1Մխիթարեցէ՛ք, մխիթարեցէ՛ք զժողովուրդ իմ, ասէ Աստուած. 2քահանայքդ խօսեցարո՛ւք ՚ի սիրտ Երուսաղեմի՝ եւ մխիթարեցէ՛ք զդա, զի լի՛ եղեւ տառապանօք։ Թողեա՛լ լիցին դմա մեղք իւր, զի ընկալաւ ՚ի ձեռանէ Տեառն կրկին զհատուցումն մեղաց իւրոց։ 3Ձա՛յն բարբառոյ յանապատի. պատրա՛ստ արարէք զճանապարհս Տեառն, եւ ուղի՛ղ արարէք զշաւիղս Աստուծոյ մերոյ։ 4Ամենայն ձորք լցցին, եւ ամենայն լերինք եւ բլուրք խոնարհեսցին. եւ եղիցին ամենայն դժուարինք ՚ի դիւրինս, եւ առապարքն ՚ի դաշտս։ 5Եւ երեւեսցին փառքն Տեառն. եւ տեսցէ ամենայն մարմին զփրկութիւն Աստուծոյ, զի Տէր խօսեցաւ։ 6Ձա՛յն որ ասէ. Գոչեա՛։ Եւ ասեմ. Զի՞նչ գոչեցից։ Գոգջիր. Ամենայն մարմին խո՛տ է, եւ ամենայն փառք մարդոյ իբրեւ զծաղիկ խոտոյ։ 7Ցամաքեցա՛ւ խոտն, եւ թօթափեցաւ ծաղիկ նորա. զի ոգի Տեառն շնչեաց ՚ի նա. արդարեւ խո՛տ է ժողովուրդս այս։ 8Ցամաքեցաւ խոտն, եւ թօթափեցաւ ծաղիկն. եւ բա՛ն Տեառն մնայ յաւիտեան։

9Ե՛լ ՚ի վերայ լերինդ բարձու՝ աւետարանիչդ Սիոնի. բարձրացո՛ զօրութեամբ զբարբառ քո աւետարանիչդ Երուսաղեմի. բարձրացուցէ՛ք, մի՛ երկնչիք. ասա՛ ցքաղաքդ Յուդայ. 10Ահաւասիկ Աստուած ձեր՝ ահաւասիկ Տէր, Տէր գա՛յ զօրութեամբ եւ բազուկն տէրութեամբ իւրով. ահաւասիկ վարձք իւր ընդ իւր, եւ գո՛րծք առաջի նորա։ 11Իբրեւ հովի՛ւ մի հովուեսցէ զխաշինս իւր. եւ բազկաւ իւրով ժողովեսցէ՛ զգառինս, եւ ՚ի ծո՛ց իւր կրեսցէ զնոսա, եւ մխիթա՛ր լիցի յղեաց։ 12Ո՞ չափեաց ափով իւրով զջուրս, եւ զերկինս թզաւ, եւ զերկիր ամենայն՝ քլա՛ւ. ո՞ կշռեաց զլերինս կշռով, եւ զդաշտս կշռորդօք։ 13Ո՞ գիտաց զմիտս Տեառն, եւ ո՞ եղեւ նմա խորհրդակից՝ եթէ խելամո՛ւտ արասցէ զնա. 14կամ ընդ ո՞ւմ խորհեցաւ՝ եւ արար զնա խելամուտ. կամ ո՞ եցոյց նմա զդատաստան՝ եւ զճանապարհ իմաստութեան. կամ ո՞ ետ նմա փոխ յառաջագոյն՝ եւ հատուցանիցէ նմա։ 15Եթէ ամենայն հեթանոսք իբրեւ զկաթիլ մի ՚ի դուլէ են, եւ իբրեւ զմէտ մի ՚ի կշռոց համարեցան, եւ իբրեւ շիթք ՚ի բերանոյ համարեսցին։ 16Եթէ Լիբանան՝ չէ՛ բաւական յայրումն, եւ ամենայն չորքոտանիք չե՛ն բաւական յողջակէզս. 17եւ ամենայն հեթանոսք ոչի՛նչ են, եւ յոչի՛նչ համարեցան նմա։ 18Արդ ո՞ւմ նմանեցուցէք զՏէր, եւ որո՞ւմ նմանութեան նմանեցուցէք զնա։ 19Միթէ պատկե՞ր կոփեաց զնա հեւսն, կամ ոսկերի՞չ ձուլեաց զնա ոսկի՝ եւ պատեաց զնա ոսկւով, ՚ի նմանութիւն պատկերի կերպարանեաց զնա։ 20Զփայտ անփուտ ընտրեաց հեւսն, եւ իմաստութեամբ հնարս խնդրէ զիա՞րդ կանգնեսցէ զնա զի մի՛ շարժեսցի։ 21Ո՞չ լսէք եւ ո՞չ իմանայք, եւ ո՞չ պատմեցաւ ձեզ իսկզբանէ. ո՞չ գիտացէք թէ ո՛ հաստատեաց զհիմունս երկրի։ 22Որ ունի զծի՛ր երկրի, եւ բնակիչք նորա իբրեւ զմարա՛խ. որ կանգնեաց զերկինս իբրեւ զկամար, եւ ձգեա՛ց իբրեւ զխորան. եւ հաստատեաց զերկիր բնակել ՚ի նմա։ 23Որ տայ զիշխանս յոչի՛նչ իշխանութիւն, եւ զերկիր իբրեւ զոչի՛նչ արար։ 24Զի ո՛չ սերմանեսցեն՝ եւ ո՛չ տնկեսցեն, եւ ո՛չ հաստատեսցի յերկրի արմատ նոցա. շնչեաց ՚ի նոսա՝ եւ ցամաքեցան. եւ փոթրիկ իբրեւ զխռի՛ւ առցէ զնոսա։ 25Արդ՝ ո՞ւմ նմանեցուցէք զիս, եւ զուգեցայց ասէ Սուրբն Իսրայէլի։ 26Համբարձէ՛ք ՚ի բարձունս զաչս ձեր, եւ տես՛էք ո՛ հաստատեաց զայս ամենայն. ո՞ հանէ զզարդ նոցա, եւ զամենեսեան յանուանէ՛ կոչէ. բազում փառօք եւ սաստկութեամբ զօրութեան, եւ մի ինչ՝ ո՛չ ծածկեցաւ ՚ի քէն։ 27Մի՛ ասիցես Յակոբ, եւ զի՞նչ խօսեցար Իսրայէլ. թէ ծածկեցան ճանապարհք իմ յԱստուծոյ, եւ Աստուած իմ եբարձ զիրաւունս իմ, եւ մեկնեցան. 28նա եւ այժմ ո՛չ ծանեար։ Եթէ չէ՛ր լուեալ՝ Աստուած յաւիտենական. Աստուած որ հաստատեաց զծագս երկրի. ո՛չ քաղցիցէ, եւ ո՛չ վաստակեսցի. եւ չի՛ք քննութիւն իմաստութեան նորա։ 29Տա՛յ քաղցելոց զօրութիւն, եւ անցաւաց զտրտմութիւն։ 30Քաղցիցե՛ն երիտասարդք, եւ վաստակեսցին մանկունք. եւ ընտիրք անզօ՛րք եղիցին։ 31Բայց որ սպասեն Տեառն, նորոգեսցի՛ն զօրութեամբ. նորափետո՛ւր զարդարեսցին իբրեւ զարծուիս. ընթասցին, եւ մի՛ վաստակեսցին. գնասցեն՝ եւ մի՛ քաղցիցեն։