1Վա՛յ այնոցիկ որ թշուառացուցանենն զձեզ. բայց զձեզ ո՛չ ոք կարէ թշուառացուցանել. եւ որ արհամարհէն՝ ո՛չ զձեզ արհամարհեաց. զի մատնեսցին ՚ի պարտութիւն որ զձեզն արհամարհեն. եւ իբրեւ զցեց ՚ի վերայ ձորձոց՝ ա՛յնպէս մատնեսցին ՚ի պարտութիւն։

2Տէր ողորմեա՛ց մեզ՝ զի ՚ի քե՛զ յուսացաք. եղեւ զաւակ անհաւատիցն ՚ի կորո՛ւստ. այլ մեր փրկութիւն ՚ի քէ՛ն է ՚ի ժամանակի նեղութեան։ 3Վասն բարբառոյ ահի քոյ յիմարեցա՛ն ժողովուրդք. եւ յերկիւղէ քումմէ ցրուեցա՛ն հեթանոսք։ 4Եւ արդ ժողովեսցի կապուտն ձեր մեծի՛ եւ փոքու. որպէս ոք զի ժողովեսցէ զմարա՛խ իբրեւ ՚ի գբոյ, ա՛յնպէս այպն առնիցեն զձեզ։ 5Սո՛ւրբ է Տէր Աստուած մեր որ բնակեալն է ՚ի բարձունս. լցա՛ւ Սիոն իրաւամբք եւ արդարութեամբ։ 6Օրինօք մատնեսցին, եւ գանձուք եղիցի փրկութիւնն մեր. եհաս իմաստութիւն եւ հանճար եւ աստուածպաշտութիւն Տեառն. այս են գանձք արդարութեան։ 7Ահաւադիկ յահէդ ձերմէ երկիցեն. յորոց երկնչէիքն՝ երկիցե՛ն ՚ի ձէնջ. հրեշտա՛կս արձակեսցեն որ լայցեն դառնապէս՝ եւ խնդրեսցեն զխաղաղութիւն. 8զի հատա՛ն ճանապարհք նոցա. հանդարտեա՛ց ահն հեթանոսաց, եւ բարձա՛ւ ուխտն որ ընդ նոսա. եւ մի՛ եւս համարիցիք զնոսա ՚ի մարդիկ։ 9Սուգ առ՝ եւ տկարացաւ երկիր. յամօթ եղեւ Լիբանան, ՚ի դա՛շտ մարգագետին համարեցաւ Սարոն. յայտնի՛ եղեւ Գալիլեա եւ Կարմելոս։ 10Արդ՝ յարեա՛յց ասէ Տէր. արդ՝ փառաւորեցա՛յց. արդ՝ բարձրացա՛յց. 11արդ՝ տեսջի՛ք. արդ՝ յամօ՛թ լիջիք. ընդունա՛յն լիցի զօրութիւն ոգւոց ձերոց, եւ հո՛ւր կերիցէ զձեզ։ 12Եւ եղիցին հեթանոսք խարշեալք իբրեւ զփո՛ւշ ագարակի՝ այրեցեալ եւ ընկեցեալ։ 13Լուիցե՛ն հեթանոսք զոր արարի. ծանիցեն մերձաւորք զզօրութիւն իմ։ 14Մերժեցա՛ն ՚ի Սիովնէ անօրէնք. դողո՛ւմն կալցի զամպարիշտս։ Իսկ արդ ո՞ պատմեսցէ ձեզ եթէ հուր բորբոքեալ կայ. կամ ո՞ պատմեսցէ ձեզ զտեղւոյն յաւիտենից։ 15Որ գնայ արդարութեամբ, խօսի զուղիղ ճանապարհէ. ատեայ զանօրէնութիւն եւ զանիրաւութիւն, թօթափէ զձեռս իւր ՚ի կաշառոց. ծանրացուցանէ զականջս առ ՚ի չլսելոյ զդատաստան արեան, խնո՛ւ զաչս իւր զի մի՛ տեսցէ զանիրաւութիւն։ 16Նա՛ բնակեսցէ ՚ի բարձր այրի վիմի հաստատնոյ. հա՛ց տացի նմա՝ եւ ջուր նորա հաւատարի՛մ։ 17Զթագաւորն փառաց տեսջիք. եւ աչք ձեր տեսցեն զերկիրն ՚ի հեռուստ. 18եւ անձինք ձեր խոկասցե՛ն յերկեւղ Տեառն։ Ո՞ւր են դպիրքն. ո՞ւր են խրատտուքն. ո՞ւր է որ ունի զհամար պահակերաց զմեծի եւ զփոքու՝ 19ժողովրդեանն, ընդ որում ո՛չ ինչ խորհեցաւ. զի չէ՛ր տեղեակ ծանրաձայնին վասն չլսելոյ։ Ժողովուրդ յոռացեալ, եւ ո՛չ գոյ լսողին ՚ի միտ առնուլ։

20Ահաւասիկ Սիոն քաղաք փրկութեան մերոյ. աչք ձեր տեսցեն զԵրուսաղէմ քաղաք մեծացեալ, խորանք որ ո՛չ շարժեսցին. եւ մի՛ շարժեսցին ցիցք խորանի նորա յաւիտեանս ժամանակաց, եւ մի՛ խզեսցին ապաւանդակք նորա. 21զի անուն Տեառն մեծ է ՚ի ձեզ։ Ձե՛զ լիցի տեղին յորում գետքն եւ ջրադարձք լայնք եւ ընդարձակք. ո՛չ երթիցես ընդ այն ճանապարհ, եւ մի՛ գնասցեն նաւք քո վարեալք. զի Աստուած իմ մե՛ծ է, եւ ո՛չ արասցէ զա՛նց զինեւ։ 22Տէր հայր մեր. Տէր դատաւոր մեր. Տէր իշխան մեր. Տէր թագաւոր մեր. Տէր փրկիչ մեր՝ եւ նա՛ փրկեսցէ զմեզ։ 23Խզեցա՛ն պարանք քո զի ո՛չ հանդարտեցին. նո՛յնպէս եւ կայմն խոնարհեցաւ՝ եւ ո՛չ պարզեսցէ զառագաստն, եւ ո՛չ արձակեսցէ զնշանն մինչեւ մատնեսցի ՚ի կորուստ։ Այսուհետեւ բազում կաղք աւար առնուցուն. 24եւ մի՛ ասասցեն թէ վաստակեցաք, ժողովուրդն որ բնակեալ իցէ ՚ի նոսա. զի թողա՛ն մեղք նոցա։