1Վա՛յ քեզ Արիէլ քաղաք. ※ Արիէլ զոր Դաւիթն պաշարեաց, զի տօնքն ամբոխեսցին. ժողովեցէ՛ք արմտիս եւ կերա՛յք ամ յամէ. եւ կերիջիք Մովաբաւ հանդերձ։ 2Զի նեղեցի՛ց զԱրիէլ, եւ եղիցի զօրութիւն եւ մեծութիւն նորա ի՛նձ. 3եւ պաշարեցից զքեզ՝ որպէս եւ Դաւիթն, եւ ածի՛ց զքեւ պատնէշ. եւ կանգնեցից շուրջ զքեւ աշտարա՛կս։ 4Եւ խոնարհեսցին յերկիր բանք քո, եւ պատգամք քո ընդ գետի՛ն մտցեն. եւ եղիցի իբրեւ գետնաձայնաց բարբառ քո, եւ ՚ի յատակս բարբառն քո տկարասցի՛։ 5Եւ եղիցի իբրեւ զփոշի՛ անուոյ մեծութիւն ամպարշտաց. ※ եւ իբրեւ զունգ մաղեալ բազմութիւն զրկողացն քոց։ 6Եւ եղիցի որչափ յական թօթափել ՚ի Սաբաւովթ Տեառնէ՝ այցելութիւն շարժմամբ եւ որոտմամբ եւ մեծաձայն բարբառով, մրրիկ փոթորկեալ եւ բոց հրոյ որ ուտիցէ։ 7Եւ եղիցի՝ որպէս ոք զի տեսանիցէ երա՛զ ՚ի տեսլեան գիշերոյ, մեծութիւն ամենայն հեթանոսաց յարձակելոց ՚ի վերայ Երուսաղեմի. եւ ամենայն ժողովելոցն ՚ի վերայ նորա, եւ որ նեղեցինն զնա։ 8Եւ եղիցին որպէս որք յերազի քաղցեալ իցեն՝ եւ ուտիցեն. եւ իբրեւ յառնիցեն՝ զո՛ւր է տեսիլն. եւ զոր օրինակ ծարաւի՛ ոք իցէ յերազի եւ ըմպիցէ. եւ յառնիցէ՝ եւ դարձեալ ծարաւիցի, ՚ի զո՛ւր յուսացաւ անձն նորա. ա՛յնպէս եղիցի մեծութիւն ամենայն հեթանոսաց, որ զօրաժողո՛վ եղեն ՚ի վերայ Երուսաղեմի՝ եւ ՚ի վերայ լերին Սիովնի։ 9Զարմացարո՛ւք. յիմարեցարո՛ւք. թմբրեցարո՛ւք, եւ առաւե՛լ թմբրեցարուք. արբեցարո՛ւք ո՛չ ՚ի գինւոյ եւ ո՛չ ՚ի ցքւոյ։ 10Զի արբո՛յց ձեզ Տէր ոգի՛ յիմարութեան. եւ խցցէ զաչս ձեր՝ եւ զմարգարէից ձերոց, եւ զիշխանաց ձերոց, եւ զծածկատեսա՛ցն ձերոց։ 11Եւ եղիցին ձեզ պատգամքս այս ամենայն իբրեւ զբան թղթոյ կնքելոյ. զոր իբրեւ տայցեն ցայր մի գրագէտ՝ եւ ասիցեն ցնա. Ընթերցի՛ր զայդ։ Եւ ասիցէ. Ո՛չ կարեմ ընթեռնուլ զի կնքեալ է։ 12Եւ տացի նո՛յն գիր ՚ի ձեռս առն՝ որ ո՛չ գիտիցէ գիրս, եւ ասասցեն ցնա. Ընթերցի՛ր զայդ։ Եւ ասիցէ. Ո՛չ գիտեմ դպրութիւն։ 13Եւ ասէ Տէր. Մե՛րձ է առ իս ժողովուրդս այս բերանով իւրով, եւ շրթամբք իւրեանց պատուեն զիս. եւ սրտիւք իւրեանց հեռացեալ մեկուսի՛ են յինէն. զո՛ւր պաշտեն զիս, ուսուցանեն զպատուէրս մարդկան՝ եւ զվարդապետութիւնս։ 14Վասն այնորիկ ահաւադիկ ես յաւելից փոփոխե՛լ զժողովուրդդ զա՛յդ. եւ փոփոխեցի՛ց զդոսա. եւ կորուսի՛ց զիմաստութիւն իմաստնոց, եւ զխորհուրդս խորհրդականաց արհամարհեցից։ 15Վա՛յ այնոցիկ՝ որ խորհին խորհուրդս խորինս՝ եւ ո՛չ Տերամբ. վա՛յ այնոցիկ որ խորհին խորհուրդս ծածուկս. եւ եղիցին ընդ խաւար գործք նոցա, եւ ասիցեն թէ ո՞ տեսանիցէ զմեզ, եւ ո՞ գիտասցէ զինչ գործեմք։ 16Ո՞չ ապաքէն իբրեւ զկաւ բրտի՞ համարեալ իցէք. միթէ ասիցէ՞ ստեղծուածն ցստեղծիչն իւր, թէ ո՛չ դու զիս ստեղծեր. կամ արարածն ցարարիչն թէ ոչ իմաստութեամբ արարեր զիս։

17Ոչ եւս յետ սակաւ ժամանակի, եւ եղիցի Լիբանան իբրեւ զլեա՛ռն Քերմէլ. եւ Քերմէլ յանտա՛ռ համարեսցի։ 18Եւ լուիցեն յաւուր յայնմիկ խուլք զբանս գրոյն այնորիկ. եւ որք ՚ի խաւարին եւ ՚ի միգին իցեն, տեսցեն աչք կուրացելոցն։ 19Եւ ցնծասցե՛ն աղքատք յաղագս Տեառն ուրախութեամբ, եւ անյոյսքն ՚ի մարդկանէ լցցի՛ն ուրախութեամբ։ 20Պակասեաց անօրէնն, եւ կորեաւ ամբարտաւանն. եւ սատակեցան անօրէնք ՚ի չարիս, 21եւ ոյք առնեն մեղանչել մարդկան բանիւք. ամենայն յանդիմանչացն դնէին ՚ի դրունս զգայթագղութիւն, եւ խոտորէին անիրաւութեամբ զիրաւունս։ 22Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր ՚ի վերայ տանն Յակովբայ զոր ընտրեացն յԱբրահամէ. Ո՛չ այժմ ինչ ամաչեսցէ Յակովբ, եւ ո՛չ այժմ զերեսս այլագունեսցէ Իսրայէլ. 23այլ յորժամ տեսցեն որդիք նորա զգործս իմ. վասն իմ սուրբ արասցեն զանուն իմ, եւ սուրբ արասցեն զՍուրբն Յակովբայ, եւ երկիցեն յԱստուծոյն Իսրայէլի։ 24Եւ ծանիցեն մոլորեալք հոգւով զիմաստութիւն. եւ տրտնջօղք ուսցին զհնազանդութիւն. եւ լեզուք թոթովախօսք ուսցին խօսել զխաղաղութիւն։