1Եւ չոգա՛ւ Սամփսոն անտի ՚ի Գազա, եւ ետես անդ կին մի պոռնիկ, եւ եմո՛ւտ առ նա։ 2Եւ ա՛զդ եղեւ Գազացւոցն եւ ասեն. Եկեա՛լ է այսր Սամփսոն։ Եւ պատեցին եւ դարանակա՛լ եղեն նմա զգիշերն ողջոյն առ դրան քաղաքին, եւ անշշո՛ւնչ կացին զգիշերն ողջոյն, եւ ասեն. Ա՛ստ կացցուք մինչեւ ցառաւօտ, եւ սպանցո՛ւք զնա։ 3Եւ ննջեաց Սամփսոն մինչեւ ցմէ՛ջ գիշերոյն, եւ յարեաւ զմէջ գիշերաւն, եւ թափեաց զդրունս քաղաքին հանդերձ սեմովքն, եւ եբա՛րձ զնոսա հանդերձ նգովքն, եւ եդ ՚ի վերայ ուսոց իւրոց, եւ եհան զնոսա ՚ի գլուխ լերինն՝ որ է հանդէպ Քեբրոնի. եւ ե՛դ զնոսա անդ։ 4Եւ եղեւ յետ այսորիկ սիրեաց կի՛ն մի՝ առ եզերբ հեղեղատին Ովրեկայ. եւ անուն նորա Դալիլա։ 5Եւ ելի՛ն առ նա նախարարք այլազգեացն՝ եւ ասեն. Պատրեա՛ զնա եւ տես՝ ի՞ւ իցէ զօրութիւն նորա մեծ, եւ կամ ի՞ւ կարասցուք նմա հնա՛ր գտանել եւ կապել զնա առ ՚ի տկարացուցանել զնա. եւ մեք տացուք քեզ այր իւրաքանչիւր հազա՛ր եւ հարի՛ւր արծաթոյ։ 6Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Պատմեա՛ ինձ, ի՞ւ իցէ զօրութիւն քո մեծ, եւ ի՞ւ կապիցիս առ ՚ի տկարացուցանելոյ զքեզ։ 7Եւ ասէ ցնա Սամփսոն. Եթէ կապիցեն զիս եւթն ջլօք դալարո՛վք չվտտելովք, տկարացայց եւ եղէց իբրեւ զմի ՚ի մարդկանէ։ 8Եւ բերին առ նա նախարարքն այլազգեացն եւթն ջիլս դալարս անվտիտս. եւ նա կապեաց զնա նոքօք։ 9Եւ դարա՛ն նստէր նմա ՚ի շտեմարանի. եւ ասէ ցնա. Այլազգի՛ք հասեալ են ՚ի վերայ քո Սամփսոն։ Եւ խզեաց զջիլսն՝ զոր օրինակ խզիցի քուղ ՚ի թօթափելոյ յորժամ ՚ի հուր հոտոտիցի. եւ ո՛չ ծանուցաւ զօրութիւն նորա։ 10Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Ահա խաբեցեր զիս եւ խօսեցար սուտ. գոնէ արդ պատմեա՛ ինձ, թէ ի՞ւ կապիցիս։ 11Եւ ասէ ցնա. Եթէ կապելո՛վ կապեսցեն զիս եւթն կարովք նորովք, որովք չիցէ՛ գործեալ գործ. տկարացա՛յց եւ եղէց իբրեւ զմի ՚ի մարդկանէ։ 12Եւ ա՛ռ Դալիլա կա՛րս նորս, եւ կապեաց զնա նոքօք. եւ ասէ ցնա. Այլազգի՛ք հասեալ են ՚ի վերայ քո Սամփսոն։ Եւ դարան նստէր նմա ՚ի շտեմարանի. եւ խզեաց զայն ՚ի բազկաց իւրոց իբրեւ զասղանի։ 13Եւ ասէ Դալիլա ցՍամփսոն. Մինչեւ ցե՞րբ խաբիցես