Եսայիա մարգարեյի գիրք
60
1Լուսաւորեա՛ց՝ լուսաւորեա՛ց Երուսաղէմ, զի հասեալ է լոյս քո, եւ փառք Տեառն ՚ի վերայ քո ծագեսցեն։ 2Զի ահա խաւա՛ր ծածկեաց զերկիր, եւ մառախուղ զհեթանոսս. բայց ՚ի քեզ Տէ՛ր յայտնեսցի, եւ փառք նորա ՚ի քե՛զ երեւեսցին։ 3Եւ գնասցեն թագաւորք ՚ի լոյս քո, եւ հեթանոսք ՚ի ծագել լուսոյ քոյ։ 4Համբա՛րձ շուրջ զքեւ զաչս քո, եւ տե՛ս ժողովեալ առ քեզ զամենայն մանկունս քո. զի եկին հասին ՚ի հեռաստանէ որդիք քո, եւ դստերք քո ՚ի վերայ ուսոց նոցա բարձեալ բերիցին։ 5Յա՛յնժամ տեսցես՝ եւ խնդասցես. երկիցե՛ս եւ զարհուրեսցիս ՚ի սրտի քում. զի փոխեսցի ՚ի քեզ մեծութիւն ծովու, եւ ազգաց՝ եւ ժողովրդոց։ 6Եկեսցեն ՚ի քեզ երամակք ուղտուց, եւ ծածկեսցեն զքեզ ուղտերամակքն Մադիամու եւ Գեփայ. ամենեքեան ՚ի Սաբա՛յ եկեսցեն, բերել ոսկի՛ եւ կնդրուկ՝ եւ ականս պատուականս. եւ զփրկութեան Տեառն առցեն զաւետիս։ 7Եւ ամենայն խաշինքն Կեդարու ժողովեսցին առ քեզ, եւ խոյքն Նաբէովթայ ածցին եւ մատուսցին ընդունելի պատարագ ՚ի վերայ սեղանոյ իմոյ. եւ տուն աղօթից իմոց փառաւորեսցի՛։ 8Ո՜վ են սոքա որ իբրեւ զամպս թռուցեալ են, եւ իբրեւ զաղաւնիս ձագախա՛ռն երամովին գան առ իս։ 9Ինձ ակն ունին կղզիք եւ նաւք Թարսսի, յառաջագոյն ածել զորդիս քո ՚ի հեռաստանէ. զարծաթն եւ զոսկի ընդ իւրեանս՝ վասն անուան Տեառն սրբոյն, եւ վասն Սրբո՛յն Իսրայէլի փառաւորելոյ։ 10Եւ շինեսցեն որդիք այլազգեաց զպարիսպ քո, եւ թագաւորք նոցա ընծայեսցին քեզ. զի վասն բարկութեան իմոյ հարի զքեզ, եւ վասն ողորմութեան իմոյ սիրեցի՛ զքեզ։ 11Եւ բացցի՛ն դրունք քո հանապազորդք ՚ի տուէ եւ ՚ի գիշերի. եւ մի՛ փակեսցին, կրել ՚ի քեզ զզօրութիւն ազգաց. եւ զթագաւորս իւրեանց ածիցեն առ քեզ։ 12Զի ազգք եւ թագաւորք որ քեզ ո՛չ ծառայիցեն՝ կորիցեն, եւ ազգքն աւերելո՛վ աւերեսցին։ 13Եւ փա՛ռքն Լիբանանու առ քե՛զ եկեսցեն. սարդիւն եւ սաւսիւ, եւ նոճով եւ մայրիւ՝ առ հասարակ փառաւո՛ր առնել զտեղի սրբութեան իմոյ ※. եւ զտեղի ոտից իմոց փառաւորեցի՛ց։ 14Եւ եկեսցեն առ քեզ զարհուրեալք որդիք նեղչացն քոց՝ եւ զայրացուցչաց, ※ երկի՛ր պագցեն հետոյ ոտից քոց, ※ ամենեքին որ զարհուրեցուցանէինն զքեզ. եւ կոչեսջիր քաղա՛ք Տեառն Սրբոյն Իսրայէլի։ 15Վասն զի եղեր դու լքեալ եւ ատեցեալ, եւ ոչ ոք էր որ օգնէր քեզ. եւ արարից զքեզ յուրախութիւն յաւիտենական. ցնծութիւն ազգաց յազգս։ 16Եւ դիեսցես զկաթն հեթանոսաց, եւ զմեծութիւն թագաւորաց կերիցես. եւ ծանիցես թէ ես եմ Տէր, որ ապրեցուցանեմ եւ փրկեմ զքեզ Աստուած Իսրայէլի։ 17Եւ փոխանակ պղնձոյն՝ բերից քեզ ոսկի, եւ փոխանակ երկաթոյն՝ բերից քեզ արծաթ, եւ փոխանակ փայտի՝ բերից քեզ պղի՛նձ, եւ փոխանակ քարի՝ տա՛ց քեզ երկաթ. եւ տաց զիշխանս քո ՚ի խաղաղութիւն՝ եւ զայցելուս քո յարդարութիւն։ 18Եւ ո՛չ եւս լիցի անիրաւութիւն յերկրի քում, եւ ո՛չ բեկումն եւ թշուառութիւն ՚ի սահմանս քո. այլ կոչեսցին ՚ի փրկութիւն պարիսպք քո, եւ դրունք քո ցնծութիւն։ 19Եւ ո՛չ եւս եղիցի քեզ արեգակն ՚ի լոյս տունջեան, եւ ո՛չ ծագումն լուսնի տացէ քեզ լոյս ՚ի գիշերի. այլ եղիցի քեզ Տէր լոյս յաւիտենական, եւ փառք քո Աստուած։ 20Ո՛չ մտցէ քեզ արեգակն, եւ լուսին ՚ի քէն ո՛չ պակասեսցէ. զի եղիցի քեզ Տէր լո՛յս յաւիտենական։ Եւ կատարեսցի՛ն աւուրք սգոյ քոյ. 21եւ ժողովուրդ քո ամենեւին արդար, եւ յաւիտեանս ժառանգեսցեն զերկիր. եւ պահել զնորատունկ գործոց ձեռաց իւրեանց ՚ի փառս։ 22Սակաւաւորն հազարաւո՛ր եղիցի, եւ կրտսերն յազգ մեծ. զի ես Տէր ընդ ժամանակս ժամանակս ժողովեցից զնոսա։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805