1Վա՛յ այնոցիկ որ գրեն զչարիս, գրելո՛վ գրեն զչարիս իւրեանց. 2խոտորե՛ն զդատաստանս աղքատաց, եւ զիրաւունս տնանկաց ժողովրդեան իմոյ յափշտակեն. զի լինիցի նոցա՝ այրին ՚ի յափշտակութիւն, եւ որբն յաւար. 3եւ զի՞նչ գործեսցեն յաւուրն այցելութեան։ Զի նեղութիւն ձեր ՚ի հեռաստանէ՛ եկեսցէ. եւ առ ո՞ փախստեայ անկանիցիք ՚ի յօգնականութիւն. եւ ո՞ւր թողուցուք զփառսն ձեր. 4եթէ ո՛չ մատնեսցի ՚ի գերութիւն. եւ ՚ի ներքոյ սպանելոցն մտանիցեն։ ՚Ի վերայ այսր ամենայնի ո՛չ դարձաւ բարկութիւնն, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է։

5Վա՛յ Ասորեստանեայցն, գաւազա՛ն բարկութեան եւ սրտմտութեան իմոյ ՚ի ձեռս նոցա. 6զի զբարկութիւն իմ յա՛զգ անօրէն արձակեցից. եւ իմում ժողովրդեան կարգեցից առնել զաւար եւ զյափշտակութիւն. կոխա՛ն առնել զքաղաքս, եւ դնել զնոսա ՚ի փոշի՛։ 7Իսկ նա ո՛չ այսպէս ած զմտաւ, եւ ո՛չ այսպէս համարեցաւ յանձին. այլ դարձո՛յց զմիտս իւր սատակել զազգս ո՛չ սակաւս։ 8Եւ եթէ ասիցեն ցնա. Դու միա՞յն իցես իշխան. ասիցէ. 9Ո՞չ առի զաշխարհն որ ՚ի վե՛ր է քան զԲաբելովն, եւ զՔաղանէ ուր աշտարակն շինեցաւ։ Առի՛ եւ զԱրաբիա, եւ զԴամասկոս, եւ զՍամարիա։ 10Որպէս զնոսայն առի ձեռամբ իմով, նո՛յնպէս առից եւ զամենայն իշխանութիւնս։ Ողբացէ՛ք դրօշեալք որ յԵրուսաղէմ եւ ՚ի Սամարիա. 11զի զոր օրինակ արարի՛ ընդ Սամարիա՝ եւ ընդ ձեռագործս իւր, նո՛յնպէս արարից ընդ Երուսաղէմ՝ եւ ընդ կո՛ւռս իւր։ 12Եւ եղիցի յորժամ կատարեսցէ Տէր առնե՛լ զամենայն ինչ ՚ի լերին Սիոնի եւ յԵրուսաղէմ, ածցէ՛ ՚ի վերայ մեծամտին բարկութիւն. ՚ի վերայ իշխանին Ասորեստանեայց, եւ ՚ի վերայ հպարտացեալ փառաւորաց աչաց նորա։ 13Քանզի ասաց թէ զօրութեամբ իմով արարից, եւ իմաստութեամբ խորհրդոց իմոց բարձի՛ց զսահմանս ազգաց. եւ առից աւար զզօրութիւն նոցա. շարժեցից զքաղաքս բնակեալս. 14հասի՛ց ՚ի վերայ ամենայն տիեզերաց ձեռամբ իմով իբրեւ ՚ի վերայ բունոյ, եւ բարձից իբրեւ զձուս մնացեալս. եւ ո՛չ ոք իցէ որ ապրիցէ յինէն, եւ ո՛չ որ ընդդէմ դառնայցէ ինձ ※, եւ բանայցէ զբերան իւր՝ եւ ճի՛կ հանիցէ։ 15Այսպէս ասէ Տէր. Միթէ վերանայցէ՞ փայտատ առանց փայտահարի, կամ բարձրանայցէ՞ սղոց առանց ուրուք ձգելոյ. նո՛յնպէս թէ զգաւազան ոք կամ զփայտ ինչ առնուցու. նա եւ ո՛չ այնպէս։ 16Այլ առաքեսցէ Տէր զօրութեանց ՚ի պատիւ քո անարգանս, եւ ՚ի փառս քո հո՛ւր վառեալ բորբոքեսցի։ 17Եւ եղիցի Լոյսն Իսրայէլի ՚ի հուր. եւ սրբեսցէ զնոսա հրով բորբոքելով, եւ կերիցէ՛ իբրեւ զխոտ զանտառն։ Յաւուր յայնմիկ 18շիջցին լերինք եւ բլուրք եւ անտառք. եւ կերիցէ ՚ի շնչոյ մինչեւ ՚ի մարմին. եւ եղիցի ապրեալն իբրեւ զայն որ ապրեալն իցէ ՚ի բորբոքեալ բոցոյ։ 19Եւ մնացեալքն ՚ի նոցանէ թուո՛վ եղիցին, եւ մանուկ տղայ գրեսցէ զնոսա։

20Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ ո՛չ եւս յաւելցին մնացորդքն Իսրայէլի եւ ապրեալքն Յակովբայ, եւ ո՛չ եւս ապաստան լինիցին ՚ի զրկիչսն իւրեանց. այլ եղիցին ապաստա՛ն յԱստուած Սուրբն Իսրայէլի ճշմարտութեամբ։ 21Եւ եղիցին մնացեալքն Յակովբայ յԱստուած զօրացեալ։ 22Եւ եթէ եղիցի ժողովուրդն իբրեւ զաւազ ծովու, սակա՛ւ ինչ մնացորդք մնասցեն ՚ի նոցանէ. զի բան մի հակիրճ եւ համառօտ արդարութեամբ, 23զբանն համառօտ արասցէ Տէր զօրութեանց ընդ ամենայն տիեզերս։ 24Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ Տէր զօրութեանց. Մի՛ երկնչիր ժողովուրդ իմ որ բնակեալդ ես ՚ի Սիովն՝ յԱսորեստանեայց. զի եթէ հարկանիցէ զքեզ գաւազանաւ, քանզի ե՛ս ածեմ ՚ի վերայ քո զհարուածսն, ճանաչել քեզ զճանապարհն Եգիպտացւոց. 25զի փոքր մի եւս դադարեսցէ բարկութիւնն. բայց սրտմտութիւն իմ ՚ի վերայ խորհրդո՛ց նոցա։ 26Եւ յարուսցէ Տէր Աստուած ՚ի վերայ նոցա զհարուածս ըստ հարուածոցն Մադիամու ՚ի տեղի՛ն չարչարանաց. եւ սրտմտութիւն նորա ըստ ճանապարհի ծովուն որ յելիցն Եգիպտացւոց։ 27Եւ եղիցի յաւուր յայնմ բարձցի երկեւղ նորա ՚ի քէն, եւ լուծ նորա ՚ի պարանոցէ քումմէ. եւ խորտակեսցի՛ լուծն յուսոց ձերոց։ 28Քանզի հասցէ ՚ի քաղաքն Անգէ, եւ անցցէ ՚ի Մակեդով. եւ ՚ի Մաքմաս դիցէ զկազմած իւր։ 29Եւ անցցէ ընդ ձորս, եւ հասցէ ՚ի վերայ Գաբաւոնացւոց. ա՛հ առցէ զՀռամա զքաղաքն Սաւուղի. փախիցէ դուստր Գաղ՚իմայ։ 30Խխնջեա՛ ձայնիւ քով. լո՛ւր լիցի ՚ի Լաիս, լո՛ւր լիցի յԱնաթովթ. 31զարհուրեսցի՛ Մադեբանա, եւ որ բնակեալ են ՚ի Գեբիմ. մխիթարեսցի 32այսօր ագանել ՚ի ճանապարհին. մխիթարեսցէ ձեռամբ լեառն դուստր Սիովնի, եւ բլուրքն որ յԵրուսաղէմ։ 33Զի ահաւասիկ Տէր, Տէր զօրութեանց խռովեցուսցէ զփառաւորեալսն զօրութեամբ. եւ բարձրացեալքն ամբարտաւանութեամբ՝ խորտակեսցին։ 34Եւ անկցին բարձունքն սրով. եւ Լիբանան բարձամբք իւրովք կործանեսցի՛։