2Սկիզբն բանից Տեառն առ Ովսէէ։ Եւ ասէ Տէր ցՈվսէէ. Գնա ա՛ռ դու քեզ կին պոռնկութեան, եւ որդի՛ս պոռնկութեան. զի պոռնկելով պոռնկեսցի երկիր ՚ի Տեառնէ։ 3Եւ չոգա՛ւ ա՛ռ զԳոմեր՝ դո՛ւստր Դաբելայիմայ. եւ յղացաւ՝ եւ ծնաւ նմա որդի։ 4Եւ ասէ ցնա Տէր. Կոչեա՛ զանուն նորա Յիզրայէլ. քանզի սակաւիկ մեւս եւս խնդրեցից զարիւնն Յիզրայելի ՚ի տանէն Յէուայ. եւ դադարեցուցի՛ց զթագաւորութիւն տանն Իսրայէլի։ 5Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ խորտակեցի՛ց զաղեղն Իսրայէլի ՚ի ծործորն Յիզրայելի։ 6Յղացա՛ւ միւսանգամ, եւ ծնաւ դուստր. եւ ասէ ցնա. Կոչեա՛ զանուն նորա Չողորմեալ. զի ո՛չ եւս յաւելից ողորմել տա՛նն Իսրայէլի. այլ ընդդէ՛մ կացից նոցա հակառակութեամբ։ 7Բայց որդւոցն Յուդայ ողորմեցա՛յց, եւ փրկեցից զնոսա Տերամբ Աստուծով իւրեանց. եւ ո՛չ փրկեցից զնոսա աղեղամբ, եւ ո՛չ սրով, եւ ո՛չ պատերազմաւ. ո՛չ կառօք, եւ ո՛չ երիվարօք, եւ ո՛չ հեծելօք։ 8Եւ մեկնեաց ՚ի ստենէ զՉողորմեալն։ Դարձեալ յղացաւ եւ ծնաւ որդի։ 9Եւ ասէ. Կոչեա՛ զանուն նորա՝ Ո՛չ ժողովուրդ իմ. զի դուք չէ՛ք ժողովուրդ իմ. եւ ես ո՛չ ինչ եմ ձեր։ 10Եւ էր թիւ որդւոցն Իսրայէլի իբրեւ զաւա՛զ ծովու անչափ եւ անթիւ. եւ եղիցի ՚ի տեղւոջ յորում ասացաւ՝ Ո՛չ ժողովուրդ իմ դուք, ա՛նդ կոչեսցին նոքա Որդիք Աստուծոյ կենդանւոյ։ 11Եւ ժողովեսցին որդիքն Յուդայ եւ որդիքն Իսրայէլի ՚ի միասին. եւ դիցեն իւրեանց իշխանութիւն մի. եւ ելցեն յերկրէ անտի. զի մե՛ծ է օրն Յեզրայելի։