Եսայիա մարգարեյի գիրք

1

2Լո՜ւր երկին եւ ո՛ւնկն դիր ՝ զի Տէր խօսեցաւ. Որդիս ծնայ եւ բարձրացուցի, եւ նոքա զիս անարգեցի՛ն։ 3Ծանեաւ եզն զստացիչ իւր, եւ էշ զմսուր տեառն իւրոյ. եւ զիս ո՛չ ծանեաւ, եւ իմ զիս ՚ի միտ ո՛չ առ։ 4Վա՛յ ազգին մեղաւորի. ժողովուրդ որ լի՛ է մեղօք, սե՛րմն ժանտ, որդիք անօրէ՛նք. թողէք զՏէր եւ բարկացուցէք զՍուրբն Իսրայէլի. օտարացա՛ն եւ յետս կացին. 5զի՞ եւս յաւելուք վէրս յանօրէնութիւնս։ Ամենայն գլուխ ՚ի ցաւս, եւ ամենայն սիրտ ՚ի տրտմութիւն։ 6Յոտից մինչեւ ցգլուխ՝ չի՛ք ՚ի նմա առողջութիւն. ո՛չ վէրք՝ ո՛չ այտումն, ո՛չ հարուածք խխայթեալք. չի՛ք սպեղանի ՚ի վերայ դնել, ո՛չ ձէթ՝ եւ ո՛չ պատանս։ 7Երկիր ձեր՝ աւերակ. քաղաքք ձեր՝ հրձիգք. զաշխարհն ձեր առաջի ձեր օտա՛րք կերիցեն, աւերեալ եւ կործանեալ յազգաց օտարաց։ 8Լքեա՛լ թողցի դուստր Սիովնի իբրեւ զտաղաւար յայգւոջ, եւ իբրեւ զհովանի մրգապահաց ՚ի մէջ սեխենեաց. եւ իբրեւ զքաղա՛ք պաշարեալ։ 9Եւ եթէ ոչ Տեառն զօրութեանց թողեալ էր մեզ զաւակ՝ իբրեւ զՍոդոմ լինէաք, եւ Գոմորա՛յ նմանէաք։ 10Լուարո՛ւք զբան Տեառն իշխանք Սոդոմացւոց. ո՛ւնկն դիք օրինաց Աստուծոյ ժողովուրդք Գոմորացւոց։ 11Զի՞ կայ՝ ի՛մ եւ յաճախելոյ զոհիցդ ձերոց՝ ասէ Տէր. յագեա՛լ եմ ողջակիզօք խոյոց ձերոց. եւ զճարպս գառանց, եւ զարիւն ցլուց եւ նոխազաց ո՛չ կամիմ. 12եւ ո՛չ թէ գայցէք յանդիմա՛ն լինել ինձ։ Ո՞վ իսկ խնդրեաց զայդ ՚ի ձեռաց ձերոց. կոխել զգաւիթս իմ մի՛ յաճախէք։ 13Եթէ մատուցանիցէք ինձ նաշիհ՝ զո՛ւր է. եւ խունկք ձեր պի՛ղծ են ինձ. զգլուխս ամսոց ձերոց՝ եւ զշաբաթս՝ եւ զօրն մեծ՝ ո՛չ առնում յանձն. 14զպահս եւ զդատարկութիւնս, եւ զամսագլուխս ձեր, եւ զտօնս ձեր ատեա՛ց անձն իմ։ Յագեալ եմ ձեւք, ո՛չ եւս ներեցից մեղաց ձերոց։ 15Յորժամ համբառնայցէք զձեռս ձեր՝ դարձուցի՛ց զերեսս իմ ՚ի ձէնջ. եւ եթէ յաճախիցէք յաղօթս՝ ո՛չ լուայց ձեզ. զի ձեռք ձեր լի՛ են արեամբ։ 16Լուացարո՛ւք, սրբեցարո՛ւք. ընկեցէ՛ք զչարիս ձեր յանձանց ձերոց առաջի աչաց իմոց. դադարեցէ՛ք ՚ի չարեաց ձերոց. 