1Եւ եղեւ ՚ի չորեքտասաներորդի ամի թագաւորութեանն Եզեկիայ, ել Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց ՚ի վերայ ամուր քաղաքաց Հրէաստանի, եւ ա՛ռ զնոսա։ 2Եւ առաքեաց արքայն Ասորեստանեայց զՌափսակ ՚ի Լաքիսայ յԵրուսաղէմ առ արքայն Եզեկիայ զօրօք բազմօք. եւ եկն եկաց ՚ի վերայ ջրմղի վերնոյ աւազանին ՚ի ճանապարհի ագարակին թափչաց։ 3Եւ ելի՛ն առ նա Եղիակիմ Քեղկեայ որ հազարապե՛տն էր, եւ Սովմնաս՝ հրովարտակաց դպիր, եւ Յովաք Ասափայ՝ յիշատակաց դպիր։ 4Եւ ասէ ցնոսա Ռափսակ. Երթա՛յք ասացէ՛ք ցԵզեկիա. Ա՛յսպէս ասէ մեծ արքայն Ասորեստանեայց. Յո՞ յուսացեալ իցես. 5միթէ խորհրդո՛վ կամ բանիւ շրթանց պատերա՞զմ վճարիցի. իսկ արդ՝ յո՞ յուսացեալ իցես զի ո՛չ հնազանդիս ինձ։ 6Ահաւասիկ յուսացեալ ես ՚ի ցո՛ւպն եղեգնեայ՝ ՚ի ջախջա՛խ յԵգիպտացին. յոր թէ յենուցու ոք՝ խորտակի եւ ընդ ձեռս ելանէ. ա՛յնպէս է փարաւոն արքայն Եգիպտացւոց, եւ ամենեքեան որ յուսացեալ են ՚ի նա։ 7※ Իսկ եթէ ասիցէք, եթէ ՚ի Տէր Աստուած մեր յուսացեալ եմք. ո՞չ ապաքէն նա է՝ վասն որոյ քակեաց Եզեկիա զբարձունս եւ զսեղանս նոցա. ※ եւ պատուէր ետ Հրէաստանի՝ եւ Երուսաղեմի, ※ առաջի նորա սեղանոյն միայն երկի՛ր պագանել։ 8Այլ արդ՝ եկա՛յք խառնեցարո՛ւք ընդ տեառն իմում արքային Ասորեստանեայց. եւ տա՛ց ձեզ երկուս հազարս երիվարաց, եթէ կարիցէք տալ հեծեալս ՚ի վերայ նոցա։ 9Եւ զիա՞րդ կարիցէք ՚ի դիմի՛ հարկանել միո՛ւմ յաշխարհակալաց ծառայից տեառն իմոյ, որք յուսացեալ էք յԵգիպտոս ՚ի հեծեալս եւ յերիվարս նոցա։ 10Իսկ արդ մեք առանց Տեա՞ռն եկեալ իցեմք յերկիրս յայս տա՛լ ընդ սմա պատերազմ. Տէր ասաց ցիս. Ել յերկիրն յայն, եւ ապականեա՛ զնա։ 11Եւ ասէ ցնա Եղիակիմ, եւ Սովմնաս, եւ Յովաք. Խօսեա՛ց ընդ ծառայս քո Ասորերէն՝ զի լսեմք, եւ մի՛ խօսիր ընդ մեզ Հրէարէն. եւ ընդէ՞ր խօսիս յականջս մարդկանս որ անկեալ կան զպարսպաւս։ 12Ասէ ցնոսա Ռափսակ. Միթէ առ տէ՞րն ձեր՝ կամ առ ձե՞զ առաքեաց զիս տէր իմ խօսել զբանս զայսոսիկ. ո՞չ ապաքէն առ մարդիկդ որ նստին ՚ի վերայ պարսպիդ. զի մի՛ ուտիցեն զաղբ եւ ըմպիցեն զմէ՛զս իւրեանց ձեւք հանդերձ։ 13Յո՛տն եկա՛ց Ռափսակ՝ եւ աղաղակեաց ՚ի ձայն մեծ Հրէարէն՝ եւ ասէ. Լուարո՛ւք զպատգամս թագաւորին մեծի արքային Ասորեստանեայց։ 14Ա՛յսպէս ասէ արքայ. Մի՛ պատրեսցէ զձեզ Եզեկիա բանիւք՝ որովք ո՛չ կարէ փրկել զձեզ։ 15Եւ մի՛ խաբեսցէ զձեզ Եզեկիա՝ թէ Աստուած փրկեսցէ զձեզ, եւ ո՛չ մատնիցի քաղաքս ՚ի ձեռս թագաւորին Ասորեստանեայց. 16մի՛ անսայք Եզեկիայ։ Ա՛յսպէս ասէ արքայն Ասորեստանեայց. Եթէ կամիցիք դիւրե՛լ անձանց, եկայք ելէ՛ք առ իս. եւ կերիջի՛ք իւրաքանչիւր զայգի իւր եւ զթզենի, եւ արբջիք ջուր ՚ի ջրհորոց ձերոց. 17մինչեւ եկից եւ տարա՛յց զձեզ յերկիրն՝ որ իբրեւ զերկիրս ձեր է. երկիր ցորենոյ եւ գինւոյ, հացաւետ եւ գինաւետ։ 18Մի՛ խաբեսցէ զձեզ Եզեկիա՝ եւ ասասցէ թէ Աստուած փրկէ զձեզ. միթէ փրկեցի՞ն աստուածք ազգացն զիւրաքանչիւր երկիր ՚ի ձեռաց արքային Ասորեստանեայց։ 19Ո՞ւր է աստուած Եմաթայն՝ եւ Արփաթայ. եւ ո՞ւր է աստուած քաղաքին Սեփարուիմ. միթէ կարացի՞ն փրկել զՍամարիա ՚ի ձեռաց իմոց։ 20Ո՞ ոք յաստուածոց ամենայն ազգացն այնոցիկ կարաց փրկել զերկի՛ր իւր ՚ի ձեռաց իմոց, զի եւ ձեր Աստուածդ փրկեսցէ զԵրուսաղէմ ՚ի ձեռաց իմոց։ 21Լո՛ւռ եղեն եւ ո՛չինչ ետուն պատասխանի, վասն հրամանի թագաւորին չտալ պատասխանի։ 22Եւ եմո՛ւտ Եղիակիմ Քեղկեայ որ հազարապետն էր՝ եւ Սովմնաս հրովարտակաց դպիր՝ եւ Յովաք Ասափայ յիշատակաց դպիր առ Եզեկիա՝ զօձիս պատառեալ, եւ պատմեցին նմա զբանս Ռափսակայ։