1Միթէ ապառա՞ժ աւերա՛կ իցէ լեառն դստեր Սիոնի։ 2Եւ եղիցի իբրեւ հաւու թռուցելոյ ձա՛գ մնացեալ դուստր Մովաբացւոց։ 3Բայց ապա եւ դո՛ւ Առնովն աւելի՛ ինչ խորհեաց առնել յա՛րկս սգոյն նոցա. հանապա՛զ ՚ի միջօրէի իբրեւ ընդ խաւա՛ր փախիցեն։ 4Զարհուրեցան, եւ ո՛չ վարեսցիս. զի պանդխտեսցին առ քեզ փախստականքն Մովաբու. եղիցին ձեզ ապաւէն յերեսաց հալածչի. զի բարձաւ ընկեր մարտին քոյ, եւ իշխանն կորեաւ որ կոխէր զերկիր։

5Եւ ուղղեսցի ողորմութեամբ աթոռ, եւ նստցի ՚ի վերայ նորա ճշմարտութեամբ ՚ի յարկսն Դաւթի. դատեսցի՝ եւ խնդրեսցէ զիրաւունս, եւ փութասցի՛ առնել զարդարութիւն։ 6Լուա՛ք զամբարտաւանութիւնն Մովաբու՝ զի հպարտացեալ էր յոյժ. հպարտութիւն նորա եւ ոխակալութիւն՝ եւ զամբարտաւանութիւնն քո բարձի՛ ՚ի քէն։ Ոչ այնպէս որպէս դիւթութիւնն քո. 7եւ ո՛չ այնպէս որպէս ըղձա՛նն ՚ի Մովաբ։ Զի ՚ի Մովաբ ողբասցեն ամենեքեան զայնոսիկ՝ որ բնակեալ են ՚ի Դեսեթ. մրմնջեսցեն՝ եւ ո՛չ պատկառեսցեն։ 8Դաշտքն Եսեբոնայ սո՛ւգ առցեն, եւ այգիքն Սեբիմայ որ կլանէին զազգս. կոխեցէ՛ք զայգիս նորա մինչեւ Յազեր՝ եւ մի՛ հասջիք. մոլորեցայք յանապատի. առաքեալք նորա լքան, քանզի անցին ընդ ծովն։ 9Վասն այսորիկ լացուցի՛ց իբրեւ զլալիւնն Յազերայ զայգիս Սեբիմայ. եւ զծառատունկն քո կոտորեաց Եսեբոն եւ Ելիլայ. զի զհունձս քո եւ զկութս քո կոխեցի՛ց, եւ ամենեքեան կործանեսցին։ 10Եւ բարձցի ուրախութիւն եւ ցնծութիւն յայգեաց, եւ յայգեստանի քում ուրախութիւն մի՛ լիցի. եւ մի՛ կոխեսցեն գինի ՚ի հնծանս քո, քանզի պակասեաց։ 11Վասն այսորիկ որովայն իմ ՚ի վերայ Մովաբու իբրեւ զքնա՛ր հնչեսցէ. եւ զփոր իմ իբրեւ զպարիսպ նորոգեցեր։ 12Եւ եղիցի քեզ այն յամօ՛թ. զի աշխատեցաւ Մովաբ ՚ի մեհեանս իւր, եւ մտցէ ուխտաւոր ՚ի ձեռագործս իւր. եւ մի՛ կարասցեն փրկել զնոսա։ 13Ա՛յս բան է զոր խօսեցաւ Տէր երբեմն ՚ի վերայ Մովաբու։ 14Եւ այժմ դարձեալ խօսեցաւ եւ ասէ. Յերի՛ս ամս ըստ ամաց վարձանի անարգեսցին փառքն Մովաբու յամենայն ՚ի բազում մեծութեան իւրում, եւ մնասցէ սակաւաւո՛ր եւ ո՛չ պատուական։