1Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Երկինք աթո՛ռ իմ են՝ եւ երկիր պատուանդան ոտից իմոց. ո՞րպիսի տուն շինիցէք ինձ ասէ Տէր, կամ ո՞րպիսի ինչ իցէ այն տեղի հանգստեան իմոյ. 2զի զայս ամենայն ձե՛ռն իմ արար, եւ ի՛մ է ամենայն՝ ասէ Տէր. Եւ ես յո՞ հայեցայց, եթէ ո՛չ ՚ի հեզս եւ ՚ի խոնարհս, եւ որ դողան ՚ի բանից իմոց։ 3Բայց անօրէնն որ մատուցանէ ինձ եզն պատարագ՝ այնպէ՛ս է որպէս թէ հարկանիցէ ոք զկառափն մարդոյ. եւ որ մատուցանէ զոչխար պատարագ, այնպէ՛ս է որպէս թէ զշուն ոք մորթիցէ. եւ որ մատուցանէ ոք նաշիհ, ա՛յնպէս է որպէս թէ հեղուցու ոք զարիւն խոզի. եւ որ տայցէ զկնդրուկն ՚ի խունկս յիշատակաց, ա՛յնպէս է՝ որպէս զհայհոյիչն. եւ ինքեանք ընտրեցին զճանապարհս իւրեանց, եւ զգարշելիս իւրեանց զոր անձինք իւրեանց ախորժեցին։ 4Եւ ես առի ՚ի ձեռն զխաբէութիւնս նոցա, եւ ըստ մեղա՛ց նոցա հատուցից նոցա. զի կոչեցի զնոսա՝ եւ ո՛չ լուան ինձ, խօսեցայ՝ եւ ո՛չ անսացին. եւ արարին չա՛ր առաջի իմ, եւ զոր ո՛չն կամէի ընտրեցին։

5Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն, եւ որ դողայք ՚ի բանից նորա. խօսեցարո՛ւք եղբարք մեր ընդ ատելիս ձեր եւ ընդ գարշեցուցիչս. զի անուն Տեառն փառաւորեսցի՛, եւ երեւեսցի յուրախութեանն ձերում՝ եւ նոքա ամաչեսցեն։ 6Ձա՛յն բարբառոյ ՚ի քաղաքէ. ձա՛յն ՚ի տաճարէ. ձայն Տեառն հատուցանէ զհատուցումն հակառակորդաց. 7եւ մինչչեւ՛ իցէ յղւոյն ծնեալ, եւ մինչչեւ՛ հասեալ իցեն ցաւք երկանց, ապրեցաւ եւ ծնաւ արո՛ւ։ 8Ո՞ լուաւ, ո՞ ետես այսպիսի ինչ. եթէ երկնեաց երկիր ՚ի միում աւուր, եւ ծնաւ ազգ մի ողջոյն միանգամայն. զի երկնեաց Սիովն, եւ ծնա՛ւ զմանկունս իւր։ 9Ե՛ս ետու քեզ զյոյսդ զայդ, եւ դու ո՛չ յիշեցեր զիս՝ ասէ Տէր. ո՞չ ապաքէն զամուլն եւ զծննդականն ե՛ս արարի՝ ասէ Աստուած քո։ 10Ուրա՛խ լեր Երուսաղէմ, եւ ժողովեցարո՛ւք առնել տօն ՚ի դմա. ամենեքեան ոյք սիրէք զդա, խնդացէ՛ք եւ ուրա՛խ լերուք ՚ի միասին որ նստէիք ՚ի սուգ վասն դորա. 11զի դիիցէք եւ յագիցիք ՚ի ստեանց մխիթարութեան դորա. եւ կշտապի՛նդ վայելիցէք ՚ի գալստենէ փառաց դորա։ 12Զի ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւասիկ ես դարձուցանեմ ՚ի դոսա իբրեւ զգե՛տ զխաղաղութիւն, եւ իբրեւ զհեղեղա՛տ յորդեալ զփառս հեթանոսաց. զմանկունս դոցա ՚ի վերայ ուսոց իւրեանց բարձեալ բերիցեն, եւ ՚ի վերայ ծնգաց իւրեանց գըգուիցեն։ 13Որպէս մայր որ զմանուկ իւր գըգուիցէ, ա՛յնպէս գըգուեցից զձեզ. եւ յԵրուսաղէմ մխիթարեսջիք. 14եւ տեսջիք եւ խնդասցեն սիրտք ձեր, եւ ոսկերք ձեր իբրեւ զդալարի զուարճասցին. եւ ծանիցի ձեռն Տեառն երկիւղածաց իւրոց, եւ սպառնասցի՛ անհաւատիցն։ 15Զի ահաւասիկ Տէր իբրեւ զհո՛ւր եկեսցէ, եւ կառք նորա իբրեւ զմրրի՛կ. հատուցանել սրտմտութեամբ զհատուցումն իւր, եւ բոցո՛վ հրոյ զարհամարհանս իւր։ 16Զի ՚ի հուր Տեառն դատեսցի երկիր ամենայն, եւ ՚ի սո՛ւր նորա ամենայն մարմին. բազումք եղիցին վիրաւորք ՚ի Տեառնէ, 17որ սրբինն եւ մաքրին ՚ի պարտէզս եւ ՚ի սրահս իւրեանց. որ ուտեն միս խոզենի՝ եւ զգարշելիսն՝ եւ զմուկնն, ՚ի միասին սատակեսցին նոքա՝ ասէ Տէր։ 18Եւ ես զգործս նոցա եւ զխորհուրդս նոցա գիտե՛մ։ Գա՛մ ժողովել զամենայն ազգս եւ զլեզուս. եկեսցեն եւ տեսցեն զփառս իմ. 19եւ թողից ՚ի վերայ նոցա նշան։ Եւ առաքեցից ՚ի նոցանէ փրկեալս յազգս. ՚ի Թարսիս, եւ ՚ի Փուդ եւ ՚ի Լուդ, եւ ՚ի Մոսոգ, եւ ՚ի Թոբէլ, եւ յԵլլադա, եւ ՚ի կղզիս հեռաւորս՝ որոց չիցէ՛ լուեալ զանուն իմ, եւ ո՛չ եւս տեսեալ զփառս իմ. եւ պատմեսցեն զփառս իմ եւ զանուն իմ ՚ի մէջ ազգաց։ 20Եւ ածցեն զեղբարս իւրեանց յամենայն ազգաց պատարա՛գ Տեառն. հեծեալս կառօք՝ հանդերձ պալարակապ երիվարօք հովանոցօք ՚ի սուրբ քաղաքն Երուսաղէմ, ասէ Տէր։ Որպէս մատուցին ինձ որդիքն Իսրայէլի զպատարագս իւրեանց սաղմոսիւք ՚ի տա՛ն Տեառն։ 21Եւ ՚ի նոցանէ առի՛ց ինձ ՚ի քահանայս եւ ՚ի Ղեւտացիս՝ ասէ Տէր։ 22Զոր օրինակ երկինք նոր՝ եւ երկիր, զոր ե՛սն առնեմ կալ առաջի իմ, ասէ Տէր. նո՛յնպէս կացցէ զաւակն ձեր։ 23Եւ եղիցի ամիս յամսոյ՝ եւ շաբաթ ՚ի շաբաթէ՝ եկեսցէ ամենայն մարմին երկի՛ր պագանել առաջի իմ յԵրուսաղէմ՝ ասէ Տէր Աստուած։ 24Եւ ելցեն՝ եւ տեսցեն զոսկերս մարդկան առ իս յանցուցելոց. զի որդն նոցա ո՛չ վախճանեսցի, եւ հուր նոցա ո՛չ շիջցի. եւ եղիցին ՚ի տեսիլ ամենայն մսեղեաց։