1Վաղվաղակի հասեա՛լ եւ գայ, եւ ո՛չ անագանեսցի. ※ եւ աւուրք նորա մի՛ յերկարեսցին։ Եւ ողորմեսցի Տէր Յակովբայ, եւ ընտրեսցէ միւսանգամ զԻսրայէլ. եւ հանգիցե՛ն յերկրի իւրեանց. եւ յաւելցի՛ պանդուխտն ՚ի տունն Յակովբայ։ 2Ընկալցի՛ն զնոսա հեթանոսք, եւ ածցեն ՚ի տեղիս իւրեանց՝ եւ ժառանգեսցեն. եւ բազմասցի՛ն յերկրին Աստուծոյ ՚ի ծառայս եւ յաղախնայս. եւ եղիցին գերիք գերեվարք նոցա, եւ անկցի՛ն ՚ի ծառայութիւն որ տիրէին նոցա։ 3Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ, հանգուսցէ՛ զքեզ Տէր ՚ի ցաւոց եւ ՚ի սրտմտութենէ քումմէ. եւ ՚ի ծառայութենէ խստութեան զոր ծառայեցեր նոցա։ 4Եւ առցես զողբս զայս ՚ի վերայ թագաւորին Բաբելացւոց, եւ ասասցես յաւուր յայնմիկ. Զիա՞րդ դադարեալ կայ պահանջօղն, հանգեա՛ւ տագնապողն։ 5Զի խորտակեա՛ց Տէր զլուծ մեղաւորացն՝ զլո՛ւծ իշխանացն. 6սատակեաց զազգսն սրտմտութեամբ. անհնարին հարուածովք բարկութեամբ յանխնա՛յ։ 7Հանգեա՛ւ յուսով երկիր ամենայն, եւ գոչէ՛ ուրախութեամբ։ 8Եւ փայտքն Լիբանանու ոտնահա՛ր եղեն քեզ. եւ մայրքն Լիբանանու ասեն. թէ յորմէ հետէ դու դադարեցեր՝ ո՛չ ելին ՚ի մեզ փայտահարք։ 9Դժոխք ՚ի ներքուստ դառնացա՛ն ՚ի պատահելն քեզ. կանգնեցա՛ն միանգամայն հսկայքն ամենայն որ լեալ էին իշխանք երկրի. որ յարուցին յաթոռոց իւրեանց զամենայն թագաւորս ազգաց։ 10Ամենեքեան պատասխանի՛ տացեն քեզ՝ եւ ասասցեն. Եւ դո՛ւ իբրեւ զմեզ ըմբռնեցար, եւ ընդ մե՛զ համարեցար։ 11Իջի՛ն ՚ի դժոխս փառք քո, եւ բազում ուրախութիւնն քո. ՚ի ներքոյ քոյ մէ՛ցս տարածեսցեն, եւ ՚ի վերայ քո ո՛րդն յարկցի։ 12Զիա՞րդ անկաւ յերկնից Արուսեակն՝ որ ընդ առաւօտն ծագէր. անկա՛ւ յերկիր, խորտակեցա՛ւ՝ որ առաքէր առ ամենայն ազգս։ 13Դու ասէիր ՚ի մտի քում. Ելի՛ց յերկինս, ՚ի վերոյ քան զաստեղս երկնից արկի՛ց զաթոռ իմ. նստա՛յց ՚ի լերինն բարձու, ՚ի վերայ լերանց բարձանց հիւսւսոյ. 14ելից ՚ի վե՛ր քան զամպս, եղէ՛ց նմանօղ Բարձրելոյն։ 15Արդ՝ ահաւադիկ ՚ի դժո՛խս իջցես եւ ՚ի հիմունս երկրի։ 16Որք տեսանիցեն զքեզ՝ զարմասցին ՚ի վերայ քո եւ ասասցեն. Այս այն ա՛յր է որ զայրացուցանէր զերկիր, շարժէր զթագաւորս. 