Եսայիա մարգարեյի գիրք

4

1Եւ բուռն հարկանիցեն եւթն զառնէ՛ միոջէ՝ եւ ասիցեն. ՝ զմե՛ր կերիցուք՝ եւ հանդերձ՝ զմե՛ր զգեցցուք. բայց միայն անո՛ւն քո կոչեսցի ՚ի վերայ մեր. բա՛րձ ՚ի մէնջ զնախատինս մեր։ 2Յաւուր յայնմիկ ծագեսցէ խորհրդովք փառօք իւրովք յերկիր, բարձրացուցանե՛լ եւ փառաւո՛ր առնել զմնացորդս Իսրայէլի։ 3Եւ մնացորդքն Սիովնի, եւ մնացորդքն Երուսաղեմի սո՛ւրբ կոչեսցին՝ ամենեքեան որ գրեցան յԵրուսաղէմ ՚ի կեանս։ 4Զի լուասցէ Տէր զաղտն ուստերաց եւ դստերաց Սիոնի եւ զԵրուսաղեմի. եւ զարիւնն ՚ի բաց սրբեսցէ ՚ի միջոյ նոցա հոգւով դատաստանաց, եւ հոգւով այրման։ 5Եւ եկեսցէ եւ հասցէ Տէր, եւ եղիցի ամենայն տեղի լերինն Սիոնի, եւ ամենայն որ շուրջ զնովաւ իցէ՝ հովանի՛ ամպոյ ՚ի տուէ. իբրեւ զծուխ եւ զլոյս հրոյ բորբոքելոյ ՚ի գիշերի. ամենայն փառօք ծածկեսցի։ 6Եւ եղիցի հովանի՛ ՚ի տօթոյ, եւ յա՛րկ ծածկութեան ՚ի խստութենէ անձրեւոյ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)