1Լուարո՛ւք զայս տունդ Յակովբայ՝ անուանեալդ յանուն Իսրայէլի. ծնեալդ ՚ի զաւակէ Յուդայ, որ երդնուք յանուն Տեառն Աստուծոյ Իսրայէլի, որ յիշատակէքդ ո՛չ ճշմարտութեամբ՝ եւ ո՛չ արդարութեամբ։ 2Որ խրախուսէք յանուն քաղաքին սրբոյ, եւ հաստատեալ համարիք յանուն Աստուծոյ Իսրայէլի։ Տէր Սաբաւովթ անուն է նորա։ 3Զառաջինսն տակաւին պատմե՛մ. ե՛լ ՚ի բերանոյ իմմէ, եւ լսելի՛ եղեւ. յանկարծակի՛ արարի՝ եւ եկն եհաս։ 4Գիտեմ զի խի՛ստ ես, եւ ջիլք երկաթի՛ք պարանոց քո, եւ ճակատ քո պղնձի՛։ 5Պատմեցա՛ւ քեզ առաջինն, եւ մինչչեւ՛ հասեալ էր առ քեզ լսելի՛ արարի քեզ. մի՛ երբէք ասիցես թէ կուռքն իմ արարին, եւ մի՛ ասիցես թէ դրօշեալքն եւ ձուլածոյքն պատմեցին ինձ։ 6Լուարուք զամենայն՝ եւ ո՛չ առէք ՚ի միտ, այլ եւ լսելի՛ արարի քեզ զնորն՝ որ յայսմհետէ լինելոց է. 7եւ ո՛չ ասացեր թէ այժմ լինի, եւ ո՛չ ՚ի վաղուց հետէ յաւուրցն առաջնոց. եւ ո՛չ եղեր ունկնդիր այնմիկ։ Մի՛ ասիցես, թէ այո՛ գիտեմ զայդ. 8զի ո՛չ գիտես՝ եւ ո՛չ իմանաս, եւ ոչ իսկզբանէ բացեր զականջս քո. զի գիտացի թէ արհամարհելո՛վ արհամարհեսցես, եւ անօրէն անդստին յորովայնէ կոչեսցիս։ 9Վասն անուան իմոյ ցուցի՛ քեզ զբարկութիւն իմ եւ զփառաւորութիւնս իմ, զոր ածի ՚ի վերայ քո զի մի՛ սատակեցից զքեզ։ 10Ահաւասիկ վաճառեցի զքեզ ո՛չ վասն արծաթոյ, եւ զերծուցի՛ զքեզ ՚ի հնոցէ աղքատութեան. 11վասն ի՛մ արարի քեզ զայդ, զի մի՛ անուն իմ հայհոյեսցի. եւ զփառս իմ այլում ո՛չ տաց։ 12Լո՛ւր ինձ Յակովբ, եւ Իսրայէլ զոր եսդ կոչեմ. ե՛ս եմ առաջին, եւ ե՛ս եմ յաւիտեան։ 13Ձե՛ռն իմ արկ հիմունս երկրի, եւ ա՛ջ իմ հաստատեաց զերկինս. կոչեցից զամենեսեան զնոսա, եւ կայցեն ՚ի միասին. 14ժողովեսցին ամենեքեան եւ լուիցեն՝ թէ ո՞ պատմեաց նոցա զայն։ Առ սէ՛ր քո արարի զկամս քո ՚ի վերայ Բաբելովնի, բառնա՛լ զզաւակն Քաղդեացւոց. 15ե՛ս կոչեցի եւ ե՛ս խօսեցայ. ածի՛ զնա՝ եւ յաջողեցի զճանապարհս նորա։ 16Մատերո՛ւք առ իս՝ եւ լուարո՛ւք զայս. ո՛չ իսկզբանէ ՚ի ծածուկ ինչ խօսեցայ, եւ ո՛չ ՚ի տեղւոջ խաւարին երկրի. յորժամ լինէրն իսկ՝ ես ա՛նդ էի։ Եւ արդ՝ Տէր Տէր առաքեաց զիս, եւ Հոգի նորա։ 17Ա՛յսպէս ասէ Տէր՝ որ փրկեացն զքեզ Սուրբն Իսրայէլի. Ե՛ս եմ Աստուած քո, ցուցի՛ քեզ գտանել ճանապարհ ընդ որ գնայցես։ 18Եւ եթէ լուեալ էր քո պատուիրանաց իմոց՝ լինէր քեզ իբրեւ զգե՛տ խաղաղութիւն քո, եւ արդարութիւն քո իբրեւ զալիս ծովու։ 19Եւ լինէր իբրեւ զաւազ զաւակ քո, եւ ծնունդք որովայնի քոյ իբրեւ զհո՛ղ երկրի. սակայն եւ արդ՝ ո՛չ սատակեսցիս, եւ ո՛չ կորիցէ անուն քո առաջի իմ։ 20Ելէ՛ք ՚ի Բաբելովնէ. փախերո՛ւք ՚ի Քաղդեացւոց. ձա՛յն ուրախութեան պատմեցէ՛ք, եւ լսելի՛ եղիցի. պատմեցէ՛ք մինչեւ ՚ի ծագս երկրի՝ զոր ասէքդ՝ թէ փրկեաց Տէր զծառայս իւր զՅակովբ։ 21Եւ եթէ ծարաւեսցեն յանապատին, հանցէ՛ նոցա ջուր ՚ի վիմէ. վէ՛մ պատառեսցի, ջուրք բղխեսցեն, եւ արբցէ՛ ժողովուրդ իմ։ Ոչ գոյ ուրախութիւն ամպարշտաց, ասէ Տէր։