Եսայիա մարգարեյի գիրք
58
1Գոչեա՛ զօրութեամբ, եւ մի՛ խնայեար. բարձրացո՛ իբրեւ զփողոյ զբարբառ քո. պատմեա՛ ժողովրդեան իմում զմեղս նոցա, եւ տանն Յակովբայ զանօրէնութիւնս նոցա։ 2Զիս օր ըստ օրէ խնդրեն՝ եւ ճանաչել զճանապարհս իմ ցանկան, իբրեւ ժողովրդեան որոյ զարդարութիւն գործեալ իցէ, եւ զիրաւունս Աստուծոյ իւրոյ չիցէ՛ թողեալ. արդ եկեալ խնդրեն զիրաւունս արդարութեան։ Կարօտին մերձենա՛լ առ Աստուած, 3եւ ասեն. Զի՞ է զի պահեցաք մեք՝ եւ դու ո՛չ տեսեր. խոնարհեցուցաք զանձինս մեր՝ եւ դու ո՛չ գիտացեր։ Զի յաւուրս պահոց ձերոց գտանին կամք ձեր կատարեալ. եւ կսկծեցուցանէք զամենեսեան որ ընդ ձեռամբ ձերով են։ 4՚Ի հակառակութիւնս եւ ՚ի կռի՛ւս պահէք, եւ կռփէք զանաւագն. իսկ զի՞նչ պիտոյ է ինձ այնպիսւոյ աւուր պահք. գալ բողոքել ձեր առ իս, եւ ինձ ո՛չ լսել ձեզ. 5ո՛չ զայդպիսի պահս ընտրեցի, եւ ո՛չ զօրն յորում կարկամեցուցանէ մարդ զանձն իւր։ Զի եթէ կորացուսցես իբրեւ զանուր զպարանոց քո, եւ քուրձ եւ մոխիր ՚ի ներքոյ տարածանիցես. սակայն եւ ո՛չ զայն կոչեցի պահս՝ եւ օր ընդունելի. 6ո՛չ զայնպիսի պահս ընտրեցի՝ ասէ Տէր։ Այլ լո՛յծ զկնճիռն անիրաւութեան. քակեա՛ զխարդախութիւն բռնութեան վաճառաց քոց. արձակեա՛ զնեղեալս թողութեամբ, եւ զամենայն մուրհակս անիրաւութեան պատառեա՛։ 7Բրդեա՛ քաղցելոց զհաց քո, եւ զաղքատս անյարկս տա՛ր ՚ի տուն քո. եթէ տեսանիցես զմերկս՝ զգեցուցանիջի՛ր, եւ յընտանեաց զաւակի քոյ՝ զակն մի՛ արկանիցես։ 8Յայնժամ ծաւալեսցի կանուխ լոյս քո, եւ բժշկութի՛ւն քեզ վաղվաղակի հասցէ. եւ գնասցէ առաջի քո արդարութիւն քո, եւ փա՛ռքն Աստուծոյ զքեւ փակեսցին։ 9Յայնժամ կարդասցես, եւ Աստուած լուիցէ քեզ. եւ մինչդեռ խօսիցիս, ասասցէ թէ ահաւասիկ հասեալ կամ։ Եւ եթէ մերժեսցես դու ՚ի քէն զկնճիռն եւ զձեռնարձակութիւն՝ եւ զբանս տրտնջման. 10եւ տացե՛ս քաղցելոց զհաց քո սրտի մտօք, եւ զանձինս կարօտեալս յագեցուսցես։ Յա՛յնժամ ծագեսցէ ՚ի խաւարի լոյս քո, եւ խաւարն քո իբրեւ զմիջօրեայ. 11եւ եղիցի Աստուած քո ընդ քե՛զ յամենայն ժամ. եւ լցցի՛ ըստ ցանկութեան անձին քո, եւ ոսկերք քո պարարեսցին. եւ եղիցես իբրեւ զպարտէզ ջրալից, եւ իբրեւ զաղբեւր ուստի ջուր ո՛չ պակասեսցէ։ 12Եւ շինեսցին աւերակք քո յաւիտենից, եւ եղիցին հիմունք քո մշտնջենաւորք ազգաց յազգս. ※ կանգնեսջիր եւ կոչեսջիր խրամակարկատ ցանգոյ, եւ զընդմիջնաշաւիղս նոցա դադարեցուսցե՛ս։ 13Եթէ դարձուսցես զոտն քո չառնե՛լ զկամս քո յաւուրն սրբութեան. եւ կոչեսցեն զշաբաթսն փափուկս նուիրեալս Աստուծոյ, եւ փառաւորեալս, եւ ո՛չ փոխեսցես զոտն քո ՚ի գործ, եւ ո՛չ խօսեսցիս բա՛ն ինչ բարկութեան բերանով քով. 14եւ եղիցես յուսացեալ ՚ի Տէր։ Եւ տարցի զքեզ ՚ի բարութիւնս երկրին, եւ ջամբեսցէ քեզ զժառանգութիւն Յակովբայ հօր քոյ. զի բերան Տեառն խօսեցաւ զայս։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805