1Եւ յաւելին որդիքն Իսրայէլի առնել չա՛ր առաջի Տեառն. եւ մատնեա՛ց զնոսա Տէր ՚ի ձեռս այլազգեացն ամս քառասուն։

2Եւ եղեւ այր մի ՚ի Սարաա՛ ՚ի ցեղէ՛ Դանայ, եւ անուն նորա Մանովէ. եւ կին նորա ամո՛ւլ էր՝ եւ ո՛չ ծնանէր։ 3Եւ երեւեցա՛ւ հրեշտակ Տեառն կնոջն, եւ ասէ ցնա. Ահաւադիկ դու ամո՛ւլ ես՝ եւ ո՛չ է քո ծնեալ, եւ յղասցիս եւ ծնցիս որդի՛։ 4Արդ՝ զգո՛յշ լեր՝ գուցէ՛ ըմպիցես գինի եւ օղի. եւ մի՛ ուտիցես զամենայն անսուրբ. 5զի ահա յղասցիս դու եւ ծնցիս որդի՛, եւ երկաթ մի՛ ելցէ ՚ի գլուխ նորա. զի ուխտաւո՛ր Աստուծոյ եղիցի մանուկն անդստին յորովայնէ. եւ նա՛ սկսցի փրկել զԻսրայէլ ՚ի ձեռաց Փղշտացւոցն։ 6Եւ եմուտ կինն եւ ասէ ցայր իւր, եթէ ա՛յր Աստուծոյ եկն առ իս, եւ տեսիլ նորա իբրեւ զտեսիլ հրեշտակի Աստուծոյ երեւելի՛ յոյժ. եւ հարցի ցնա՝ թէ ուստի՛ ես, եւ զանուն իւր ո՛չ պատմեաց ինձ։ 7Եւ ասէ ցիս. Ահա յղասցիս դու, եւ ծնցիս որդի. եւ արդ՝ մի՛ ըմպիցես գինի եւ օղի, եւ մի՛ ուտիցես զամենայն անսուրբ. զի ուխտաւո՛ր Աստուծոյ եղիցի մանուկն անդստին յորովայնէ մօր իւրոյ մինչեւ ցօր մահուան իւրոյ։ 8Եւ աղաչեա՛ց Մանովէ զՏէր՝ եւ ասէ. Յի՛ս Տէր. այրն Աստուծոյ զոր առաքեցեր առ մեզ, եկեսցէ՛ դարձեալ առ մեզ եւ լուսաւորեսցէ՛ զմեզ, թէ զի՞նչ արասցուք մանկանն որ ծնանիցի։ 9Եւ լուաւ Աստուած ձայնի Մանովէ։ Եւ եկն հրեշտակն Աստուծոյ մի՛ւս անգամ առ կին նորա մինչդեռ նստէ՛ր յանդի. եւ Մանովէ այր նորա չէ՛ր առ նմա։ 10Եւ փութացաւ կինն՝ եւ ընթացաւ պատմեաց առն իւրում, եւ ասէ ցնա. Ահա երեւեցա՛ւ ինձ այրն որ եկն առ իս յաւուր յայնմիկ։ 11Եւ յարեաւ գնաց Մանովէ զհետ կնոջ իւրոյ, եւ եկն առ այրն, եւ ասէ ցնա. Եթէ դո՞ւ իցես այրն որ խօսիցիս ընդ կնոջն։ Եւ ասէ հրեշտակն. Ե՛ս եմ։ 12Եւ ասէ Մանովէ. Արդ գալով չափ բանին քոյոյ, զի՞նչ լինիցին իրաւունք մանկանն՝ եւ գործք նորա։ 13Եւ ասէ հրեշտակն ցՄանովէ. Յամենայնէ զոր ասացի կնոջդ՝ զգո՛յշ լինիցի. 14յամենայնէ որ ելանէ յորթոյ՝ մի՛ կերիցէ, եւ գինի եւ օղի մի՛ արբցէ, եւ զամենայն անսուրբ մի՛ կերիցէ. յամենայնէ՛ զոր պատուիրեցի նմա զգո՛յշ լինիցի։ 15Եւ ասէ Մանովէ ցհրեշտակն. Թո՛ղ բռնադատեսցուք զքեզ, եւ արասցուք առաջի քո ո՛ւլ մի յայծեաց։ 16Եւ ասէ հրեշտակն Տեառն ցՄանովէ. Եթէ բռնադատեսցես զիս՝ ո՛չ կերայց ՚ի հացից քոց, եւ եթէ արասցես ողջակէզ՝ Տեառն մատուսցես զնա. զի ո՛չ գիտաց Մանովէ թէ հրեշտակ Տեառն իցէ։ 17Եւ ասէ Մանովէ ցհրեշտակն Տեառն. Զի՞նչ անուն է քեզ, զի յորժամ եկեսցէ բանն քո՝ փառաւորեսցո՛ւք զքեզ։ 18Եւ ասէ ցնա հրեշտակն Տեառն. Զի՞ հարցանես զանուանէ իմմէ, եւ նա է՛ սքանչելի։ 19Եւ ա՛ռ Մանովէ զուլն այծեաց զզոհն, եւ մատոյց ՚ի վերայ վիմին՝ Տեառն սքանչելարարի. եւ Մանովէ եւ կին նորա հայէին։ 20Եւ եղեւ ընդ ամբառնալ բոցոյն ՚ի վերուստ ՚ի սեղանոյն յերկինս, ամբարձաւ հրեշտակն Տեառն բոցով սեղանոյն. եւ Մանովէ եւ կին նորա հայէին. եւ անկան ՚ի վերայ երեսաց իւրեանց յերկիր։ 21Եւ ո՛չ եւս յաւել երեւել հրեշտակն Տեառն Մանովէ եւ կնոջ նորա. յայնժամ գիտաց Մանովէ թէ հրեշտա՛կ Տեառն է։ 22Եւ ասէ Մանովէ ցկինն իւր. Մահո՛ւ մեռանիցիմք զի զԱստուած տեսաք։ 23Եւ ասէ ցնա կին նորա. Եթէ կամեցեալ էր Տեառն սպանանել զմեզ, ո՛չ ընդունէր ՚ի ձեռաց մերոց զողջակէզն եւ զզոհն. եւ ո՛չ լուսաւորէ՛ր մեզ զայն ամենայն ընդ ժամանակս ժամանակս, եւ ո՛չ լսելի առնէր մեզ զայն։ 24Եւ ծնա՛ւ կինն որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Սամփսոն. եւ աճեա՛ց մանուկն, եւ օրհնեաց զնա Տէր։ 25Եւ սկսաւ Հոգի Տեառն շրջե՛լ ընդ նմա ՚ի բանակին Դանայ, ՚ի մէջ Սարաա, եւ ՚ի մէջ Եսթաւուլայ։