1Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Վա՛յ ձեզ որդիք ապստամբք, զի խորհեցարուք խորհուրդ եւ ո՛չ ինեւ, եւ դաշինս կռեցէք՝ եւ ո՛չ իմով Հոգւով. յաւելուլ մե՛ղս ՚ի վերայ մեղաց։ 2Որ գնայիք իջանել յերկիրն Եգիպտացւոց, եւ զիս ո՛չ հարցանէիք. գտանե՛լ օգնականութիւն ՚ի փարաւոնէ, եւ թիկո՛ւնս առնել զԵգիպտացին։ 3Եւ եղիցի ձեզ թիկունք փարաւոն յամօթ, եւ յուսացելոց յԵգիպտացիսն նախատինք։ 4Զի են յերկրին Տայանու իշխանք հրեշտակք չա՛րք. 5զո՛ւր ջանան առ ժողովուրդն՝ որ ո՛չ լինի դոցա շահ յօգնականութիւն. ո՛չ յօգուտ, այլ յամօթ եւ ՚ի նախատինս։

6Տեսիլ չորքոտանեաց յանապատի, ՚ի նեղութեան եւ յանձկութեան։ Առեւծ, եւ կորիւն առիւծու. եւ ՚ի նոցանէն իժք, եւ կորիւնք իժից. թռչունք ամբարձեալ բերեն իշոց զգանձս իւրեանց, եւ լցեալ ուղտուց զմեծութիւն իւրեանց. առ ազգ մի՝ որ ո՛չինչ օգուտ լինիցի նոցա յօգնականութիւն, այլ յամօթ եւ ՚ի նախատինս։ 7Եգիպտացիքն որ զո՛ւր եւ տարապարտ օգնիցեն ձեզ. պատմեա՛ նոցա եթէ ՚ի զո՛ւր է այդ մխիթարութիւն ձեր։ 8Արդ նի՛ստ՝ եւ գրեա՛ ՚ի տախտակի եւ ՚ի գիրս. զի եղիցի այդ յաւուր իւրում եւ ՚ի ժամանակս յաւիտենից. 9թէ ժողովուրդ անհաւա՛ն է, եւ որդիք սո՛ւտք. եւ ո՛չ կամեցան լսել զօրէնս Աստուծոյ։ 10Որք ասէին ցմարգարէսն՝ թէ մի՛ պատմէք մեզ. այլ խօսեցարո՛ւք ընդ մեզ, եւ պատմեցէ՛ք մեզ ա՛յլ մոլորութիւն. 11եւ դարձուցէ՛ք զմեզ ՚ի ճանապարհէդ յայդմանէ, եւ ՚ի բա՛ց արարէք ՚ի մէնջ զշաւիղդ զայդ. եւ հանէ՛ք ՚ի մէնջ զօրէնս Աստուծոյ Իսրայէլի։ 12Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ Սուրբն Իսրայէլի. Փոխանակ զի անարգեցէք դուք զբանսդ զայդոսիկ, եւ յուսացարուք ՚ի ստութիւն սնոտի. եւ զի տրտնջեցէք՝ եւ յուսացարուք ՚ի բանդ յայդ։ 13Վասն այնորիկ եղիցին ձեզ մեղքդ այդոքիկ ՚ի նզովս՝ իբրեւ զպարիսպ կործանեալ առժամայն ամո՛ւր քաղաքի առելոյ, որում յանկարծակի՛ հասանիցէ կործանումն։ 14Եւ կործանումն նորա եղիցի իբրեւ զբեկումն խեցեղէն անօթոյ բրտի՝ մա՛նր խորտակելոյ, զի մի՛ ոք գտանիցէ ՚ի նմանէ որով հուր բառնայցէ՝ կամ որով մարթիցէ՛ առնուլ սակաւ մի ջուր։ 15Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր Տէր Սուրբն Իսրայէլի. Յորժամ դարձցիս եւ յոգոց հանիցես, յայնժամ կեցցես, եւ գիտասցես՝ թէ ո՛ւր իցես։ Զի յուսացեալ էիր դու ՚ի սնոտիսն, սնոտի՛ եղեւ եւ զօրութիւն ձեր. եւ ո՛չ կամէիք լսել. 16այլ ասէիք. Երիվարօ՛ք մերովք փախիցո՛ւք. վասն այսորիկ փախստակա՛նք լինիցիք. եւ ասիցէք. Երագ երիվարօ՛ք մերովք փախիցուք. վասն այնորիկ երագագո՛յնք քան զձեզ եղիցին որ հալածենն զձեզ։ 17Զի ՚ի միոջէ՛ բարբառոյ հազա՛րք փախիցեն, եւ ՚ի բարբառո՛յ հնգից բազո՛ւմք փախիցեն. մինչեւ մնասջիք իբրեւ զձո՛ղ ցցեալ ՚ի վերայ լերին, եւ իբրեւ զկոթո՛ղ կանգնեալ ՚ի վերայ բլրոց։ 18Եւ դարձեալ կանխեսցէ Աստուած գթալ ՚ի ձեզ, եւ վասն