1Վա՛յ ՚ի պսակդ հպարտութեան վարձկանացդ Եփրեմի. ծաղի՛կ թօթափեալ ՚ի փառաց ՚ի վերայ գլխոյ լերինդ թանձրացելոյ, որ արբեալդ էք եւ ո՛չ ՚ի գինւոյ։ 2Ահաւասիկ սաստի՛կ եւ խիստ բարկութիւն Տեառն, իբրեւ զկարկո՛ւտ իջեալ՝ եւ ո՛չ գուցէ յարկ. եւ իբրեւ զբռնութիւն հեղեղաց ջուրց բազմաց որ ողողէ զերկիր. եւ արասցէ հանգիստ երկրի ձեռօք։ 3Եւ կոխա՛ն լիցի պսակն հպարտութեան վարձկանացդ Եփրեմի։ 4Եւ եղիցի ծաղիկն յուսոյ թօթափեալ ՚ի փառաց անտի՝ ՚ի վերայ գլխոյ լերինն բարձու, իբրեւ զվաղահասուկն թզոյ. զոր տեսեալ ուրուք՝ մինչչեւ՛ ՚ի ձեռն առեալ՝ կամիցի կլանել։ 5Յաւուր յայնմիկ եղիցի Տէր զօրութեանց՝ պսակ յուսոյ գործեալ ՚ի փառս մնացելոց ժողովրդեանն, 6զի մնասցեն ոգւով դատաստանի. եւ դատաստանա՛ւ եւ զօրութեամբ արգելուցու ՚ի ծուլութենէ։ 7Զի նոքա գինւո՛վ մոլորեալ են, մոլորեցան վասն ցքւոյն. քահանայն եւ մարգարէ յիմարեցա՛ն վասն ցքւոյ, ընկղմեցա՛ն վասն գինւոյ. դանդաչեցի՛ն յարբեցութենէ ցքոյն. մոլորեցան՝ զի ա՛յն ինքն է յիմարութիւն։ 8Նզո՛վք կերիցեն զխորհուրդն զայն. զի ա՛յն խորհուրդ ՚ի յագահութենէ՛ է։ 9Ո՞ւմ պատմեսցուք զչարիսն, ո՞ւմ գոյժ տացուք. անջատելո՞ցն ՚ի կաթանէ, հատուցելո՞ցն ՚ի ստենէ։ 10Նեղութիւնք ՚ի վերայ նեղութեանց. ընկա՛լ, ընկա՛լ կասկածանս ՚ի վերայ կասկածանաց։ Փոքր մեւս եւս. փոքր մեւս եւս վասն անզգամութեան շրթանց, 11յօտար լեզուս խօսիցին ընդ ժողովրդեանդ ընդ այդմիկ. 12եւ ասիցեն ցդոսա. թէ ա՛յն է հանգիստ քաղցելոյն, եւ սոյն բեկումն. եւ ո՛չ կամեցան լսել։ 13Եւ եղիցի նոցա բանն Տեառն՝ նեղութիւնք ՚ի վերայ նեղութեանց. ընկա՛լ, ընկա՛լ կասկածանս ՚ի վերայ կասկածանաց։ Փո՛քր մեւս եւս. փոքր մեւս եւս՝ մինչ գնասցեն, եւ յետս ընդդէ՛մ կործանեսցին. եւ խորտակեսցին եւ չարչարեսցին եւ սատակեսցին։

14Վասն այսորիկ լուարո՛ւք զբան Տեառն ա՛րք նեղեալք, իշխանք ժողովրդեանդ այդորիկ յԵրուսաղէմ։ 15Զի ասացէք. Եդաք ո՛ւխտ ընդ դժոխս, եւ ընդ մահու դաշի՛նս կռեցաք. մրրիկ փոթորկեալ եթէ յարիցէ՝ ո՛չ եկեսցէ ՚ի վերայ մեր. զի եդաք սուտ զյոյսն մեր, եւ ստութեամբ ծածկեսցուք։ 16Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր. Ահաւասիկ ես դնեմ ՚ի հիմունս Սիովնի վէմ բազմապատիկ, զընտիր զգլուխ անկեան, զպատուականն ՚ի հիմունս նորա. եւ որ հաւատասցէ ՚ի նա՝ մի՛ ամաչեսցէ։ 17Եւ եդից զիրաւունս ՚ի յո՛յս, եւ զողորմութիւն իմ ՚ի կշի՛ռս. եւ ոյք յուսացեալ իցեն զո՛ւր ՚ի ստութիւն, թէ ո՛չ հասցէ առ մեզ մրրիկն. 18եւ ո՛չ բարձցէ զուխտն մեր՝ որ ընդ մահուն է։ Յոյսն ձեր որ ՚ի դժոխս է մի՛ հաստատեսցի. զի մրրիկ փոթորկեալ եթէ գայցէ ՚ի վերայ, եղիջիք նմա ՚ի կոխո՛ւմն։ 19Զի յորժամ անցանիցէ՝ առցէ՛ զձեզ. յառաւօտէ յառաւօ՛տ անցցէ, ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի եղիցի կասկած չարեաց։ Ուսարո՛ւք լսել նեղեալքդ. 20մարտնչել եւս ո՛չ կարեմք. քանզի տկարացաք ՚ի ժողովելն մերում 21իբրեւ զլեառն ամպարշտաց։ Յարիցէ Տէր իբրեւ ՚ի ձո՛րն Գաբաւոնացւոց լի՛ բարկութեամբ. գործիցէ զգործ իւր գո՛րծ դառնութեան. զի սրտմտութիւն նորա օտարաբար դատեսցի, եւ դառնութիւն նորա օտարաբար հասցէ։ 22Եւ դուք մի՛ ցնծայք, եւ մի՛ զօրասցին կապանք ձեր. զի ի՛րս հաստատեալս եւ համառօտս լուայ ՚ի Տեառնէ. Տէր զօրութեանց զոր առնելո՛ց է ՚ի վերայ ամենայն երկրի։ 23Ո՛ւնկն դիք եւ լուարո՛ւք բարբառոյ իմոյ. անսացէք եւ լուարո՛ւք բանից իմոց. 24միթէ զօրն ամենա՞յն հերկիցէ որ հերկէն, կամ թէ սերմն յառաջագոյն ցանիցէ՞, մինչչեւ զերկիրն գործեալ իցէ։ 25Ո՞չ ապաքէն նախ կակղէ զերեսս նորա՝ եւ ապա սերմանէ փոքր մի արջնդեղ եւ չաման. եւ ապա սերմանեսցէ ցորեան եւ գարի՝ կորեա՛կ եւ հաճա՛ր ՚ի սահմանս իւր։ 26Եւ խրատեսցիս դու իրաւամբք Աստուծոյ քոյ, եւ ուրա՛խ եղիցես։ 27Զի ո՛չ եթէ խստի՛ւ ինչ սրբի արջնդեղն, եւ ո՛չ զանիւ կամնասայլին ածեն ՚ի վերայ չամանոյն. այլ գաւազանաւ թափի արջնդեղն, 28եւ չամանն հացի՛ւ ուտի։ Զի ո՛չ եթէ յաւիտեան բարկանայցեմ ձեզ, եւ ո՛չ ձայն դառնութեան իմոյ կոխիցէ զձեզ։ 29Եւ ա՛յս նշանք ելին ՚ի Սաբաւովթ Տեառնէ. արդ խորհեցարո՛ւք՝ բարձէ՛ք ՚ի ձէնջ զընդունայն մխիթարութիւնն ձեր։