Եսայիա մարգարեյի գիրք

17

Պատգամ ՚ի վերայ Դամասկոսի։

1Ահաւասիկ Դամասկոս բարձցի՛ ՚ի քաղաքաց, եւ եղիցի ՚ի կործանո՛ւմն. 2լքեա՛լ յաւիտեան. ՚ի մակաղատե՛ղս հօտից, եւ ՚ի հանգրուա՛նս անդւոց. եւ ո՛չ ոք իցէ որ հալածիցէ։ 3Եւ ո՛չ եւս եղիցի ամուր ապաստանի Եփրեմի. եւ ո՛չ եւս կացցէ թագաւորութիւն ՚ի Դամասկոս, եւ ո՛չ մնասցեն մնացորդք Ասորւոց. զի ո՛չ դու լա՛ւ ես քան զորդիսն Իսրայէլի եւ զփառս նոցա։ Այսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. 4եղիցի յաւուր յայնմիկ պակասութիւն փառացն Յակովբայ, եւ յաճախութիւն փառաց նորա շարժեսցի։ 5Եւ եղիցի որպէս ոք զի ժողովէ որա՛յ կանգուն ՚ի գիրկս իւր, եւ շրջիցի հասկաքաղ զկնի նորա. եւ եղիցի որպէս քաղիցէ ոք հա՛սկ ՚ի ձորն հաստատութեան. 6եւ մնասցէ ՚ի նմա խոզա՛ն. եւ կամ իբրեւ զպտուղս ձիթենւոյ երկո՛ւս կամ երի՛ս ՚ի բարձրութեան ծայրիցն, կամ չո՛րք կամ հի՛նգ յոստսն մնայցեն։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր Իսրայէլի. 7Յաւուր յայնմիկ յուսացեալ եղիցի մարդն յԱրարիչ իւր. եւ աչք նորա ՚ի Սուրբն Իսրայէլի հայեսցին։ 8Եւ մի՛ եւս յուսացեալ եղիցին ՚ի մեհեանս, եւ մի՛ ՚ի գործս ձեռաց իւրեանց զոր արարին մատունք նոցա. այլ եղիցին յուսացեալ ՚ի Սուրբն Իսրայէլի. եւ ո՛չ եւս հայեսցին յանտառս իւրեանց, եւ ո՛չ ՚ի գարշելիսն իւրեանց։ 9Յաւուր յայնմիկ եղիցին քաղաքք քո լքեալք. զոր օրինակ լքա՛ն Ամուրհացիքն եւ Խեւացիքն յերեսաց որդւոցն Իսրայէլի, եւ եղիցին աւերա՛կք. 10փոխանակ զի թողեր զԱստուած զփրկիչ քո, եւ զՏէր զօգնական քո ո՛չ յիշեցեր. վասն այսորիկ տնկեսցես տունկ անհաւատ, եւ սերմն անհաւատ. 11յաւուր յորում տնկեսցես, վրիպեսցիս։ Ընդ առաւօտս եթէ սերմանեսցես, ծաղկեսցէ յամառն. յաւուր յորում ժառանգեցուսցես՝ որպէս հա՛յր զի թողուցու զժառանգութիւն որդւոց իւրոց։ 12Վա՛յ բազմութեան ազգաց բազմաց. իբրեւ զծո՛վ ալեօք կուտակեալ ա՛յնպէս խռովեսջիք. եւ մկանունք ազգաց բազմաց իբրեւ զջուր գոչեսցեն։ 13Իբրեւ զջուրս բազումս ազգք բազումք. իբրեւ ջուրց բազմաց բռնութիւն հոսանաց. եւ վտտեսցէ՛ զնոսա, եւ բացուստ ՚ի բա՛ց հալածեսցէ։ Իբրեւ զունգ յարդի հոսեալ յերեսաց հողմոյ, եւ իբրեւ զփոշի՛ անուոյ ՚ի փոթորկէ՛ մրրկեալ։ 14Ընդ երեկոյս սո՛ւգ առցեն. յառաջ քան զառաւօտն՝ եւ այլ ո՛չ եւս իցեն. ա՛յս է բաժին աւարառուացն ձերոց, եւ ժառանգութիւն որ զձեզն ժառանգէին։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)