Պատգամ ձորոյն Սիովնի։

1Զի՞ դու. զի՞ ընդ քեզ. զի՞ ելէք դուք այժմ ամենեքեան ՚ի տանի՛ս նանրութեան։ 2Լցա՛ւ քաղաքդ գուժկանօք, ※ քաղաքդ պերճացեալ. վիրաւո՛րք քո ո՛չ վիրաւորք սուսերի, եւ ո՛չ դիակունք քո՝ դիակունք պատերազմաց։ 3Ամենայն իշխանք քո փախստեայք, եւ կալանաւորք քո կապեալք սաստկութեամբ. եւ հզօրք քո առ հասարակ կապեցան, բացէ՛ ՚ի բաց փախստականք։ 4Վասն այսորիկ ասացի. Թո՛յլ տուք ինձ լացի՛ց դառնապէս. մի՛ բռնադատէք մխիթարել զիս ՚ի վերայ բեկման դստեր ազգի իմոյ։ 5Զի օր խռովութեան եւ կորստեան եւ կոխման եւ մոլորութեան ՚ի Տեառնէ զօրութեանց ՚ի ձորն Սիովնի. մե՛ծ եւ փոքր առ հասարակ մոլորեալք դանդաչեն ՚ի վերայ լերանց։ 6Իսկ Ելամացւոց առեալ զկապարճս, հեծեալք յերիվարս. եւ գունդք ճակատելոց. 7եւ ընտիր ընտիր ձորք քո լցցին կառօք, եւ հեծեալք երիվարօք խցցե՛ն զդրունս քո։ 8Եւ կործանեսցեն զդրունս Յուդայ. եւ տեսցեն յաւուր յայնմիկ զընտի՛ր ընտիր ապարանս քաղաքին. 9եւ յայտնեսցեն զծածուկս ապարանից բարձանցն Դաւթի։ Եւ տեսին զի բազումք էին. եւ զի դարձուցին զհին ջրմուղն ՚ի քաղաքն. 10եւ զի քակեցին զապարանսն Երուսաղեմի յամրութիւն պարսպաց քաղաքին։ 11Եւ հանէք ձեզ ջուր ՚ի մէջ երկուց պարսպաց, ներքսագոյն քան զհին ջրմուղն. եւ ո՛չ հայեցարուք յայն որ արարն զնա իսկզբանէ, եւ զհաստիչ նորա ՚ի հեռուստ ո՛չ ծաներուք։ 12Եւ կոչեաց Տէր Սաբաւովթ յաւուր յայնմիկ լալո՛ւմն եւ կոծումն եւ աշխարումն եւ գերծումն, եւ զգածումն քրձի։ 13Եւ նոքա արարին ուրախութիւն եւ ցնծութիւն. սպանանէին զուարակս եւ զենուին ոչխարս, զի կերիցեն միս՝ եւ արբցեն գինի. եւ ասասցեն. Կերիցո՛ւք եւ արբցո՛ւք՝ քանզի վաղիւ մեռանիմք։ 14Եւ այն յայտնեալ կայ յականջս Տեառն զօրութեանց. Զի ո՛չ թողցուն ձեզ մեղքդ այդոքիկ՝ մինչեւ մեռանիցիք ※ ասէ Տէր զօրութեանց։ 15Ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր Սաբաւովթ. Գնա՛ դու եւ մո՛ւտ ՚ի դիւա՛ն անդր առ Սոմնաս հանդերձապետ, եւ ասասցես ցնա. 16Զի՞ եկեալ ես այսր. եւ զի՞նչ խնդիր է քո աստ. զի փորեցեր դու քեզ աստ գերեզման, եւ արարեր քեզ յա՛րկ ՚ի վիմիդ։ 17Ահաւասիկ Տէր զօրութեանց հանցէ՛ եւ սատակեսցէ զքեզ ա՛յր դու, եւ հանցէ՛ զպատմուճան քո. 18եւ զպսակդ փառաց քոց. եւ ընկեսցէ՛ զքեզ յերկիրն մեծ եւ յանչափ, եւ ա՛նդ մեռանիցիս. եւ արասցէ զկառսն քո զգեղեցիկս յանարգութիւն, եւ զտուն իշխանութեան քոյ ՚ի կոխումն։ 19Եւ մերժեսջի՛ր ՚ի պետութենէ քումմէ, եւ ՚ի հաստատութենէ քումմէ։ 20Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ՝ կոչեցից զծառա՛յ իմ զԵղիակիմ Քեղկեայ, 21եւ զգեցուցից նմա զպատմուճանդ քո, եւ տա՛ց նմա զպսակդ քո ճոխութեամբ, եւ տաց ՚ի ձեռս նորա զհազարապետութիւնդ քո. եւ եղիցի իբրեւ հա՛յր բնակչացդ Երուսաղեմի եւ բնակչացդ Յուդայ։ 22Եւ տա՛ց զփականս Դաւթի նմա. իշխեսցէ, եւ ո՛չ ոք իցէ որ նմա ընդդէմ դառնայցէ։ 23Եւ կացուցից զնա իշխան ՚ի հաւատարիմ տեղւոջ, եւ նստցի յաթո՛ռ փառաց տան հօր իւրոյ։ 24Եւ եղիցին ՚ի նա՛ յուսացեալք ամենայն փառաւորք տան հօր իւրոյ, ՚ի փոքրկանց մինչեւ ՚ի մեծամեծս. եւ զամենայն անօթս ՚ի փոքուէ մինչեւ յանօթս ագանովթայ. բացցէ՝ եւ ո՛չ ոք իցէ որ փակիցէ, եւ փակիցէ՝ եւ ո՛չ ոք իցէ որ բանայցէ. եւ եղիցին կախեալ զնմանէ, 25յաւուր յայնմիկ։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Շարժեսցի մարդ հաստատուն ՚ի հաւատարիմ տեղւոջէ. անկցի եւ կործանեսցի. ※ եւ բարձցի՛ն փառք նորա ՚ի նմանէն. զի Տէր խօսեցաւ։