Եսայիա մարգարեյի գիրք

44

1Բայց արդ լո՛ւր Յակովբ ծառայ իմ, եւ զոր ընտրեցիդ։ 2Ա՛յսպէս ասէ Տէր որ արար զքեզ, եւ որ ստեղծ զքեզ յորովայնէ, եւ տակաւին օգնականութի՛ւն գտցես։ Մի՛ երկնչիր ծառայ իմ Յակոբ՝ եւ սիրեցեալդ իմ Իսրայէլ զոր ընտրեցի. 3զի ես տաց ջո՛ւր ՚ի ծարաւ՝ որոց գնա՛ն յանջրդւոջ. եդից զՈգի իմ ՚ի վերայ զաւակի քո՝ եւ զօրհնութիւնս իմ ՚ի վերայ որդւոց քոց։ 4Եւ զուարճասցին իբրեւ զխո՛տ ջրարբի, եւ որպէս զուռ ՚ի մէջ ջրոց գնացից։ 5Մին ասասցէ. Աստուծոյ եմ ես. եւ մեւսն խրախո՛յս բարձցէ յանուն Աստուծոյ Յակովբայ. եւ մեւսն գի՛ր հանցէ ձեռամբ իւրով՝ թէ Աստուծոյ եմ ես, եւ յանուն Իսրայէլի խրախո՛յս բարձցէ։