այսորիկ բարձրասցի ողորմել ձեզ. զի դատաւոր Տէր Աստուած մե՛ր է։ Երանի՛ ամենեցուն ոյք սպասեն նմա։ 19Զի ժողովուրդ սուրբ ՚ի Սիոն բնակեսցէ. եւ Երուսաղէմ լալով ելաց՝ եթէ ողորմեա՛ց ինձ. ողորմեսցի՛ քեզ. ձայնի աղաղակի քում իբրեւ ետես՝ եւ լուաւ քեզ։ 20Եւ տացէ քեզ Տէր հա՛ց նեղութեան՝ եւ ջուր կարօտանաց. եւ ո՛չ եւս մերձեսցին ՚ի քեզ որ մոլորեցուցանէին զքեզ. զի աչք քո տեսցեն ՚ի մոլորեցուցիչսն քո, 21եւ ականջք քո լուիցեն բանս զհետ մոլորեցուցչացն քոց. որք ասէին եթէ այս է ճանապարհ, եւ գնասցո՛ւք ընդ սա, կամ թէ յա՛ջ կամ թէ յահեակ։ 22Եւ գարշեցուսցես զկուռսն զարծաթապատս եւ զոսկիապատս. մանրեսցե՛ս զնոսա եւ հոսեսցես իբրեւ զջուր դաշտանաց, եւ իբրեւ զա՛ղբ մերժեսցես զնոսա։ 23Յայնժամ եղիցի անձրեւ սերմանեաց երկրին քում, եւ հա՛ց արդեանց երկրի քոյ եղիցի յագո՛ւրդ եւ ՚ի պարա՛ր. եւ ճարակեսցին խաշինք քո յաւուր յայնմիկ ՚ի տեղւոջ պարարտութեան եւ յանդորրու. 24զուարակք ձեր եւ եզի՛նք որ գործեն զերկիր՝ կերիցեն յա՛րդ խառնեալ ընդ գարի, հոսեալ ՚ի կալոյ։ 25Եւ եղիցի ՚ի վերայ ամենայն լերանց բարձանց, եւ ՚ի վերայ ամենայն բլրոց բարձուանդակաց ջուր բղխեալ յաւուր յայնմիկ. յորժամ կորիցեն բազումք, եւ կործանեսցին աշտարակք։ 26Եւ եղիցի լոյսն լուսնի իբրեւ զլոյս արեգական, եւ լոյսն արեգական եւթնպատի՛կ եղիցի՝ իբրեւ զլոյս աւուրցն եւթանց։ Յաւուր յայնմիկ բժշկեսցէ Տէր զբեկումն ժողովրդեան իւրոյ, եւ զցաւս վիրաց քոց բժշկեսցէ՛։ 27Ահաւասիկ անուն Տեառն գա՛յ յամայր ամս, յետ բազում ժամանակաց. վառեալ բարկութեամբ՝ եւ լի՛ փառօք. բանք շրթանց նորա, եւ բանք բերանոյ նորա լի՛ բարկութեամբ. եւ բարկութիւն սրտմտութեան նորա իբրեւ զհո՛ւր կերիցէ. 28եւ հոգի նորա իբրեւ զջուր ձորալիր պարանոցաթա՛ղ յորդեսցէ։ Եւ բաժանեսցի խռովեցուցանել զազգս վասն սնոտի մոլորութեանն. եւ հալածեսցէ զնոսա մոլորութիւնն, եւ հասցէ նոցա յանդիմա՛ն նոցին։ 29Միթէ հանապա՞զ պա՛րտ իցէ ձեզ ուրախութեամբ մտանել ՚ի սրբութիւնս իմ. յամենայն ժամ տօնիւք եւ ուրախութեամբ եւ փողո՞վք մտանել ՚ի լեառն Տեառն՝ ※ առ Աստուած Սուրբն Իսրայէլի։ 30Եւ լսելի՞ արասցէ զփառս բարբառոյ իւրոյ, եւ զսրտմտութիւն բազկի իւրոյ ցուցցէ՞ բարկութեամբ՝ եւ սրտմտութեամբ եւ բոցո՛վ որ ուտիցէ. եւ սաստիկ բարկութեամբ հրացանից, եւ ջրով, եւ կարկտիւ միանգամայն հոսելով բռնութեամբ։ 31Զի ՚ի բարբառոյ Տեառն ընկճեսցին Ասորեստանեայք. հարուածովքն զոր հարկանիցէ զնոսա։ 32Եւ եկեսցէ՛ նմա շուրջ յօգնականաց իւրոց՝ յոր կողմ եւ յուսացեալ իցէ. զի նոքա փողո՛վք եւ թմբկաւ՝ ※ եւ պէսպէս պատերազմաւ փոխփոխ մարտիցեն ընդ նմա. եւ դու ո՛չ յառաջագոյն քան զաւուրսն պահանջիցին։ 33Իսկ արդ եւ քե՛զ պատրաստեալ իցէ թագաւորել ՚ի վերայ ձորոյն խորոյ. փայտ դիզեալ, հուր եւ փայտակոյտ բազում վառեալ. սրտմտութիւն Տեառն իբրեւ զձոր, լի՛ ծծմբով բորբոքեալ։