1Հոգի՛ Տեառն ՚ի վերայ իմ, վասն որոյ եւ օ՛ծ իսկ զիս. աւետարանե՛լ աղքատաց առաքեաց զիս. բժշկել զբեկեալս սրտիւք. քարոզել գերեաց զթողութիւն, եւ կուրաց տեսանել. 2կոչել ա՛մ Տեառն ընդունելի ※ եւ օր հատուցման Աստուծոյ մերոյ։ Մխիթարել զամենայն սգաւորս. 3տա՛լ սգաւորաց Սիովնի փառս. փոխանակ մոխրոյն՝ օծումն ուրախութեան. եւ սգաւորացն հանդերձ փառաց՝ փոխանակ ոգւոցն վհատութեան։ Եւ կոչեսցին նոքա ազգք արդարութեան՝ տունկ Տեառն ՚ի փառս։ 4Եւ շինեսցեն զաւերակսն յաւիտենից, եւ զյառաջագոյն աւերեալսն կանգնեսցեն. եւ նորոգեսցեն զքաղաքս աւերեալս ազգաց մինչեւ յազգս։ 5Եւ եկեսցեն օտարածինք հովիւք խաշանց քոց. եւ այլազգիք մաճակալք եւ այգեգործք քո։ 6Բայց դուք քահանայք Տեառն կոչեսջիք. պաշտօնեայք Աստուծոյ մերոյ անուանեսջիք. զզօրութիւն ազգաց կերիջիք, եւ մեծութեամբ նոցա սքանչելի՛ լինիջիք։ 7Փոխանակ ամօթոյ ձերոյ կրկի՛ն ուրախութիւն, եւ փոխանակ անարգանաց ձերոց ցնծութիւն. եւ ապա՛ զերկիրն յերկրորդում ժառանգեսցեն. եւ ուրախութի՛ւն յաւիտենից ՚ի վերայ գլխոց նոցա։ 8Զի ե՛ս եմ Տէր որ սիրեմ զարդարութիւն, եւ ատեամ զյափշտակութիւն յանիրաւութենէ. տա՛ց զվաստակս նոցա արդարոց, եւ ո՛ւխտ յաւիտենից ուխտեցից ընդ նոսա։ 9Եւ ծանիցի՛ ՚ի մէջ ազգաց զաւակն նոցա, եւ ծնունդք նոցա ՚ի մէջ ժողովրդոց. ամենեքին որ տեսանիցեն՝ ճանաչիցեն զնոսա՝ թէ սոքա են զաւակ օրհնեալ յԱստուծոյ. եւ ուրախութեամբ ուրա՛խ եղիցին ՚ի Տէր։ 10Ցնծասցէ՛ անձն իմ ՚ի Տէր, զի զգեցո՛յց ինձ հանդերձ փրկութեան՝ եւ պատմուճա՛ն ուրախութեան. իբրեւ փեսայի ե՛դ ինձ պսակ, եւ իբրեւ հարսն զարդու զարդարեաց զիս։ 11Եւ իբրեւ երկիր որ աճեցուցանէ զծաղիկս իւր, եւ իբրեւ զպարտէզ որ բուսուցանէ զսերմանիս իւր. ա՛յնպէս ծագեսցէ Տէր զարդարութիւն իւր, եւ զցնծութիւն առաջի ամենայն ազգաց։