1Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ Եզեկիա արքայ, պատառեա՛ց զպատմուճան իւր՝ եւ քո՛ւրձ զգեցաւ, եւ ել ՚ի տուն Տեառն։ 2Եւ առաքեաց զԵղիակիմ հազարապետն, եւ զՍովմնաս հրովարտակաց դպիր, եւ զծերս ՚ի քահանայից անտի քրձազգածս առ Եսայի մարգարէ որդի Ամովսայ։ 3Եւ ասէ ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Եզեկիա. Ա՛յսօր է օր նեղութեան եւ նախատանաց, եւ կշտամբութեան եւ բարկութեան. յորում աւուր հասեալ են երկունք ծննդականի՝ եւ ո՛չ կարէ ծնանել։ 4Լուիցէ՛ Տէր Աստուած քո զբանս Ռափսակայ, զոր առաքեաց արքայն Ասորեստանեայց տէրն նորա նախատել զԱստուած կենդանի. եւ նախատել բանի՛ւք զորս լուաւ Տէր Աստուած քո. եւ արդ խնդրեսցե՛ս ՚ի Տեառնէ Աստուծոյ քումմէ վասն մնացելոցս այսոցիկ։ 5Եւ եկին ծառայքն Եզեկիայի արքայի առ Եսայի։ 6Եւ ասէ ցնոսա Եսայի. Զա՛յս ասասջիք ցտէրն ձեր. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ո՛չ երկիցես ՚ի բանիցն զոր լուար, որովք նախատեցին զիս հրեշտակք արքային Ասորեստանեայց։ 7Ահաւասիկ ես արկանե՛մ ՚ի նա ոգի խռովութեան. եւ լուեալ համբաւ դարձցի յաշխարհ իւր, եւ անկցի ՚ի սո՛ւր յերկրի իւրում։ 8Եւ դարձեալ անդրէն Ռափսակայ եհա՛ս առ արքայն Ասորեստանեայց, զի պաշարեալ էր զՂոբնան. եւ լուաւ թէ արքայն Ասորեստանեայց չուեա՛ց ՚ի Լաքիսայ։ 9Եւ ել Թարակ արքայ Եթւովպացւոց պաշարե՛լ զնա. եւ դարձաւ անդրէն։ Եւ առաքեաց հրեշտակս առ Եզեկիա՝ եւ ասէ. 10Ա՛յսպէս ասացէ՛ք ցԵզեկիա արքայ Հրէաստանի. Մի՛ խաբեսցէ զքեզ Աստուած՝ յոր դու յուսացեալ ես. եւ ասիցէ՝ թէ ո՛չ մատնեսցի Երուսաղէմ ՚ի ձեռս արքային Ասորեստանեայց։ 11Արդ՝ ահա չիցէ՞ լուեալ քո զոր ինչ արարին թագաւորք Ասորեստանեայց ընդ ամենայն երկիր, որպէս սատակեցին զնոսա. իսկ արդ դու ապրելո՞ց իցես։ 12Միթէ ապրեցուցի՞ն աստուածք ազգացն զայնոսիկ զորս կորուսին հարքն իմ, զԳովզան եւ զԽառան եւ զՀռափեթ, որ են յերկիրն Եմաթայ։ 13Ո՞ւր են թագաւորք Եմաթայն եւ Արփաթայ. եւ ո՞ւր են թագաւորք քաղաքին Սեփարուիմ, Անայն եւ Գաւայ։ 14Եւ ա՛ռ Եզեկիա զհրովարտակն ՚ի ձեռաց հրեշտակացն, ընթերցաւ, եւ եմուտ ՚ի տուն Տեառն, եւ տարածեա՛ց առաջի Տեառն։ 15Եւ եկաց յաղօթս Եզեկիա առ Տէր՝ եւ ասէ. 16Տէր Սաբաւովթ. Աստուած Իսրայէլի՝ որ նստիս ՚ի քրովբէս. դո՛ւ ես Աստուած միայն՝ ամենայն թագաւորութեանց տիեզերաց. դո՛ւ արարեր զերկինս եւ զերկիր։ 17Խոնարհեցո՛ Տէր զունկն քո՝ եւ լո՛ւր. բա՛ց Տէր զաչս քո, նայեա՛ց Տէր. լո՛ւր Տէր, եւ տե՛ս զպատգամս զոր առաքեաց Սենեքերիմ արքայ Ասորեստանեայց նախատե՛լ զԱստուած կենդանի։ 18Եւ արդարեւ աւերեցին թագաւորքն Ասորեստանի զաշխարհս ամենայն եւ զերկիր նոցա. 19եւ հրձի՛գ արարին զկուռս նոցա. քանզի չէին աստուածք, այլ ձեռագործք մարդկան, փայտեղէնք եւ քարեղէնք, եւ կորուսին զնոսա։ 20Բայց արդ Տէր Աստուած մեր՝ ապրեցո՛ զմեզ ՚ի ձեռաց նորա. զի ծանիցեն ամենայն թագաւորութիւնք երկրի՝ թէ դո՛ւ միայն ես Աստուած։ 21Եւ առաքեցաւ Եսայի որդի Ամովսայ առ Եզեկիա՝ եւ ասէ ցնա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Լուա՛յ աղօթիցն զոր աղաչեցեր առ իս՝ վասն Սենեքերիմայ արքային Ասորեստանեայց. 