1Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած ցօծեալն իմ ցԿիւրոս, զորոյ կալայ զաջոյ ձեռանէ նորա հնազանդեցուցանել առաջի նորա զազգս, եւ զզօրութիւն թագաւորաց խորտակեցից, եւ բացից առաջի նորա զդրունս, եւ քաղաքք մի՛ փակեսցին։ 2Ես երթայց առաջի քո. զլերինս հարթեցի՛ց. զդրունս պղնձիս խորտակեցի՛ց, եւ զնիգս երկաթիս փշրեցի՛ց։ 3Եւ տա՛ց քեզ զգանձս խաւարինս, եւ զաւանդս աներեւոյթս բացի՛ց քեզ. զի ծանիցես թէ ե՛ս եմ Տէր Աստուած, որ կոչեցի զանուն քո՝ Աստուած Իսրայէլի։ 4Վասն Յակոբայ ծառայի իմոյ, եւ Իսրայէլի ընտրելոյ իմոյ. ես կոչեցից քեզ զանուն քո՝ եւ ընկալայց զքեզ. եւ դու զիս ո՛չ ծանեար՝ 5եթէ ես Տէր Աստուած, եւ չի՛ք այլ ոք. 6եւ ծանիցեն յարեւելից եւ յարեւմտից թէ չի՛ք ոք բա՛ց յինէն։ 7Ե՛ս եմ որ հաստատեցի զլոյս՝ եւ արարի զխաւար. ես եմ որ առնեմ զխաղաղութիւն՝ եւ հաստատեմ զչար. ես եմ Տէր Աստուած՝ որ առնեմ զայս ամենայն։ 8Ուրա՛խ եղիցին երկինք ՚ի վերուստ, եւ ամպք ցօղեսցեն զարդարութիւն. բղխեսցէ երկիր զողորմութիւն, եւ զարդարութիւն առ հասարա՛կ բղխեսցէ։ Ե՛ս եմ Տէր որ հաստատեցի զքեզ իբրեւ զլա՛ւ իմն. 9Ստեղծի զքեզ իբրեւ զկա՛ւ բրտի. միթէ զօ՞րն ամենայն հերկիցէ որ հերկէն զերկիր. միթէ ասիցէ՞ կաւն ցբրուտն. Զի՞ կաս՝ զի՞ ո՛չ գործես, ※ չիք քո ձեռք։ Միթէ ասիցէ՞ ստեղծուածն ցստեղծիչն իւր թէ ընդէ՛ր այսպէս ստեղծեր զիս։ 10Վա՛յ որ ասիցէ ցհայր իւր թէ ընդէ՞ր ծնար զիս, եւ ցմայր իւր՝ թէ ընդէ՞ր երկնեցեր զիս։ 11Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Սուրբն Իսրայէլի, որ արար զայնս որ յապա՛յն գալոց են. Հարցէ՛ք զիս վասն որդւոցն իմոց եւ դստերաց. եւ վասն գործոց ձեռաց իմոց պատուէր տուք ինձ։ 12Ե՛ս արարի զերկիր եւ զմարդն ՚ի վերայ նորա. ե՛ս ձեռամբ իմով հաստատեցի զերկինս. ես ամենայն աստեղաց ետո՛ւ հրաման։ 13Ես յարուցի զնա արդարութեամբ թագաւոր, եւ ամենայն ճանապարհք նորա ուղի՛ղ են. նա՛ շինեսցէ զքաղաքն իմ, եւ զգերութիւն ժողովրդեան իմոյ դարձուսցէ. ո՛չ կաշառօք եւ ո՛չ պատարագօք՝ ասէ Տէր զօրութեանց։ 14Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Վաստա՛կ եղեւ երկիրն Եգիպտացւոց. եւ վաճառք Եթւովպացւոց. եւ Սաբաեցիքն արք մեծամեծք առ քե՛զ անցցեն, եւ քե՛զ ծառայեսցեն, եւ զկնի՛ քո շրջեսցին՝ կապեալք ձեռակապօք ※ եւ առ քե՛զ ելցեն, եւ քե՛զ երկի՛ր պագանիցեն, եւ ՚ի քե՛զ ուխտադիր լինիցին. զի ՚ի քեզ Աստուած գոյ. եւ ասասցեն թէ ո՛չ գոյ ա՛յլ Աստուած բա՛ց ՚ի քէն. 15զի դո՛ւ ես Աստուած՝ եւ մեք ո՛չ գիտէաք. Աստուած Իսրայէլի փրկիչ։ 16Ամաչեսցե՛ն՝ եւ յամօ՛թ լիցին ամենայն հակառակորդք քո. եւ գնասցեն ամօթով։ Նորոգեցարո՛ւք առ իս, կղզիք. 17զի Իսրայէլ փրկելոց է զփրկութիւն յաւիտենից. մի՛ ամաչեսցեն՝ եւ մի՛ եւս յամօթ լիցին մինչեւ յաւիտեանս։ 18Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր որ արար զերկինս. Աստուած՝ որ հաստատեաց զերկիր եւ արար զնա. նա՛ է որ սահմանեաց զնա. եւ ՚ի զուր ինչ ո՛չ արար զնա, այլ ՚ի բնակութի՛ւն ստեղծ զնա. Ես եմ Տէր՝ եւ չի՛ք այլ ոք։ 19Ո՛չ ՚ի ծածուկ ինչ խօսեցայ՝ եւ ո՛չ ՚ի տեղւոջ խաւարին երկրի. չասացի ցզաւակն Յակոբայ թէ սնոտիս խնդրեսջիք. ե՛ս եմ. ե՛ս եմ Տէր որ խօսիմ զարդարութիւն՝ եւ պատմեմ զճշմարտութիւն։ 20Ժողովեցարո՛ւք եւ եկա՛յք՝ խորհեցարո՛ւք ՚ի միասին ապրեալքդ ՚ի հեթանոսաց. ո՛չ ծանեան որ բարձեալ բերէին զփայտն դրօշեալ. եւ կային յաղօթս առ աստուածս որ ո՛չ փրկէին զնոսա։ 21Եթէ պատմեսցեն՝ ա՛ղէ մերձեսցին զի գիտասցե՛ն ՚ի միասին. ո՞ լսելի արար զայս ամենայն իսկզբանէ. եւ յայսմհետէ պատմեցա՛ւ ձեզ։ Ե՛ս եմ Աստուած՝ եւ չի՛ք այլ ոք բա՛ց յինէն. արդարեւ փրկի՛չ, եւ չի՛ք ոք բա՛ց յինէն։ 22Դարձարո՛ւք առ իս՝ եւ ապրեսջիք որ եկեալդ էք ՚ի ծագաց երկրէ։ Ե՛ս եմ Աստուած՝ եւ չի՛ք այլ ոք։ 23Յանձն իմ երդնում, եթէ որ ինչ ելանէ ՚ի բերանոյ իմոյ՝ արդարութիւն է. եւ բանք իմ մի՛ եղծցին։ 24Զի ի՛նձ կրկնեսցի ամենայն ծունր. եւ խոստովա՛ն լիցի ամենայն լեզու Աստուծոյ. 25եւ ասասցէ՝ թէ արդարութիւն եւ փառք՝ առ նա՛ եկեսցեն։ Եւ ամաչեսցեն ամենեքեան՝ որ որոշեն զանձինս իւրեանց ՚ի Տեառնէ։ 26Արդարասցի՛ն՝ եւ Աստուծով փառաւորեսցի ամենայն զաւակ որդւոցն Իսրայէլի։