17որ առնէր զամենայն տիեզերս աւերակ, եւ քակէ՛ր զքաղաքս նոցա. գերեաց գերեդարձ ո՛չ արար։ 18Ամենայն թագաւորք ազգաց ննջեցին պատուո՛վ. այր իւրաքանչիւր ՚ի տան իւրում. 19եւ դու անկցի՛ս ՚ի վերայ լերանց իբրեւ զմեռեալ. գարշելի՛ ՚ի մէջ բազում դիականց կոտորելոց սրով՝ իջելոց ՚ի դժոխս։ Իբրեւ զձորձս արեամբ թաթաւեալ որ ո՛չ իցէ սուրբ. 20նո՛յնպէս եւ դու ո՛չ սրբեսցիս. զի ապականեցե՛ր զերկիր իմ, եւ զժողովուրդ իմ կոտորեցեր. մի՛ մնասցես յաւիտեանս ժամանակաց։ Զաւա՛կ չար 21պատրաստեա՛ զորդիս քո ՚ի սպանումն վասն մեղաց հարց իւրեանց. զի մի՛ յարիցեն եւ ժառանգեսցեն զերկիր, եւ լցցեն զերկիր պատերազմօք։ 22Յարեա՛յց ՚ի վերայ նոցա ասէ Տէր Սաբաւովթ. եւ կորուսից զանուանս նոցա՝ եւ զզա՛րմ եւ զզաւակ։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Արարից զԲաբելովն աւերակ, 23զի բնակեսցեն ՚ի նմա ոզնի՛ք. եւ եղիցի յոչի՛նչ. եւ արարից զնա խորխորատ տղմոյ ՚ի կորուստ։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. 24Զոր օրինակ ասացի՝ ա՛յնպէս եղիցի. եւ որպէս խորհեալ եմ՝ 25ա՛յն կացցէ. սատակել զԱսորեստանեայս յերկրի իմում եւ ՚ի վերայ լերանց իմոց. եւ եղիցին ՚ի կոխո՛ւմն. եւ բարձցի՛ ՚ի ձէնջ լուծ նոցա, եւ գոռոզութիւն նոցա ՚ի պարանոցէ ձերմէ վերասցի՛։ 26Ա՛յս խորհուրդ է զոր խորհեցաւ Տէր ՚ի վերայ ամենայն տիեզերաց. եւ ա՛յս ձեռն բարձրացեալ ՚ի վերայ ամենայն ազգաց։ 27Զի զոր սուրբն Աստուած խորհեցաւ, ո՞վ իցէ որ զայն ցրիցէ. եւ զբարձրացեալ ձեռն նորա՝ ո՞վ իցէ որ դարձուցանիցէ։ 28Յամին յորում մեռաւ Աքազ արքայ, եղեւ պատգամս այս ՚ի վերայ այլազգեացն։

29Մի՛ ուրախ լինիք ամենայն այլազգիք, եթէ խորտակեցաւ լուծ հարկանողացն ձերոց. զի ՚ի զաւակէ օձին ելցեն ծնունդք իժից, եւ ՚ի նոցա ծննդոց ելցեն օձք թեւաւորք։ 30Եւ բուծցի՛ն աղքատք նովաւ, եւ տկար մարդիկ ՚ի խաղաղութեան բնակեսցեն. եւ սատակեսցեն ՚ի սովոյ զզաւակ քո, եւ զմնացորդս քո սատակեսցէ։ 31Ողբացէ՛ք դրունք քաղաքաց. ձա՛յնս արկցեն քաղաքք խռովեալք ամենայն այլազգիք. ծո՛ւխ ել ՚ի հիւսւսոյ, եւ ո՛չ եւս գտանիցի։ 32Եւ զի՞նչ տայցեն պատասխանի թագաւորք ազգաց. զի Տէր հաստատեաց զհիմունս Սիովնի, եւ նովա՛ւ փրկեսցին խոնարհք ժողովրդեանն։