Ովսէէ մարգարեյի գիրք
4
1Լուարո՛ւք զբանս Տեառն որդիք Իսրայէլի. զի դատաստա՛ն Տեառն է ընդ բնակիչս երկրի. զի ո՛չ գոյ ՚ի նոսա ճշմարտութիւն, եւ ո՛չ ողորմութիւն, եւ ո՛չ գիտութիւն Աստուծոյ ՚ի վերայ երկրի։ 2Անէ՛ծք եւ ստութիւն եւ սպանութիւն, եւ գողութիւն՝ եւ շնութիւն հեղեալ ՚ի վերայ երկրի. եւ արիւն ընդ արիւնս խառնեն։ 3Վասն այնորիկ սո՛ւգ առցէ երկիր. եւ նուաղեսցի ամենայն բնակչօք իւրովք, եւ գազանօք անապատի, եւ սողնովք երկրի, եւ թռչնովք երկնից. եւ ձկունք ծովու պակասեսցի՛ն։ 4Զի ո՛չ ոք իցէ որ դատիցէ, եւ ո՛չ այն որ յանդիմանեսցէ։ Բայց ժողովուրդ իմ իբրեւ զքահանայն հակառակօղ։ 5Եւ տկարասցին ՚ի տուէ. եւ տկարասցի եւ մարգարէն ընդ քեզ. գիշերոյ նմանեցուցի զմայրն քո։ 6Նմանեցաւ ժողովուրդ իմ այնմիկ՝ յորում ո՛չ գոյր գիտութիւն։ Զի դու զգիտութիւն մերժեցեր, մերժեցից եւ ե՛ս զքեզ զի մի՛ քահանայասցիս ինձ. եւ մոռացար զօրէնս Աստուծոյ քոյ, մոռացայց եւ ես զորդիսն քո։ 7Ըստ բազմութեան իւրեանց՝ նոյնպէս եւ մեղա՛ն ինձ. զփառս նոցա յանարգութիւն հասուցից։ 8Զմեղս ժողովրդեան իմոյ կերիցեն, եւ անօրէնութեամբք իւրեանց առցեն զանձինս իւրեանց։ 9Եւ եղիցի որպէս ժողովուրդն՝ նոյնպէս եւ քահանայն. եւ խնդրեցից վրէ՛ժ ՚ի նմանէ. ըստ ճանապարհաց նորա եւ ըստ խորհրդո՛ց նորա հատուցից նմա։ 10Կերիցեն՝ եւ մի՛ յագեսցին. պոռնկեցան՝ եւ մի՛ յաջողեսցին. զի զՏէր թողին, անխտի՛ր լինել ՚ի պոռնկութիւն։ 11Եւ զգինի եւ զարբեցութիւն ընկալա՛ւ սիրտ ժողովրդեան իմոյ։ 12՚Ի քուայս հարցանէին՝ եւ գաւազանօք նորա պատմէին նմա. այսո՛վ պոռնկութեան մոլորեցան, եւ պոռնկեցան յԱստուծոյ իւրեանց։ 13՚Ի գլուխս լերանց զոհէին՝ եւ ՚ի վերայ բլրոց զենուին, ՚ի ներքոյ կաղնեաց՝ եւ կաղամախեաց՝ եւ վարսաւոր ծառոց. զի հաճո՛յ թուէր հովանին։ Վասն այնորիկ պոռնկեսցին դստերք ձեր, եւ շնասցին հարսունք ձեր։ 14Եւ ո՛չ արարից ա՛յց դստերաց ձերոց՝ յորժամ պոռնկեսցին, եւ հարսանց ձերոց՝ յորժամ շնասցին. զի նոքա ընդ պոռնի՛կս թաթաւէին, եւ ընդ նուիրեալսն զոհէին. եւ ժողովուրդն քո որ ո՛չ իմանայր զայն՝ խառնակէր ընդ պոռնիկս։ 15Բայց դու Իսրայէլ մի՛ տգէ՛տ լինիր. եւ Յուդա՝ մի՛ մտանէք ՚ի Գաղգաղա, եւ մի՛ ելանէք ՚ի տուն Ովնայ. եւ մի՛ երդնուցուք ՚ի Տէր կենդանի։ 16Զի իբրեւ երինջ լծընկէ՛ց եղեւ ինձ Իսրայէլ. արդ՝ արածեսցէ զնոսա Տէր իբրեւ զգառն յանդորրու։ 17Հաղո՛րդ կռոց Եփրեմ. ե՛դ անձին իւրում գայթագղութիւն. ցանկացան կռոցն Քանանացւոց. ամենեքեան սիրեցին զգինի՝ թողէ՛ք նմա։ 18Պոռնկեցա՛ն պոռնկութեամբ. սիրեցին զանարգութիւն ՚ի հպարտութենէ նորա։ 19Մրրիկ հողմոյ շնչեսցէ ՚ի թեւս նորա. եւ ամաչեսցեն ՚ի սեղանոց իւրեանց։