1Եւ արդ՝ ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած որ արա՛ր զքեզ Յակովբ, եւ որ ստեղծ զքեզ Իսրայէլ. Մի՛ երկնչիր զի փրկեցի՛ զքեզ, եւ կոչեցի քեզ զանո՛ւն քո՝ թէ իմ ես Աստուծոյ։ 2Եւ եթէ անցանիցես ընդ ջուրս՝ ընդ քե՛զ եմ, եւ գետք՝ զքեզ մի՛ ողողեսցեն. եւ եթէ անցանիցես ընդ հուր՝ մի՛ այրեսցիս, եւ բո՛ց նորա՝ զքեզ մի՛ կիզցէ։ 3Զի ե՛ս եմ Տէր Աստուած քո Սուրբն Իսրայէլի որ փրկեմ զքեզ. արարի փոխանակ քո զԵգիպտոս եւ զԵթւովպիա. եւ զՍուհէն քեզ փոխանակեցի։ 4Ուստի եւ պատուական իսկ եղեր, եւ առաջի իմ փառաւորեցար. եւ ես սիրեցի զքեզ. եւ տաց զմարդիկ փոխանակ քո, եւ զիշխանս փոխանակ գլխոյ քոյ։ 5Մի՛ երկնչիր՝ զի ընդ քեզ եմ. յարեւելի՛ց ածից զզաւակ քո, եւ յարեւմտից ժողովեցի՛ց զքեզ։ 6Ասացից հիւսւսոյ՝ Ա՛ծ. եւ հարաւոյ՝ թէ մի՛ արգելուր. ածէ՛ք զորդիս իմ ՚ի հեռաստանէ, եւ զդստերս իմ ՚ի ծագաց երկրէ. 7եւ զամենեսեան որ միանգամ կոչեցեալ են յանուն իմ։ Զի փառօք իմովք հաստատեցի զնա, եւ ստեղծի զնա, եւ արարի զնա։ 8Եւ հանի զժողովուրդն կոյր. եւ թէպէտ եւ աչք են, սակայն նո՛յնպէս կուրացեալ են, եւ խցեալ են ականջք իւրեանց։ 9Ամենայն ազգք ժողովեցան ՚ի միասին, եւ իշխանք ժողովեսցին ՚ի նոցանէ. ո՞ պատմեսցէ զայս. եւ կամ որ ինչ իսկզբանէ՛ն էր, ո՞ ազդ արասցէ ձեզ. ածցեն զվկայս իւրեանց՝ եւ արդարասցին. լուիցեն եւ ասասցեն զճշմարիտն։ 10Եղերո՛ւք ինձ վկայք, եւ ես ձե՛զ վկայ՝ ասէ Տէր Աստուած. եւ ծառայ իմ զոր ընտրեցի. զի գիտասջիք եւ հաւատասջի՛ք ինձ. եւ ՚ի միտ առնուցուք՝ թէ ե՛ս եմ։ Յառա՛ջ քան զիս ո՛չ եղեւ այլ Աստուած, եւ յետ իմ ո՛չ եղիցի։ 11Ե՛ս եմ Աստուած՝ եւ չի՛ք ոք բա՛ց յինէն որ փրկիցէ։ 12Պատմեցի եւ փրկեցի. նախատեցի՝ եւ ո՛չ ոք էր ՚ի միջի ձերում օտար. դուք ինքնի՛ն իսկ վկայէք ինձ. 13եւ ես Տէր Աստուած իսկզբանէ, եւ եւս. եւ ո՛չ ոք իցէ որ ՚ի ձեռաց իմոց հանիցէ. եւ արարից, եւ ո՛չ ոք իցէ որ դարձուցանիցէ։ 14Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած, որ փրկելո՛ցն է զձեզ՝ Սուրբն Իսրայէլի. Վասն ձեր առաքեցի՛ց ՚ի Բաբելովն, եւ ընդոստուցի՛ց փախստական զամենեսեան. եւ Քաղդեացիքն նաւուք պաշարեսցին. 15ե՛ս Տէր Աստուած Սուրբն ձեր, որ յա՛յտ արարի ձեզ զթագաւորն Իսրայէլի։ 16Ա՛յսպէս ասէ Տէր որ արար ճանապարհ ընդ ծով, եւ ՚ի ջո՛ւրս սաստիկս շաւիղս. 17որ հանէ՛ զկառս եւ զերիվարս, եւ բազում զօրս սաստիկս. այլ ննջեցին եւ ո՛չ յարիցեն. շիջա՛ն իբրեւ զպատրոյկ շիջեալ։ 18Մի՛ յիշէք զառաջինսն, եւ զհինն մի՛ ածէ՛ք զմտաւ. 19զի ես աւասիկ նո՛ր գործեմ, որ այժմ յայտնեսցի եւ ծանիջի՛ք. եւ արարից ճանապարհ ընդ անապատ, եւ յերկիր անջրդի գետս բղխեցուցից։ 20Օրհնեսցե՛ն զիս գազանք անապատի. համբարուք եւ դստերք ջայլամանց. զի ետո՛ւ ես ջուր յանապատ, եւ գե՛տ յերկիր անջրդի. արբուցանել զազգն իմ ընտրեալ. 21եւ զժողովուրդն իմ զոր ստացայ, պատմե՛լ զքաջութիւնս իմ։ 22Ոչ այժմ ինչ կոչեցի զքեզ Յակովբ եւ ո՛չ աշխա՛տ արարի զքեզ Իսրայէլ. 23ո՛չ մատուցեր ինձ խաշինս ողջակիզաց քոց, եւ ո՛չ զոհիւք քովք փառաւորեցեր զիս. ո՛չ ծառայեցեր ինձ պատարագօք քովք, եւ ո՛չ աշխատ արարի զքեզ ՚ի ծախս կնդրկաց քոց։ 24Ո՛չ գնեցեր ինձ խունկս արծաթոյ, եւ ո՛չ ցանկացայ ճարպոյ զոհից քոց. այլ ՚ի մեղս քո եւ յանօրէնութիւնս քո վերակացու եղէց քեզ։ 25Ե՛ս եմ. ե՛ս եմ նոյն որ ջնջեմ զանօրէնութիւնս քո վասն իմ, եւ զմեղս քո այլ ո՛չ եւս յիշեցից։ 26Բայց քեզ յո՛ւշ լիցի քեզ՝ եւ ※ ընդ միմեանս դատեսցուք. ասա՛ դու նախ զանօրէնութիւնս քո՝ զի արդարասցիս։ 27Հարքն ձեր նա՛խ մեղան, եւ իշխանքն ձեր անօրինեցա՛ն յիս. 28եւ պղծեցին իշխանքն զսրբութիւնս իմ. եւ մատնեցի ՚ի կորո՛ւստ զՅակովբ, եւ զԻսրայէլ ՚ի նախատինս։