2՚Ի վերայ լերինն դաշտականի առէ՛ք նշան. բարձրացուցէ՛ք զբարբառ ձեր ՚ի վերայ նոցա. մի՛ երկնչիք կոչեցէ՛ք ձեռամբ. բացէ՛ք, իշխանք, 3եւ ե՛ս տաց հրաման։ Նուիրեալք են՝ եւ ես ածից զնոսա. դիմեա՛լ գան սկայք յագեցուցանել զսրտմտութիւն իմ. խնդա՛ն՝ գա՛ն միանգամայն, եւ թշնամանեն։ 4Ձա՛յն ազգաց բազմաց ՚ի վերայ լերանց՝ ՚ի նմանութիւն ազգաց բազմաց. ձա՛յն թագաւորաց եւ ազանց միահամուռ ժողովելոց։ Տէր զօրութեանց հրամա՛ն ետ ազգաց սպառազինաց, 5գա՛լ յերկրէ հեռաստանէ ՚ի ծագա՛ց հիմանց երկնից։ Հասեա՛լ է Տէր իւրովք սպառազինօք սատակե՛լ զամենայն տիեզերս։ 6Ողբացէ՛ք զի մերձ է օր Տեառն, եւ բեկումն յԱստուծոյ հասեալ է։ 7Վասն այսորիկ ամենայն ձեռք լքցի՛ն, եւ ամենայն անձն մարդոյ դողասցէ՛։ 8Խռովեսցի՛ն հրեշտակք, եւ երկո՛ւնք կալցին զնոսա իբրեւ զկանայս ծննդականս. փռընկայցե՛ն այր ընդ ընկերի՝ եւ զայրասցին. եւ զդէմս իւրեանց ՚ի բոցագոյն դարձուսցեն։ 9Զի ահաւասիկ Տէր զօրութեանց հասեալ է անհնարին լի բարկութեամբ՝ ոխակալութեամբ սրտմտութեամբ. առնել զտիեզերս անապատ, եւ զմեղաւորս սատակե՛լ ՚ի նմանէ։ 10Զի աստեղք երկնից Հայկի՛ւն հանդերձ, եւ ամենայն զարդուն երկնից լոյս մի՛ տացեն. եւ խաւարեսցի արեգակն ՚ի ծագել իւրում, եւ լուսին մի՛ տացէ զլոյս իւր։ 11Եւ հրամա՛ն տաց ընդ ամենայն տիեզերս զչարիս, եւ ամպարշտաց զմե՛ղս իւրեանց. եւ կորուսի՛ց զհպարտութիւն զանօրինաց, եւ զբարձրութիւն ամբարտաւանից խոնարհեցուցի՛ց։ 12Եւ եղիցին մնացեալքն պատուականք առաւե՛լ քան զոսկի անհուր. եւ մարդն պատուակա՛ն եղիցի քան զականս Սովփերայ։ 13Զի երկինք զայրասցի՛ն, եւ երկիր սասանեսցի՛ ՚ի հիմանց իւրոց, վասն սրտմտութեան բարկութեան Տեառն զօրութեանց. յաւուր յորում հասեալ իցէ սրտմտութիւն նորա։ 14Եւ եղիցին մնացեալքն իբրեւ զայծեա՛մն փախուցեալ, եւ իբրեւ զոչխա՛րս մոլորեալ. եւ ո՛չ ոք իցէ որ ժողովիցէ. զի մարդն անդրէն ՚ի ժողովուրդ իւր դարձցի, եւ ա՛յր իւրաքանչիւր յերկի՛ր իւր հալածեսցի։ 15Զի որ ըմբռնեսցի՝ ՚ի պարտութի՛ւն մատնեսցի, եւ ժողովեալքն ՚ի սո՛ւր անկցին։ 16Եւ զորդիս նոցա՝ առաջի նոցա սատակեսցեն, եւ զտունս նոցա աւա՛ր հարկանիցեն, եւ զկանայս նոցա խայտառակեսցե՛ն։ 17Ահաւասիկ յարուցանեմ ՚ի վերայ ձեր զՄա՛րս՝ որ ո՛չ ինչ համարին զարծա՛թ եւ զոսկի։ 18Զաղեղունս երիտասարդաց խորտակեսցեն, եւ որդւոցն ձերոց մի՛ ողորմեսցին, եւ ՚ի մանկունս ձեր ո՛չ խնայեսցէ ակն նոցա։ 19Եւ եղիցի Բաբելովն որ փառաւորն կոչի ՚ի թագաւորէն Քաղդէացւոց. որպէս կործանեա՛ց Աստուած զՍոդո՛մ եւ զԳոմոր։ 20Եւ ո՛չ բնակեսցէ յաւիտեանս ժամանակաց. եւ մի՛ մտցեն ՚ի նմա յազգս բազումս, եւ մի՛ եւս անցցեն ընդ նա Արաբացիք. եւ հովիւք մի՛ հանգիցեն ՚ի նմա։ 21Այլ անդ հանգիցեն գազա՛նք վայրենիք. եւ լցցի՛ն տունք նոցա աղաղակաւ. եւ ա՛նդ հանգիցեն համբարուք, եւ անդ դեւ՛ք կաքաւեսցեն. 22եւ յուշկապարի՛կք բնակեսցեն ՚ի նմա, եւ ոզնիք ձա՛գս հանցեն յապարանս նորա։