6Ա՛յսպէս ասէ Աստուած Թագաւորն Իսրայէլի, եւ որ փրկեացն զնա Աստուած զօրութեանց. Ես առաջին՝ եւ ե՛ս առ յապայ. բա՛ց յինէն այլ ո՛չ գոյ Աստուած։ 7Ո՞վ է իբրեւ զիս, յառա՛ջ կացցէ, ձա՛յն տացէ. պատմեսցէ եւ պատրաստեսցի՛ ինձ՝ յորմէ հետէ արարի զմարդն յաւիտեան. եւ որ ինչ գալոցն իցէ, մինչչեւ եկեալ իցէ պատմեսցեն ձեզ։ 8Մի՛ զարմանայք եւ մի՛ պատկառէք. ոչ ապաքէն իսկզբանէ՞ լուարուք՝ եւ պատմեցի ձեզ. դուք ձեզէ՛ն իսկ վկայէ՛ք ինձ, թէ գուցէ՞ այլ Աստուած բա՛ց յինէն։ Եւ յայնժամ իսկ ո՛չ ինչ էին ամենեքեան. 9որ ստեղծանէին եւ դրօշէին զսնոտիսն. որ առնէին ըստ ցանկութեան իւրեանց, որք ո՛չ օգնիցեն նոցա. ※ եւ վկայք դո՛ւք էք նոցա, զի ո՛չ տեսանեն եւ ո՛չ իմանան։ ※ Զի ամաչեսցէ 10որ ստեղծանէ զստեղծուածն, եւ ձուլէ զդրօշեալն յանօգո՛ւտ. 11※ եւ ամենեքին որ հաղորդեսցին նմա։ Այլ ամաչեսցեն ամենեքեան որ ստեղծանեն կուռս, եւ դրօշեն զանօգուտսն. եւ ամենեքեան ուստի եղենն՝ ցամաքեցան, խլացեալք ՚ի մարդկանէ. ժողովեսցի՛ն ամենեքեան՝ յանդիմա՛ն կացցեն ՚ի միասին. ամաչեսցեն եւ յամօ՛թ լիցին առ հասարակ։ 12Զի թեքեաց հեւսն զգործի իւր. ուրա՛գ սրեաց, եւ կոփեաց նովաւ. դրով գործեա՛ց եւ դրօշեաց զնա, եւ զօրութեամբ բազկի իւրոյ կանգնեաց զնա. քաղցիցէ եւ տկարասցի, եւ ո՛չ արբցէ ։ 13Ընտրեաց հեւսն փայտ. չափո՛վ կշռեաց զնա՝ եւ դրօշեաց ՚ի նմանութիւն պատկերի. դրով կարգեաց զնա, եւ մածոյց զնա սոսնձով, եւ արար ՚ի առն, եւ ՚ի զարդ գեղոյ երեսաց մարդոյ. հաստատեա՛ց զնա ՚ի տան իւրում։ 14Զա՛յն փայտ զոր եհատն. զսարոյն՝ կամ զսաւսն, զկաղնին կամ զթեղաւշն. զոր տնկեաց Տէր՝ եւ աճեցոյց անձրեւ, 15զի իցէ մարդկան այրելի. առեալ ՚ի նմանէ այրեաց եւ ջեռաւ. եւ ՚ի կիսոյն արար հա՛ց, եւ զկէսն արար պատկեր. եւ երկի՛ր եպագ նոցա. եւ զոր իւրովի՛ն պատկեր գործեաց, անկեալ առաջի այնմ երկի՛ր պագանէ։ 16Զորոյ զկէսն այրեաց ՚ի խարուկի, եւ եփեա՛ց կայծակամբք նորա ՝ եւ խորովեաց միս. կերաւ եւ յագեցաւ եւ ջեռաւ, եւ ասէ. Վա՛շ ինձ զի ջեռայ՝ եւ տեսի զկրակ։ 17Եւ զկէսն արար յԱստուա՛ծ դրօշեալ, եւ խոնարհեալ երկի՛ր եպագ նմա. յաղօթս կայ առ նա՝ եւ ասէ. Փրկեա՛ զիս զի աստուած իմ ես դու։ 18Ո՛չ առին ՚ի միտ իմանալ, զի շլացա՛ն տեսանել աչօք իւրեանց, եւ իմանալ սրտիւք իւրեանց։ 19Եւ ո՛չ ածին զմտաւ, զի ո՛չ ծանեան խորհրդովք՝ թէ զկէս փայտին այրեցին ՚ի հուր, եւ ՚ի վերայ կայծականց նորա հա՛ց արարին, եւ միս խորովեցին՝ եւ կերան. եւ զկէսն ՚ի նմանէ արարին պատկեր՝ եւ երկի՛ր պագանեն նմա։ 20Գիտասջիր զի մոխի՛ր է սիրտ նոցա, եւ մոլորեալ են. եւ ո՛չ ոք ՚ի նոցանէ կարէ փրկել զանձինս նոցա. տեսէք եւ ո՛չ ասացէք՝ թէ խաբէութիւն է ՚ի ձեռս ձեր։ 21Յո՛ւշ լիցի քե՛զ այդ Յակովբ, եւ Իսրայէլ զի ծառայ իմ ես դու. ինձ ստեղծի զքեզ ՚ի ծառայութիւն. եւ Իսրայէլ՝ մի՛ մոռանար զիս. 22զի ահաւասիկ ջնջեցից իբրեւ զամպ զանօրէնութիւնս քո, եւ իբրեւ զմէգ զմեղս քո. դա՛րձ առ իս՝ եւ փրկեցից զքեզ։ 23Ուրա՛խ եղիցին երկինք՝ զի ողորմեցաւ Աստուած Իսրայէլի. փո՛ղ հարէք հիմունք երկրի. գոչեցէ՛ք լերինք զուրախութիւն, բլուրք եւ ամենայն ծառք որ ՚ի նոսա. զի փրկեաց Աստուած զՅակովբ, եւ Իսրայէլ փառաւորեսցի։ 24Ա՛յսպէս ասէ Տէր որ փրկեացն զքեզ, եւ ստեղծ զքեզ յորովայնէ. Ե՛ս եմ Տէր որ առնեմ, կատարե՛մ զամենայն. ձգեցի զերկինս միա՛յն, եւ հաստատեցի զերկիր։ 25Ո՞ այլ ոք ցրեաց զնշանս վոհկաց, եւ զըղձութիւնս ՚ի սրտից. ո՞ դարձուցանէ զիմաստունս յետս, եւ զխորհուրդս նոցա յիմարեցուցանէ. 26եւ հաստատէ զբանս ծառայից իւրոց. եւ զխորհուրդս հրեշտակաց իւրոց արդարացուցանէ։ Ե՛ս եմ որ ասեմ ցԵրուսաղէմ թէ բնակեսջիր. եւ ցքաղաքս Հրէաստանի՝ թէ շինեսջիք վերստին, եւ զաւերակս նորա կանգնեցի՛ց։ 27Որ ասեմ ցանդունդս թէ աւերեսջիր, եւ զգետս նորա ցամաքեցուցի՛ց. 28որ ասեմ ցԿիւրոս թէ իմաստնասջիր, եւ զամենայն կամս իմ արասցե՛ս. որ ասեմ ցԵրուսաղէմ թէ շինեսջիր, եւ զտաճարն իմ սուրբ՝ հաստատեցի՛ց։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805