1Եւ բանից գլո՛ւխ խօսիցս, այսպիսի ունիմք քահանայապետ, որ նստա՛ւ ընդ աջմէ Մեծութեանն աթոռոյն յերկինս, 2սրբութեանցն պաշտօնեայ, եւ խորանին ճշմարտութեան՝ զոր Տէրն կանգնեաց՝ եւ ո՛չ մարդ։ 3Զի ամենայն քահանայապետ վասն մատուցանելո՛յ զզոհս եւ զպատարագս կայ. ուստի հա՛րկ է եւ նմա՛ ունել զոր մատուցանիցէ։ 4Զի թէ է՛ր յերկրէ, թերեւս չէ՛ր իսկ քահանայ. զի գոյի՛ն որ մատուցանէին ըստ օրինացն պատարագ. 5որք առակա՛ւ եւ օրինակա՛ւ պաշտէին երկնաւորա՛ցն. որպէս եւ հրամայեցաւ Մովսիսի՝ յորժամ գործելո՛ց էր զվրան ժամուն. Տեսջի՛ր՝ ասէ, արասցե՛ս զամենայն ըստ օրինակի՛ն որ ցուցաւ քեզ ՚ի լերինն։ 6Բայց արդ՝ առատագո՛յն եւս պաշտաման եհաս Յիսուս, որչափ լաւագո՛յն եւս ուխտի է՛ միջնորդ՝ որ ՚ի յառաւե՛լ աւետիսն օրինադրեցաւ։

7Զի եթէ առաջինն անարա՛տ էր, ապա երկրորդին տեղի ո՛չ խնդրէր։ 8Նա՝ աւասիկ բամբասէ՛ զնոսա՝ եւ ասէ. Ահաւասիկ աւուրք եկեսցեն՝ ասէ Տէր, եւ կատարեցից ՚ի վերայ տա՛նն Իսրայէլի եւ ՚ի վերայ տանն Յուդայ՝ ուխտ նո՛ր. 9ո՛չ ըստ ուխտին զոր եդի ընդ հարս նոցա՝ յաւուրն յորում առի ՚ի ձեռն՝ հանե՛լ զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց. եւ զի նոքա ո՛չ կացին յուխտին իմում, եւ ես անփո՛յթ արարի զնոցանէ՝ ասէ Տէր ամենակալ։ 10Այլ ա՛յս է ուխտն զոր եդից տանդ Իսրայէլի յետ աւուրցն այնոցիկ՝ ասէ Տէր. տաց զօրէնս իմ ՚ի մի՛տս նոցա, եւ ՚ի սիրտս նոցա գրեցից զնոսա. եւ եղէց նոցա Աստուած, եւ նոքա եղիցին ինձ ՚ի ժողովուրդ։ 11Եւ ո՛չ եւս ուսուցանիցեն իւրաքանչիւր զքաղաքակից իւր, եւ իւրաքանչիւր զեղբայր իւր, եւ ասիցեն թէ ծանի՛ր զՏէր. զի ամենեքի՛ն ծանիցեն զիս ՚ի փոքրկա՛նց մինչեւ ցմեծամեծս նոցա. 12զի քաւի՛չ եղէց անօրէնութեանց նոցա. եւ զմեղս նոցա՝ եւ զանօրէնութիւնս այլ ո՛չ եւս յիշեցից։ * 13Արդ՝ ասելո՛վն նոր, հնացո՛յց զառաջինն. եւ որ հնանա՛յն եւ ծերանայ՝ մե՛րձ է յապականութիւն։