1՚Ի ժամանակին յայնմիկ առաքեաց Մարովդաք Բաղդան որդի Բաղդանայ՝ արքայ Բաբելացւոց, հրեշտակս հրովարտակօք՝ եւ պատարագս Եզեկիայ. քանզի լուաւ թէ հիւանդացաւ մե՛րձ ՚ի մահ՝ եւ յարեաւ։ 2Եւ ուրա՛խ եղեւ Եզեկիա ՚ի նոսա, եւ եցոյց նոցա զտունս գանձուց, եւ զխնկոց, եւ զիւղոց, եւ զոսկւոյ, եւ զարծաթոյ. եւ զամենայն տունս անօթոյ գանձու, եւ զամենայն ինչ որ էր ՚ի գանձս իւր. եւ ո՛չ ինչ էր զոր ո՛չ եցոյց նոցա Եզեկիա ՚ի տա՛ն իւրում, յամենայն իշխանութեան իւրում։ 3Եւ եկն Եսայի մարգարէ առ արքայն Եզեկիա եւ ասէ ցնա. Զի՞նչ ասեն արքդ այդոքիկ, եւ ուստի՞ եկեալ են առ քեզ։ Եւ ասէ Եզեկիա. Յերկրէ հեռաստանէ եկի՛ն առ իս ՚ի Բաբելոնէ։ 4Եւ ասէ Եսայի. Զի՞նչ տեսին ՚ի տան քում։ Եւ ասէ Եզեկիա. Զամենայն ինչ որ ՚ի տան իմում էր՝ տեսին, եւ ո՛չ ինչ էր ՚ի տան իմում զոր ո՛չ տեսին. այլ եւ զգա՛նձս եւս զիմ։ 5Եւ ասէ ցնա Եսայի. Արդ՝ լո՛ւր զպատգամս Տեառն զօրութեանց. 6Ահա եկեսցեն աւուրք, եւ առնուցո՛ւն զամենայն ինչ՝ որ ՚ի տա՛ն քում է, եւ զոր ինչ միանգամ ժողովեցին հարքն քո մինչեւ ցայսօր. տարցի՛ն ՚ի Բաբելովն, եւ մի՛ ինչ ամենեւին թողուցուն։ 7Այլ ասաց Աստուած, թէ՝ եւ յորդւոց քոց որ ելանիցեն ՚ի քէն՝ զորս դո՛ւն ծնանիցիս, տարցին եւ արասցեն ներքինի՛ս ՚ի տան թագաւորին Բաբելացւոց։ 8Եւ ասէ Եզեկիա ցԵսայի. Բարի՛ է բանդ Տեառն զոր խօսեցաւ. եղիցի արդարութիւն եւ խաղաղութիւն յաւուրս իմ։