Ովսէէ մարգարեյի գիրք

14

1Ապականեսցի՛ Շամրին զի ընդդէ՛մ դարձաւ Աստուծոյ իւրոյ. ՚ի սո՛ւր անկցին. եւ ստնդիա՛ցք նորա զքարի՛ հարցին, եւ յղիք նորա պայթեսցեն։ 2Դա՛րձ առ Տէր քո. զի տկարացա՛ր յանօրէնութիւնս քո։ 3Առէ՛ք ընդ ձեզ բանս՝ եւ դարձարո՛ւք առ Տէր Աստուած ձեր. եւ ասացէ՛ք ցնա. Կարօ՛ղ ես թողուլ զմեղս մեր զի մի՛ առնուցուք անիրաւութիւն, այլ ընդունիցիք զբարիս. եւ հատուսցուք զպտուղ շրթանց մերոց. եւ վայելեսցեն ՚ի բարութեան սիրտք ձեր։ 4Ասորեստանեայն ո՛չ փրկէ զմեզ, եւ յերիվարս ո՛չ հեծցուք. եւ մի՛ եւս ասասցուք Աստուա՛ծ մեզ զձեռագործս մեր. զի որ ՚ի քեզդ է՝ ողորմեսցի՛ որբոց։ 5Բժշկեցից զբնակութիւնս նոցա. եւ սիրեցի՛ց զնոսա համօրէն. զի դարձա՛ւ բարկութիւն իմ ՚ի նոցանէ։ 6Եւ եղիցի իբրեւ զցօղ Իսրայէլի. եւ ծաղկեսցէ իբրեւ զշուշան. եւ արձակեսցէ զարմատ իւր իբրեւ զԼիբանոս. 7արձակեսցին ոստք նորա, եւ եղիցին իբրեւ զձիթենի պտղալից. եւ բուրեսցէ հոտ նորա իբրեւ զկնդրկի։ 8Դարձցին եւ նստցի՛ն ընդ յարկաւ նորա, կեցցեն եւ հաստատեսցին ցորենով. եւ ծաղկեսցէ իբրեւ զորթ յիշատակ նորա, եւ իբրեւ զգինի Լիբանանու եղիցի 9Եփրեմայ։ Զի՞ եւս կայ նորա եւ կռոց, ե՛ս խոնարհեցուցի զնա, եւ ես զօրացուցից զնա. ե՛ս իբրեւ զայգի պտղախայծ՝ յինէ՛ն գտաւ ՚ի քեզ։ 10Ո՞վ է իմաստուն՝ եւ իմասցի զայս. հանճարեղ՝ եւ ծանիցէ զայս. զի ուղի՛ղ են ճանապարհք Տեառն. եւ արդարք գնասցեն ընդ նոսա. եւ ամպարիշտք տկարասցին ՚ի նոսա։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805