Եսայիա մարգարեյի գիրք
65
1Յայտնի՛ եղէ այնոցիկ որ զինէն ո՛չ հարցանէին. գտա՛յ այնոցիկ որ զիսն ո՛չ խնդրէին. ասացի. Աւասիկ եմ, ցազգն ցայն որ զանուն իմ ո՛չ կարդացին։ 2Զօ՛ր հանապազ ձգեցի զձեռն իմ առ ժողովուրդն անհաւան եւ հակառակօղ. որ գնային զճանապարհ որ ո՛չ էր բարւոք, այլ զհետ մեղացն իւրեանց։ 3Ժողովուրդս այս որ բարկացուցանէր զիս. առաջի իմ զօրհանապազ զոհէին ՚ի պարտէզս իւրեանց, եւ արկանէին խունկս յաղիւսեայս իւրեանց 4դիւացն որք չէին ՚ի յիշատակս իւրեանց։ Եւ յայրս կողմանեալ ննջին վասն երազ տեսանելոյ. որք ուտէին զխոզենին եւ զարգանակ զոհիցն, եւ ամենայն անօթք նոցա պղծեալ էին. 5որք ասէին. ՚Ի բա՛ց կաց յինէն՝ մի՛ մերձենար յիս զի սուրբ եմ։ Ա՛յս է ծուխ բարկութեան իմոյ՝ յորում հուր բորբոքեալ է զամենայն աւուրս։ 6Ահաւասիկ գրեալ է առաջի իմ. ո՛չ լռեցից՝ մինչեւ հատուցի՛ց ՚ի ծոցս նոցա 7զմեղս նոցա. եւ զմեղս հարց նոցա ՚ի միասին՝ ասէ Տէր. որք արկանէին խունկս ՚ի վերայ լերանց, եւ ՚ի վերայ բլրոց ուր նախատէինն զիս. հատուցից զգործս նոցա ※ յառաջագոյն ՚ի ծոցս նոցա։
8Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Զոր օրինակ եթէ գտանիցի ճի՛ռ ՚ի մէջ ողկուզոց, եւ ասիցեն. Մի՛ ապականեր զդա զի օրհնութիւն Տեառն գո՛յ ՚ի դմա. ա՛յնպէս արարից վասն ծառային իմոյ, վասն որոյ ո՛չ կորուսից զամենեսեան։ 9Եւ հանից զզաւակ Յակովբայ եւ Յուդայ, եւ ժառանգեսցեն զլեառն սրբութեան իմոյ. եւ ժառանգեսցեն ընտրեալք իմ եւ ծառայք իմ. եւ բնակեսցեն ՚ի նմա։ 10Եւ եղիցի յանտառին մակաղատե՛ղք հովուաց, եւ ձորն Աքովրայ հանգի՛ստ անդւոց ժողովրդեան իմոյ որ խնդրեցինն զիս։ 11Այլ դուք որ թողէք զիս, եւ մոռացարուք զլեառն սրբութեան իմոյ. եւ կազմէիք դիւաց սեղան, եւ խառնէիք խառնելիս բախտից։ 12Ե՛ս մատնեցից զձեզ ՚ի սո՛ւր, եւ ամենեքեան կոտորեսջիք. զի կոչեցի զձեզ՝ եւ ո՛չ լուարուք. խօսեցայ՝ եւ ստունգանեցէք. եւ արարէք չա՛ր առաջի իմ. եւ զոր ո՛չ կամէի՝ ընտրեցէ՛ք։ 13Վասն ա՛յսորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ որ ծառայենն ինձ կերիցեն, եւ դուք քաղցիջիք. ահաւասիկ որ ծառայենն ինձ արբցեն, եւ դուք ծարաւեսջիք. ահաւասիկ որ ծառայենն ինձ, ուրախ լիցին եւ դուք ամաչեսջիք. 14ահաւասիկ որ ծառայենն ինձ ցնծասցեն ուրախութեամբ սրտից, եւ դուք աղաղակեսջիք առ ցաւս սրտից ձերոց, եւ առ բեկումն ոգւոց ձերոց ողբասջիք։ 15Զի թողջիք զանուն ձեր ՚ի յագուրդ ընտրելոց իմոց, եւ զձեզ Տէր սատակեսցէ։ Եւ ծառայիցն իմոց կոչեցից անուն նոր, 16որ օրհնեսցի ՚ի վերայ երկրի. զի օրհնեսցեն զԱստուած ճշմարիտ. եւ որ երդնուցուն ՚ի վերայ երկրի՝ երդուիցեն յԱստուած ճշմարիտ. զի մոռասցին զնեղութիւնս առաջինս, եւ ո՛չ եւս անկցի ՚ի սիրտս նոցա։ 17Զի եղիցին երկինք նոր եւ երկիր նոր, եւ ո՛չ եւս յիշեսցեն զառաջինսն. եւ ո՛չ եւս անկցի ՚ի սիրտս նոցա. 18այլ ուրախութիւն եւ ցնծութիւն գտցեն ՚ի նմա, ※ զոր ե՛ս հաստատեցից։ Զի ահաւասիկ ե՛ս առնեմ զԵրուսաղէմ ցնծութիւն, եւ զժողովուրդ իմ ուրախութիւն։ 19Եւ ցնծացա՛յց ՚ի վերայ Երուսաղեմի, եւ ուրա՛խ եղէց ՚ի վերայ ժողովրդեան իմոյ. եւ ո՛չ եւս լուիցի ՚ի նմա ձայն լալոյ՝ եւ ձայն գուժի։ 20Եւ մի՛ լիցի անդ տարաժամ աւուրց. եւ ծեր՝ որոյ ո՛չ իցէ լցեալ զժամանակս իւր. զի եղիցի կրտսեր որդին հարիւրեմեան, եւ որ հարիւրեմեանն մեռանիցի, մեղաւոր եւ անիծեա՛լ կոչեսցի։ 21Շինեսցեն տունս՝ եւ ինքեա՛նք բնակեսցեն. տնկեսցեն այգիս՝ եւ ինքեա՛նք կերիցեն զպտուղ նոցա։ 22Եւ մի՛ եւս նոքա շինեսցեն՝ եւ ա՛յլք բնակեսցեն, եւ նոքա տնկեսցեն՝ եւ այլք կերիցեն։ Ըստ աւուրց փայտի կենաց եղիցին աւուրք ժողովրդեան իմոյ. գործք ձեռաց նոցա հնասցին։ 23Եւ ընտրեալք իմ մի՛ եւս վաստակեսցեն ընդունայն. եւ ո՛չ եւս ծնանիցին որդիս յանէծս, զի զաւակ օրհնեալ են յԱստուծոյ՝ եւ ծնունդք նոցա ընդ նոսա։ 24Եւ եղիցի մինչչեւ՛ կարդացեալ իցէ նոցա՝ ե՛ս լուայց նոցա. եւ մինչդեռ խօսեսցին, ասացից՝ թէ զի՛նչ խնդրէք։ 25Յայնմ ժամանակի գայլք եւ գառինք ՚ի միասին ճարակեսցին, եւ առեւծ՝ իբրեւ զեզն յարդ կերիցէ, եւ օձ՝ զհող իբրեւ զհա՛ց կերիցէ. մի՛ մեղիցեն եւ մի՛ վնասեսցեն ՚ի լերին սրբութեան իմոյ ասէ՛ Տէր։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805