1Եղբա՛րք իմ, մի՛ աչառանօք ունիցիք զհաւատսն Տեառն մերոյ Յիսուսի Քրիստոսի, որ Տէրն է փառաց։ 2Եթէ մտցէ ՚ի ժողովուրդ ձեր այր՝ որ ունիցի մատանի՛ ոսկի եւ հանդերձս պայծառս, մտանիցէ անդր եւ աղքա՛տ ոք ՚ի հանդերձս աղտեղիս, 3հայիցիք ընդ ա՛յն՝ որ ունիցի զհանդերձսն պայծառս. եւ ասիցէք՝ եթէ դու նի՛ստ աստ պատուո՛վ. եւ ցաղքատն ասիցէք՝ եթէ յո՛տն կաց այտի. կամ թէ եկ նի՛ստ առ պատուանդանիս իմում. 4ո՞չ խղճիցէք յանձինս, եւ լինիցիք դատաւորք չարացն խորհրդոց։ 5Լուարո՛ւք ինձ եղբա՛րք իմ սիրելիք. ոչ ապաքէն Աստուած ընտրեաց զաղքա՛տս աշխարհիս, որ են մեծատո՛ւնք հաւատովք, եւ ժառանգաւո՛րք արքայութեանն՝ զոր խոստացաւ սիրելեաց իւրոց։ 6Եւ դուք անարգէ՛ք զաղքատս։ Ոչ մեծատո՛ւնք յաղթահարեն զձեզ՝ եւ նոքա՛ քարշեն զձեզ ՚ի դատաստան։ 7Ո՛չ նոքա հայհոյեն զբարւոք անունն՝ որ կոչեցեալ է ՚ի վերայ ձեր։ 8Ապա թէ զօրէնսն կատարիցէք զարքունական ըստ գրոց, եթէ. Սիրեսցես զընկեր քո իբրեւ զանձն քո. բարւո՛ք առնէք։ * 9Իսկ եթէ աչառիցէք, մե՛ղս գործէք՝ յանդիմանեալք յօրինացն իբրեւ օրինազանցք։ 10Որ ոք զամենայն օրէնսն պահիցէ, եւ միո՛վ իւիք ինչ գթիցէ, եղեւ ամենայն օրինացն պարտապան։ 11Զի որ ասացն՝ թէ Մի՛ սպանանիցես, ասաց թէ եւ Մի՛ շնայցես. զի եթէ սպանանիցես ո՛չ՝ բայց շնայցես, եղեր յանցաւո՛ր օրինացն։ * 12Այնպէս խօսեցարո՛ւք եւ այնպէս արարէ՛ք, որպէս զի ազատութեան օրինօքն իցէք դատելոց։ 13Զի անողո՛րմ դատաստան լինելոց է այնմ, որ ո՛չ առնիցէ զողորմութիւն. քանզի բարձրիգլո՛ւխ պարծի ողորմութիւն առ դատաստանաւն։

14Զի՞նչ օգուտ իցէ եղբա՛րք իմ, եթէ ասիցէ ոք հաւատս ունել՝ եւ գործս ո՛չ ունիցի. միթէ կարիցե՞ն հաւատքն ապրեցուցանել զնա։ 15Եթէ եղբայր ոք կամ քոյր՝ իցեն մե՛րկք կամ կարօտեալ աւո՛ւրն կերակրոյ, 16ասիցէ ոք ՚ի ձէնջ ցնոսա. Երթա՛յք խաղաղութեա՛մբ ջեռարո՛ւք եւ յագեցարո՛ւք. եւ տայցէ՛ք ո՛չ նոցա զպէտս մարմնոյն, զի՞նչ օգուտ իցէ։ 17Սոյնպէս եւ հաւատք՝ եթէ գործս ո՛չ ունիցին, մեռեա՛լ են առանձինն։ 18Այլ թերեւս ասիցէ ոք. եթէ դու հաւատս ունիս՝ եւ ես գո՛րծս ունիմ. ցո՛յց ինձ զհաւատսն քո առանց գործոց, եւ ես ցուցի՛ց քեզ ՚ի գործոց իմոց զհաւատսն։ 19Դու հաւատաս՝ զի մի՛ է Աստուած, բարւո՛ք առնես. եւ դեւ՛ք հաւատան՝ եւ սարսեն։ 20Կամիս գիտել՝ ո՜վ մարդ սնոտի, զի հաւատք առանց գործոց դատարկ են։ 21Աբրահամ հայր մեր ո՞չ ապաքէն ՚ի գործո՛ց արդարացաւ՝ հանեալ ՚ի սեղան զորդին իւր զԻսահակ պատարագ։ 22Տեսանե՞ս՝ զի հաւա՛տքն եղեն գործակից գործոց նորա. եւ ՚ի գործոց անտի հաւա՛տքն կատարեցան։ 23Եւ կատարեցաւ գիրն՝ որ ասէ. Հաւատաց Աբրահամ յԱստուած, եւ համարեցա՛ւ նմա յարդարութիւն. եւ կոչեցաւ բարեկա՛մ Աստուծոյ։ * 24Տեսանէ՞ք՝ զի ՚ի գործոց արդարանայ մարդ՝ եւ ո՛չ ՚ի հաւատոց միայն։ 25Սոյնպէս եւ Րախա՛բ պոռնիկ՝ ոչ ապաքէն ՚ի գործո՛ց արդարացաւ, ընկալեալ զլրտեսսն՝ եւ ընդ ա՛յլ ճանապարհ արձակեաց։ 26Զորօրինակ մարմին առանց հոգւոյ մեռեալ է, սոյնպէս եւ հաւա՛տք առանց գործոց մեռեա՛լ են։