22արդ ա՛յս բան է զոր խօսեցաւ վասն նորա Աստուած. Անգոսնեա՞ց արհամարհեա՞ց զքեզ դուստր Սիովնի. գլո՞ւխ շարժեաց ՚ի վերայ դո՛ւստր Երուսաղեմի։ 23Զո՞ նախատեցեր եւ գրգռեցեր, եւ առ ո՞ բարձրացուցեր զբարբառ քո. եւ ո՛չ ամբարձեր զաչս ՚ի բարձունս ՚ի Սուրբն Իսրայէլի. 24զի՞ ՚ի ձեռն հրեշտակաց նախատեցեր զՏէր։ Դու ասէիր թէ բազմութեամբ կառաց իմոց ելից ՚ի բարձրութիւն լերանց, եւ ՚ի ծագս Լիբանանու. եւ կոտորեցից զբարձրութիւն մայրից նորա, եւ զգեղեցկութիւն նոճից նորա. եւ մտի ՚ի բարձրութիւն կողմանց անտառին. 25եւ արկից կամուրջ, եւ աւերեցից զջուրսն եւ զամենայն ժողովս ջուրցն։ 26Չիցէ՞ լուեալ քո զոր յառաջագոյն արարի ես յաւուրցն առաջնոց. զոր կարգեցի եւ այժմ յայտնեցի՛ աւերել զհեթանոսս յամուրս իւրեանց, 27եւ զբնակիչս քաղաքաց յիւրաքանչիւր ամրոցաց, թողի՛ ՚ի ձեռաց՝ եւ ցամաքեցան. եւ եղեն իբրեւ զխո՛տ ցամաքեալ ՚ի վերայ տանեաց՝ եւ իբրեւ զսէզ չորացեալ։ 28Արդ զկայս հանգստեան քոյ, եւ զել եւ զմուտ ճանապարհաց քոց ես ինձէ՛ն գիտեմ. 29եւ սրտմտութիւն քո զոր սրտմտեցեր, եւ դառնութիւն քո ե՛լ առաջի իմ. եւ արկից վարապան ՚ի ցռուկք քո, եւ դանդանաւանդ ՚ի կզակս քո. եւ դարձուցից զքեզ ընդ նո՛յն ճանապարհ ընդ որ եկիր։ 30Այլ քեզ ա՛յս եղիցի նշան. կերիցես ա՛յս ամ զսերմանեալդ, եւ յամէ եւս կերիցես զմնացորդսն. եւ յամին երրորդում սերմանեսջիք եւ հնձեսջի՛ք, տնկեսջի՛ք այգիս՝ եւ կերիջի՛ք զպտուղ նորա։ 31Եւ եղիցին մնացորդքն Հրէաստանի արձակել արմատս ՚ի խոնարհ, եւ տալ պտուղ ՚ի վեր։ 32Զի յԵրուսաղէմ եղիցին մնացեալք, եւ ՚ի լերին Սիովնի ապրեալք. զի նախանձ Տեառն զօրութեանց արար զայս։ 33Վասն այսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր ՚ի վերայ թագաւորին Ասորեստանեայց. Մի՛ մտցէ ՚ի քաղաքս յայս, եւ մի՛ նետս արկցէ ՚ի վերայ դորա. եւ մի՛ փակեսցէ զդա վահանօք, եւ մի՛ պաշարեսցէ զդա պատնիշօք. 34այլ ճանապարհ ընդ որ եկն ընդ նո՛յն դարձցի, եւ ՚ի քաղաքն յայն մի՛ մտցէ։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր. 35Վերակացո՛ւ եղէց քաղաքիդ այդմիկ ապրեցուցանե՛լ զդա, վասն իմ եւ վասն Դաւթի ծառայի իմոյ։ 36Եւ ել հրեշտակ Տեառն, եւ սատակեաց ՚ի բանակէ անտի Ասորեստանեայցն՝ հարեւր ութսուն եւ հինգ հազար. եւ յարեան ընդ առաւօտն՝ գտին զայն ամենայն մարմին մեռեալ։ 37Եւ դա՛րձաւ անդրէն՝ գնաց Սենեքերիմ արքայն Ասորեստանեայց, բնակեալ ՚ի Նինուէ։ 38Եւ մինչդեռ երկի՛ր պագանէր ՚ի տան իւրում Նասրաքայ կռո՛ց իւրոց, Ադրամելէք եւ Սարասար որդիք նորա սպանին զնա սրով, եւ ինքեանք գնացին փախստակա՛ն ՚ի Հայս. եւ թագաւորեաց Ասորդան որդի նորա ընդ նորա։