Երգեցից սիրեւլոյ այգւոյ իմոյ զերգս սիրելւոյ նորա։

1Այգի՛ եղեւ սիրելւոյն յանկեան. ՚ի տեղւոջ պարարտութեան։ 2Ցանգով փակեցի՝ ամրութեամբ պարսպեցի ձողաբա՛րձ զարդարեցի. եւ տնկեցի որթ սորէկ. աշտարակ շինեցի ՚ի միջի նորա. եւ գո՛ւբ հնծան փորեցի ՚ի նմա. եւ մնացի զի բերցէ խաղող, եւ եբեր փո՛ւշ։ 3Եւ այժմ ա՛րք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի. դա՛տ արարէք ընդ իս եւ ընդ այգի իմ։ 4Զի՞նչ ինչ առնե՛լ էր այգւոյ իմում, եւ ես ո՛չ արարի նմա. մնացի զի բերցէ խաղող՝ եւ եբեր փո՛ւշ։ 5Եւ արդ՝ ես ինձէ՛ն պատմեցից զինչ արարից ընդ այգի իմ. քակեցի՛ց զցանգ նորա, եւ եղիցի յափշտակութիւն. կործանեցից զպարիսպս նորա, եւ եղիցի ՚ի կոխո՛ւմն։ 6Եւ թողի՛ց զայգի իմ. եւ մի՛ յատցի, եւ մի՛ բրեսցի. եւ բուսցի ՚ի նմա փո՛ւշ իբրեւ ՚ի խոպանի. եւ պատուէ՛ր տաց ամպոց իմոց զի մի՛ տեղասցեն յայգի իմ։ 7Զի այգի Տեառն զօրութեանց՝ տունն Իսրայէլի է. եւ մարդն Յուդայ նորատո՛ւնկ սիրելի. մնացի զի արասցէ իրաւունս՝ եւ արա՛ր անիրաւութիւն, եւ ո՛չ արդարութիւն՝ այլ աղաղա՛կ։

