1Յակովբ ծառա՛յ իմ, օգնակա՛ն եղէց նմա. Իսրայէլ ընտրեալ իմ զոր ընկալա՛ւ անձն իմ. ետու զՈգի իմ ՚ի վերայ նորա, եւ իրաւունս հեթանոսաց հանցէ։ 2Մի՛ աղաղակեսցէ եւ մի՛ վիճեսցի, եւ մի՛ ոք լուիցէ արտաքոյ զբարբառ նորա։ 3Զեղէգն ջախջախեալ մի՛ բեկցէ, եւ զպատրոյկն առկայծեալ մի՛ շիջուսցէ։ 4Այլ հանցէ ՚ի ճշմարտութիւն զիրաւունս. ծագեսցէ՝ եւ մի՛ խորտակեսցի. մինչեւ դիցէ յերկիր զդատաստան, եւ յանուն նորա հեթանոսք յուսասցին։ 5Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած՝ որ արա՛ր զերկինս եւ կանգնեաց զնա, որ հաստատեաց զերկիր եւ որ ՚ի նմա. որ ետ շունչ մարդկան որ ՚ի վերայ նորա. ոգի ամենեցուն որ կոխեն զնա։ 6Ես Տէր Աստուած կոչեցի զքեզ արդարութեամբ. կալայ զաջոյ ձեռանէ քումմէ՝ եւ զօրացուցի զքեզ, եւ ետու զքեզ յուխտ ազգին՝ եւ ՚ի լոյս հեթանոսաց. 7բանալ զաչս կուրաց. հանել զկապեալս ՚ի բանտէ եւ ՚ի տանէ կապանաց որ նստէին ՚ի խաւարի։ 8Ես Տէր Աստուած՝ ա՛յս է անուն իմ. զփառս իմ այլում ո՛չ տաց, եւ ո՛չ զքաջութիւնս իմ դրօշելոց։ 9Որ ինչ իսկզբանէ՛ն էր, այն եկն եհաս, եւ զնորս ե՛ս պատմեցից ձեզ. եւ մինչչեւ պատմեալ՝ ցուցաւ ձեզ։ 10Օրհնեցէ՛ք զԱստուած յօրհնութիւն նոր, զի իշխանութիւն նորա ՚ի բարձունս փառաւորի, եւ անուն նորա ՚ի ծագաց երկրի. ոյք իջանէին ՚ի ծով նաւօք, կղզիք եւ բնակիչք նոցա։ 11Ուրա՛խ եղիցի անապատն եւ աւանք նորա՝ բանակք եւ բնակիչք Կեդարու. ուրա՛խ եղիցին բնակիչք Վիմին. ՚ի գլխոց լերանց գոչեսցեն՝ 12տացեն զփառս Աստուծոյ. եւ զքաջութիւն նորա կղզիք պատմեսցեն։ 13Տէր Աստուած զօրութեանց եկեսցէ, եւ հարցէ զպատերազմ. յարուսցէ զնախանձ, եւ գոչեսցէ ՚ի վերայ թշնամեաց իւրոց զօրութեամբ։ 14Լո՛ւռ եղէ իսկզբանէ, միթէ մի՞շտ լռիցեմ եւ անսայցեմ. ժուժկալեցի՛ իբրեւ զծնընդական. արդ զարհուրեցուցի՛ց եւ ցամաքեցուցի՛ց միանգամայն։ 15Զլերինս եւ զբլուրս յատակեցից, եւ զամենայն խոտ նոցա ցամաքեցուցից. եդից զգետս ՚ի կղզիս, եւ զխաղս ցամաքեցուցից։ 16Առաջնորդեցի՛ց կուրաց ընդ ճանապարհ զոր ո՛չ գիտիցեն. եւ ընդ շաւիղս՝ զոր ո՛չ ճանաչէին՝ գնացուցից զնոսա. արարից նոցա զխաւարն ՚ի լոյս, եւ զդժուարինն՝ ՚ի դիւրինս։ Զայս բանս արարից առ նոսա, եւ ո՛չ թողից զնոսա։ 17Բայց նոքա դարձան յինէն յետս։ Ամաչեցէ՛ք զամօթ մեծ՝ ոյք յուսացեալդ էք ՚ի դրօշեալս. եւ ասէք ցձուլածոյս, թէ աստուածք մեր էք դուք։ 18Խո՛ւլք՝ լուարո՛ւք, եւ կո՛յրք, հայեցարո՛ւք տեսանել։ 19Եւ ո՞վ է կոյրն՝ եթէ ոչ ծառայն իմ. եւ ո՞վ են խուլքն՝ եթէ ո՛չ որ տիրենն նոցա։ ※ Ո՞վ է կոյրն՝ եթէ ո՛չ հեռացեալն. եւ կուրացան ծառայքն Աստուծոյ։ 20Տեսէք բազում անգամ, եւ ո՛չ զգուշացարուք. բա՛ց էին աչք ձեր՝ եւ ո՛չ լուարուք։ 21Տէր Աստուած կամէր՝ զի արդարասցի՝ եւ բարձրացուսցէ զօրհնութիւն։ 22Եւ տեսի զի եղեւ ժողովուրդն յափշտակեալ եւ յաւար մատնեալ. յամենայն ՚ի շտեմարանս որոգայթք, եւ յամենայն ապարանս միանգամայն՝ ուր եւ թաքուցին զնոսա. եղեն ՚ի յափշտակութիւն, եւ ո՛չ ոք էր որ փրկէր զնոսա. յաւար՝ եւ ո՛չ ոք էր որ ասէր թէ տո՛ւր ՚ի դուրս։ 23Ո՞վ է ՚ի ձէնջ որ ունկնդիր լինիցի այսմ ամենայնի. եւ ՚ի մի՛տ առնուցու որ ինչ յապայն գալոց իցէ։ 24Ո՞վ ետ յափշտակութիւն զՅակովբ, եւ զԻսրայէլ աւարառուաց, ո՞չ ապաքէն ե՞ս Աստուած՝ որում մեղանն, եւ ո՛չ կամեցան գնալ ընդ ճանապարհս նորա, եւ ո՛չ լսել օրինաց նորա։ 25Եւ ած ՚ի վերայ նոցա զսրտմտութիւն բարկութեան իւրոյ. եւ պատեաց զնոսա պատերազմ, եւ շուրջ զնոքօք հրձի՛գք. եւ ո՛չ գիտացին իւրաքանչիւրոք ՚ի նոցանէն, եւ ո՛չ եդին ՚ի մտի։