17ուսարո՛ւք զբարիս գործել. խնդրեցէ՛ք զիրաւունս. փրկեցէ՛ք զզրկեալն. դա՛տ արարէք որբոյն, եւ տո՛ւք իրաւունս այրւոյն։ 18Եւ եկայք խօսեցարուք ընդ միմեանս՝ ասէ Տէր. եւ եթէ իցեն ձեր իբրեւ զձանձախարիթ՝ իբրեւ զձիւն սպիտա՛կ արարից. եւ եթէ իցեն իբրեւ զորդան կարմիր՝ իբրեւ զա՛սր սուրբ արարից։ 19Եւ եթէ ախորժեսջիք եւ լուիջիք ինձ՝ զբարութի՛ւնս երկրի կերիջիք. 20ապա թէ ոչ կամիցիք լսել ինձ, սո՛ւր կերիցէ զձեզ. քանզի բերան Տեառն խօսեցաւ զայս։ 21Զիա՞րդ եղեւ պոռնիկ քաղաքն հաւատարիմ , լի՛ հաւատովքն՝ յորում արդարութիւն հանգուցեալ էր, եւ արդ՝ սպանօղք են։ 22Արծաթ ձեր անփորձ. վաճառականք ձեր խառնե՛ն ընդ . 23իշխանք ձեր ապստամբք, գողակի՛ցք են գողոց, սիրե՛ն զկաշառս, վրիժագործք. որբոց իրաւունս ո՛չ առնեն, եւ դատաստանի այրեաց՝ ունկն ո՛չ դնեն։ 24Վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր զօրութեանց Հզօրն Իսրայէլի. Վա՛յ ձեզ հզօրքդ Իսրայէլի, զի ո՛չ եւս դադարեսցէ բարկութիւն իմ ՚ի հակառակորդաց իմոց. եւ դատաստանօք դատեցայց զթշնամիս իմ։ 25Եւ արկից զձեռն իմ ՚ի վերայ քո. եւ ածից քեզ եռա՛նդն ՚ի սրբութիւն ապստամբացդ, եւ զապստամբսդ կորուսից. եւ բարձից ՚ի քէն զամենայն անօրէնս. եւ զամենայն ամբարտաւանս խոնարհեցուցի՛ց։ 26Եւ կացուցից ՚ի վերայ քո դատաւորս իբրեւ զառաջինն, եւ զխորհրդականս քո որպէս իսկզբանէ՛ն. եւ ապա կոչեսջիր դու արդարութեան՝ մա՛յր քաղաքաց հաւատարիմ Սիովն։ 27Զի իրաւամբք եւ արդարութեամբ փրկեսցի գերութիւն նորա, եւ ողորմութեամբ։ 28Եւ խորտակեսցի՛ն անօրէնք եւ մեղաւորք ՚ի միասին. եւ ոյք թողին զՏէր՝ վախճանեսցին ՚ի միասին։ 29Քանզի արդ՝ ամաչեսցեն ՚ի կուռս իւրեանց ընդ որս ինքեանք հաճեալ էին. եւ զգեցցին զամօթ ՚ի դրօշեալս իւրեանց զորս ինքեանքն արարին. եւ ամաչեսցեն ՚ի պարտէզս իւրեանց որոց ցանկացան։ 30Զի եղիցին իբրեւ զբեւեկնի՛ տերեւաթափ, եւ իբրեւ զդրախտ որոյ ո՛չ գուցէ ջուր։ 31Եւ եղիցի զօրութիւն նոցա իբրեւ զծեծա՛ծ վշոյ. եւ գործք նոցա իբրեւ զկայծակունս հրոյ. եւ այրեսցին անօրէնք եւ մեղաւորք ՚ի միասին. եւ ո՛չ ոք իցէ որ շիջուցանիցէ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)