Եսայիա մարգարեյի գիրք

59

1Միթէ ո՞չ իցէ կարօղ ձեռն Տեառն փրկել. կամ ծանրացո՛յց ինչ զունկն իւր՝ զի մի՞ լուիցէ։ 2Այլ ձեր որոշեն ՚ի մէջ ձեր՝ եւ ՚ի մէջ Աստուծոյ. եւ վասն անօրէնութեանց ձերոց դարձոյց զերեսս իւր ՚ի ձէնջ՝ զի մի՛ ողորմեսցի։ 3Զի ձեռք ձեր պղծեալ են արեամբ. եւ մատունք ձեր ՚ի մե՛ղս. շրթունք ձեր խօսեցա՛ն զանօրէնութիւն, եւ լեզուք ձեր խոկա՛ն զանիրաւութիւն։ 4Չի՛ք ոք որ խօսի զարդարութիւն, եւ ո՛չ գոն ճշմարտութեան. յուսացեա՛լ են ՚ի սնոտիս, եւ խօսին զունայնութիւն. զի յղանան զցաւս, եւ ծնանին զանօրէնութիւն։ 5Զձուս քարբից ծակեցին, եւ զոստայնս սարդից անկանէին. եւ որ կամիցի ուտե՛լ ՚ի նոցանէն, ծակեա՛ց բա՛ց՝ եւ եգիտ , եւ ՚ի նմին քա՛րբ։ 6Ոստայնք նոցա ո՛չ ձորձեսցին, եւ ո՛չ զգեցցին ՚ի գործոց ձեռաց իւրեանց. քանզի գործք նոցա գո՛րծք անօրէնութեան են, եւ գործք անօրէնութեան ՚ի ձեռս նոցա։ 7Ոտք նոցա ՚ի չարիս ընթանան, վաղվաղեն հեղուլ զարիւն անպարտ. խորհուրդք նոցա՝ խորհուրդք անզգամաց. բեկումն եւ թշուառութիւն ՚ի ճանապարհս նոցա. 8եւ զճանապարհս խաղաղութեան ո՛չ ծանեան, եւ ո՛չ գոն իրաւունք ՚ի ճանապարհս նոցա. զի շաւիղք նոցա ընդ որ գնան խոտորեալք են, եւ ո՛չ ծանեան զխաղաղութիւն։ 9Վասն այնորիկ հեռացա՛ն ՚ի նոցանէ իրաւունք, եւ մի՛ հասցէ առ նոսա արդարութիւն. մինչդեռ ա՛կն ունէին լուսոյ՝ եղեւ նոցա խաւար. եւ մինչդեռ սպասէին նմա, ընդ մո՛ւթ շրջեցան. 10շօշափեսցեն զորմս իբրեւ կոյրք, եւ իբրեւ զաչացո՛ւ խարխափեսցեն. եւ գլորեսցին ՚ի միջօրէի իբրեւ ՚ի հասարակ գիշերի. եւ իբրեւ օրհասականք ընդ ոգիս ջանա՛յցեն. 11եւ իբրեւ զարջ եւ իբրեւ զաղաւնիս առ հասարա՛կ սահեսցին։ Կացա՛ք մնացաք իրաւանց՝ եւ ո՛չ էր. փրկութեան՝ եւ հեռացաւ ՚ի մէնջ։ 12Զի բազո՛ւմ են անօրէնութիւնք մեր առաջի քո, եւ մեղք մեր հակառա՛կ կացին մեզ. զի անօրէնութիւնք մեր ՚ի մե՛զ են, եւ զանիրաւութիւնս մեր՝ մեք մեզէ՛ն գիտեմք։ 13Ամպարշտեցաք եւ ստեցաք Տեառն, եւ դարձա՛ք յետս յԱստուծոյ մերմէ. խօսեցաք զանիրաւութիւն՝ եւ հեստեցաք. յղացաք՝ եւ որոճացաք ՚ի սիրտս մեր զբանս անիրաւութեան։ 14Յե՛տս հարաք զիրաւունս, եւ արդարութիւն հեռացա՛ւ ՚ի մէնջ։ Զի սպառեցաւ ՚ի ճանապարհաց նոցա ճշմարտութիւն, եւ ընդ ուղորդն ո՛չ կարացին գնալ. 15եւ արդարութիւն բարձա՛ւ ՚ի նոցանէ. մերժեցին զսիրտս իւրեանց յիմանալոյ։ Ետե՛ս Տէր՝ եւ ո՛չ հաճեցաւ, զի ո՛չ գոյին իրաւունք։ 16Հայեցաւ՝ եւ ո՛չ գոյր մարդ. ետես՝ եւ ո՛չ գոյր որ օգնակա՛ն լինէր. եւ հատոյց նոցա բազկաւ իւրով, եւ ըստ ողորմութեան իւրում հաստատեաց։ 17Եւ զգեցաւ իբրեւ զրա՛հս զարդարութիւն. եւ ե՛դ ՚ի գլուխ իւր իբրեւ զսաղաւարտ զփրկութիւն, եւ արկաւ զիւրեւ հանդերձ եւ պատմուճան վրէժխնդրութեան՝ հատուցանել զհատուցումն. 18եւ նախատինս հակառակորդաց ※ եւ կղզեաց հատուսցէ զհատուցումն։ 19Եւ երկիցեն յարեւմուտս յանուանէ Տեառն, եւ յարեւելս ՚ի փառաւորեալ անուանէ նորա. զի եկեսցէ իբրեւ զգետ բռնութեամբ բարկութիւն ՚ի Տեառնէ. հասցէ՛ սրտմտութեամբ։ 20Եկեսցէ ՚ի Սիովնէ փրկիչ, եւ դարձուսցէ զամպարշտութիւնս Յակովբայ՝ ասէ Տէր։ 21Եւ ա՛յս նոցա որ յինէն ուխտ՝ ասէ Տէր. Հոգին իմ որ է ՚ի քեզ, եւ բանք զոր ետու ՚ի բերան քո, մի՛ պակասեսցէ ՚ի բերանոյ քումմէ, եւ ՚ի բերանոյ զաւակի քոյ. եւ ՚ի բերանոյ զաւակէ զաւակի՛ քոյ՝ ասէ Տէր, յայսմհետէ մինչեւ յաւիտեան։

Գրաբար, 1805 · HYGRB1805