8Վա՛յ այնոցիկ որ յարեն տուն ՚ի տուն, եւ ագարակ առ ագարա՛կ մերձեցուսցեն, զի զընկերին հանիցեն. միթէ միա՞յն բնակելոց իցէք յերկրի։ 9Նա աւանիկ ա՛զդ եղեւ յականջս Տեառն զօրութեանց այդ ամենայն։ Զի եթէ եղիցին տունք բազումք, սակայն յաւե՛ր դարձցին. եւ եթէ մեծամեծք եւ գեղեցիկք իցեն, ո՛չ ոք իցէ որ բնակիցէ ՚ի նոսա։ 10Զի ուր գործիցեն տա՛սն լուծք եզանց, եղիցի անդ սափո՛ր մի. եւ որ սերմանիցէ արդո՛ւս վեց, ժողովեսցէ գրի՛ւս երիս։ 11Վա՛յ այնոցիկ որ յառնեն ընդ առաւօտս՝ եւ զհե՛տ լինին ցքւոյն. որ երեկանա՛ն ՚ի նմին. զի գինին իսկ անդէն զնոսին այրէ՛։ 12Փողովք եւ թմբկաւ եւ քնարաւ, եւ երգովք զգինին ըմպեն. եւ ՚ի գործս Տեառն ո՛չ հային, եւ զգործս ձեռաց նորա ո՛չ առնուն ՚ի միտ։ 13Այսուհետեւ ՚ի գերութի՛ւն մատնեցաւ ժողովուրդ իմ, վասն չճանաչելոյ նոցա զՏէր. եւ բազո՛ւմ եղեն դիակունք նոցա վասն սովոյ հացի եւ ծարաւոյ ջրոյ։ 14Եւ լայնեցի՛ն դժոխք զանձինս իւրեանց՝ եւ բացին զբերանս իւրեանց՝ զի մի՛ դադարեսցեն. եւ իջցե՛ն փառաւորք՝ եւ մեծամեծք, եւ մեծատունք եւ ժանտագործք նոցա, եւ զուարճացեալն ՚ի նմա։ 15Եւ խոնարհեսցի՛ մարդ, եւ անարգեսցի՛ այր. եւ աչք ամբարտաւանք խոնարհեսցին. 16եւ բարձրասցի Տէր զօրութեանց իրաւամբք, եւ Սուրբն փառաւորեսցի արդարութեամբ։ 17Եւ արածեսցի՛ն յափշտակեալքն իբրեւ ցուլք. եւ զաւերակս մնացելոցն գառի՛նք կերիցեն։ 18Վա՛յ այնոցիկ ոյք ձգեն զմեղս իւրեանց իբրեւ երկա՛յն պարանաւ. եւ իբրեւ փոկով լծոյ երնջոց զանօրէնութիւնս։ 19Ոյք ասեն թէ վաղվաղակի մերձեսցի զոր առնելո՛ցն իցէ՝ զի տեսցո՛ւք. եւ եկեսցէ խորհուրդ Սրբոյն Իսրայէլի՝ զի գիտասցո՛ւք։ 20Վա՛յ այնոցիկ ոյք ասիցեն զչա՛րն բարի, եւ զբարի՛ն չար. ոյք դնիցեն զլոյսն խաւար, եւ զխաւար լոյս. ոյք դնիցեն զդառն քաղցր, եւ զքաղցրն դառն։ 21Վա՛յ այնոցիկ որ զանձինս առ իմաստո՛ւնս ունիցին, եւ յաչս անձանց իւրեանց խորհրդականս։ 22Վա՛յ հզօրաց ձերոց որ ըմպեն զգինին, եւ իշխանացդ որ խառնեն զցքին. 23որ արդարացուցանե՛ն զամպարիշտն վասն կաշառոց, եւ զիրաւունս գողանա՛ն զարդարոյն։ 24Վասն այնորիկ որպէս վառի եղէգն ՚ի կայծականց հրոյ, ա՛յնպէս այրեսցին ՚ի բորբոքեալ բոցոյ. եւ արմա՛տ նոցա իբրեւ զմղեղ եղիցի. եւ ծաղիկ նոցա իբրեւ զփոշի՛ ելանիցէ. զի ո՛չ կամեցան զօրէնս Տեառն զօրութեանց, այլ գրգռեցի՛ն եւս զբանս Սրբոյն Իսրայէլի։ 25Եւ բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Տեառն զօրութեանց ՚ի վերայ ժողովրդեան իւրոյ, եւ արկ զձեռն իւր ՚ի վերայ նոցա՝ եւ սատակեաց զնոսա. բարկացա՛ւ ՚ի վերայ լերանց, եւ եղեն դիակունք նոցա իբրեւ աղբ զճանապարհաւ։ ՚Ի վերայ այսր ամենայնի ո՛չ դարձաւ սրտմտութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեա՛լ է։

26Այսուհետեւ ամբարձցէ՛ նշան յազգս հեռաւորս, եւ ածցէ զնոսա ՚ի ծագաց երկրի. եւ ահա վաղվաղակի արա՛գս ընթասցին, եւ թեթեւ՛ս հասանիցեն։ 27Ո՛չ քաղցիցեն, եւ ո՛չ վաստակեսցեն, եւ ո՛չ նիրհեսցեն, եւ ո՛չ ննջեսցեն, եւ ո՛չ լուծցեն զգօտիս ՚ի միջոյ իւրեանց, եւ ո՛չ հատցին խրացք կօշկաց նոցա։ 28Որոց նե՛տք իւրեանց սրեալ են, եւ աղեղունք լարեալ. սմբա՛կք երիվարաց նոցա իբրեւ զվէմ հաստատուն համարեցան. անի՛ւք կառաց նոցա իբրեւ զմրրիկ։ 29Դիմեսցե՛ն իբրեւ զառիւծունս, եւ հասցեն իբրեւ զկորիւնս առիւծուց. գոչեսցեն՝ եւ յարձակեսցին, եւ հատցեն գազանաբար. եւ ո՛չ ոք իցէ որ փրկիցէ զնոսա։ 30Աղաղա՛կ արասցեն վասն նոցա յաւուր յայնմիկ, իբրեւ զձայն ծովու ամբոխելոյ ալեօք։ Հայեսցին յերկինս ՚ի վեր՝ եւ յերկիր ՚ի խոնարհ, եւ ահա խաւա՛ր խստութեան ՚ի տարակուսանս նոցա։