1Լուարո՛ւք ինձ կղզիք, եւ ո՛ւնկն դիք հեթանոսք. յետ բազում ժամանակաց հաստատեսցի՛ այդ ասէ Տէր։ Յարգանդէ կոչեաց զիս, եւ յորովայնէ մօր իմոյ կարդաց զանուն իմ. 2եդ զբերան իմ իբրեւ զսուսեր սուր. եւ ընդ հովանեաւ ձեռին իւրոյ թաքո՛յց զիս. եւ եդ զիս իբրեւ զնետ մի ընտիր, եւ ՚ի կապարճս իւր թաքոյց զիս. 3եւ ասէ ցիս. Ծառա՛յ իմ ես դու Իսրայէլ, եւ ՚ի քե՛զ փառաւորեցայց։ 4Եւ ասեմ. Զո՛ւր ուրեմն վաստակէի տարապարտուց, յոչի՛նչ ետու զզօրութիւն իմ. վասն այսորիկ իրաւունք իմ ՚ի Տեառնէ, եւ վաստա՛կ իմ առաջի Աստուծոյ իմոյ։ 5Եւ արդ՝ ա՛յսպէս ասէ Տէր որ ստեղծ զիս յորովայնէ ծառայ իւր, ժողովել զՅակովբ եւ զԻսրայէլ առ ինքն. եւ ժողովեցայց եւ փառաւորեցայց առաջի Տեառն, եւ Աստուած իմ է ինձ զօրութիւն։ 6Եւ ասէ ցիս. Մե՛ծ է քեզ այդ, կոչել զքեզ ծառայ իմ. հաստատել զազգսն Յակովբայ՝ եւ զցրուեալսն Իսրայէլի դարձուցանել։ Ահաւասիկ եդի զքեզ յուխտ ազգի եւ ՚ի լոյս հեթանոսաց, լինել փրկութիւն մինչեւ ՚ի ծագս երկրի։ 7Ա՛յսպէս ասէ Տէր որ փրկեացն զքեզ Աստուած Իսրայէլի. Սրբեցէ՛ք զայն որ խոտէն զանձն իւր, զաղարտեալն յազգաց ՚ի ծառայիցն իշխանաց. թագաւորք տեսցեն զնա՝ եւ յո՛տն կացցեն. իշխանք՝ եւ երկի՛ր պագցեն նմա վասն Տեառն. զի հաւատարի՛մ է Սուրբն Իսրայէլի՝ եւ որ ընտրեաց զքեզ։ 8Այսպէս ասէ Տէր ցԻսրայէլ. ՚Ի ժամանակի ընդունելութեան լուա՛յ քեզ, եւ յաւուր փրկութեան օգնեցի քեզ. եւ ստեղծի զքեզ, եւ ետու զքեզ յո՛ւխտ հեթանոսաց հաստատել զերկիր, եւ ժառանգեցուցանել զժառանգութիւնս աւերակ. 9ասել կապելոց՝ թէ ելէ՛ք, եւ որ ՚ի խաւարին իցեն՝ թէ յայտնեցարո՛ւք։ Յամենայն ճանապարհս արածեսցին, եւ յամենայն շաւիղս ճարակք նոցա։ 10Ո՛չ քաղցիցեն եւ ո՛չ ծարաւեսցին, եւ ո՛չ խորշակահար լիցին յարեւու. այլ որ ողորմելոցն է մխիթարեսցէ զնոսա, եւ ընդ աղբիւրակո՛ւնս ածցէ զնոսա։ 11Եւ եդից զամենայն լերինս ՚ի ճանապարհ, եւ զամենայն շաւիղս յարօտս նոցա։ 12※ Ահաւասիկ ոմանք եկեսցե՛ն ՚ի հեռաստանէ, ※ ոմանք ՚ի հիւսւսոյ եւ ՚ի ծովէ, եւ ոմանք յերկրէ՛ Պարսից։ 13Ուրա՛խ լերուք երկինք՝ եւ ցնծասցէ երկիր. գոչեսցե՛ն լերինք զցնծութիւն, եւ բլուրք զարդարութիւն. զի ողորմեցաւ Աստուած ժողովրդեան իւրում, եւ զխոնարհս ժողովրդեան իւրոյ մխիթարեա՛ց։ 14Բայց Սիովն ասաց. Եթո՛ղ զիս Տէր եւ մոռացաւ զիս Աստուած։ 15Միթէ մոռանայցէ՞ կին զմանուկ իւր, կամ թէ ո՞չ գթասցի ՚ի ծնունդս որովայնի իւրոյ. եւ եթէ մոռանայցէ զայն կին՝ սակայն ես ո՛չ մոռացայց զքեզ ասէ Տէր։ 16Ահաւասիկ ՚ի վերայ ձեռաց իմոց նկարեցի զպարիսպ քո. եւ առաջի՛ իմ ես դու յամենայն ժամ. 17եւ արա՛գ շինեսջիր յայնցանէ որ քակեցին զքեզ, եւ որ աւերեցինն զքեզ՝ ՚ի քէն ՚ի բա՛ց մերժեսցին։ 18Ամբա՛րձ շուրջ զքեւ զաչս քո, եւ տե՛ս զամենեսին. զի ահաւասիկ ժողովեցան եւ եկի՛ն առ քեզ. Կենդանի՛ եմ ես ասէ Տէր. զի զամենեսին զնոսա իբրեւ զպատմուճա՛ն զգեցցիս, եւ արկցես զնոսա զքեւ իբրեւ զզարդ հարսին։ 19Զի աւերակքն եւ ապականեալքն՝ եւ կործանեալքն քո, արդ նեղեսցի՛ն ՚ի բնակչացն իւրեանց, եւ հեռասցի՛ն ՚ի քէն՝ որ կլանէինն զքեզ։ 20Զի ասասցեն յականջս քո որդիքն քո զորս կորուսեր. Նե՛ղ է մեզ տեղիս, ընդարձակեա՛ մեզ զի բնակեսցուք։ 21Եւ ասասցես ՚ի սրտի քում. Ո՞ ծնաւ ինձ զսոսա. զի ես անզաւա՛կ եւ այրի էի ※, պանդուխտ եւ արգելական. եւ զսոսա ինձ ո՞ սնոյց, զի ես միայն մնացեալ էի, եւ սոքա ո՞ւր էին։ 22Այսպէս ասէ Տէ՛ր Տէր. Ահաւադիկ ամբարձից զձեռս իմ ՚ի վերայ ազգաց, եւ ՚ի կղզի՛ս կանգնեցից զնշան իմ. եւ ածցեն զորդիս քո ՚ի ծոցս իւրեանց, եւ զդստերս քո ՚ի վերայ ուսոց իւրեանց բարձեալ բերիցեն։ 23Եւ եղիցին թագաւորք դայեակք քո, եւ կանայք նոցա մանկակա՛լք քո. ՚ի վերայ երեսաց երկրի երկի՛ր պագանիցեն քեզ, եւ զհող ոտից քոց լիզեսցեն. եւ ծանիցես թէ ե՛ս եմ Տէր. եւ ո՛չ ամաչեսցեն ոյք սպասեն ինձ։ 24Միթէ հանիցէ՞ ոք զկողոպտած սկայի. կամ վարիցէ՞ ոք տարապարտուց գերի՝ եւ ապրիցի՞։ 25Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Եթէ ոք վարիցէ զսկայ գերի, առցէ զաւա՛ր նորա. եւ քաջ ապրէ՝ որ առնուցու զաւար սկայի։ Այլ ես զդատաստա՛ն իմ դատեցայց, եւ զորդիս իմ փրկեցի՛ց։ 26Եւ կերիցեն նեղիչք քո զմարմինս իւրեանց, եւ արբցեն իբրեւ զգինի նո՛ր զարիւնս իւրեանց՝ եւ արբեսցին. եւ ծանիցէ ամենայն մարմին եթէ ե՛ս եմ Տէր՝ որ փրկեցի զքեզ, եւ օգնեցի՛ քեզ եւ զօրացուցի զՅակովբ։