զիս, եւ խօսիցիս ընդ իս սուտ. արդ՝ պատմեա՛ ինձ ի՞ւ կապիցիս։ Եւ ասէ ցնա. Եթէ անկցես զեւթանեսին գիսակս գլխոյ իմոյ ընդ ազբին, եւ վարեսցես ցցովք ընդ որմն՝ եղէց տկարացեա՛լ իբրեւ զմի ՚ի մարդկանէ։ 14Եւ ննջեցոյց զնա Դալիլա, եւ ա՛ռ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա հանդերձ ազբա՛մբն, եւ վարեաց ցցովք ընդ որմնն. եւ ասէ ցնա. Այլազգի՛ք հասեալ են ՚ի վերայ քո Սամփսոն։ Եւ զարթեաւ ՚ի քնոյ իւրմէ, եւ կորզեա՛ց զցիցսն հանդերձ ոստայնիւն եւ ազբամբն յորմոյ անտի. եւ ո՛չ ծանուցաւ զօրութիւն նորա։ 15Եւ ասէ ցնա Դալիլա. Զիա՞րդ ասես՝ թէ սիրեցի զքեզ, եւ սիրտ քո չէ՛ ուղիղ ընդ իս, ա՛յս երիցս անգամ խաբեցեր զիս, եւ ո՛չ պատմեցեր ինձ թէ ի՞ւ իցէ զօրութիւն քո մեծ։ 16Եւ եղեւ իբրեւ վտանգեա՛ց զնա բանիւք զգիշերն ողջոյն՝ եւ թախանձեցո՛յց զնա, եւ պարտասեցոյց զնա մինչեւ ցմահ. 17պատմեա՛ց նմա զամենայն ինչ ՚ի սրտէ իւրմէ, եւ ասէ ցնա. Ածելի ո՛չ ելցէ ՚ի գլուխ իմ. զի ուխտաւո՛ր Աստուծոյ եմ ես յորովայնէ մօր իմոյ. ապա թէ գերծուցում, մեկնեսցի՛ յինէն զօրութիւն իմ, եւ տկարացա՛յց եւ եղէց իբրեւ զամենայն մարդիկ։ 18Իբրեւ ետես Դալիլա եթէ պատմեա՛ց նմա զամենայն ինչ ՚ի սրտէ իւրմէ, առաքեա՛ց կոչեաց զնախարարս այլազգեացն՝ եւ ասէ. Ելէ՛ք միանգամայն, զի պատմեաց ինձ զամենայն ՚ի սրտէ իւրմէ։ Եւ ելի՛ն առ նա նախարարք այլազգեացն, եւ բերին զարծաթն ՚ի ձեռս իւրեանց։ 19Եւ ննջեցոյց զնա ՚ի մէջ ծնգաց իւրոց. եւ կոչեա՛ց վարսավիրայ, եւ եգե՛րծ զեւթանեսին գիսակս գլխոյ նորա. եւ սկսաւ թօշնել, եւ մեկնեցա՛ւ ՚ի նմանէ զօրութիւն նորա։ 20Եւ ասէ Դալիլա. Այլազգի՛ք հասեալ են ՚ի վերայ քո Սամփսոն։ Եւ զարթեա՛ւ ՚ի քնոյ իւրմէ, եւ ասէ. Ելի՛ց եւ արարից որպէս միշտն, եւ թօթափեցից։ Եւ նա ո՛չ գիտէր թէ Տէր մեկնեցաւ ՚ի նմանէ։ 21Եւ կալա՛ն զնա այլազգիքն, եւ բրեցին զաչս նորա, եւ իջուցին զնա ՚ի Գազա, եւ կապեցին զնա երկաթի կապանօք. եւ աղա՛յր ՚ի տան բանտին։ 22Եւ սկսաւ մազ գլխոյ նորա բուսանե՛լ յետ գերծելոյն։ 23Եւ իշխանք այլազգեացն ժողովեցան զոհել զո՛հ մեծ Դագոնայ աստուծոյն իւրեանց, եւ ուրա՛խ լինել. եւ ասէին. Մատնեաց աստուած մեր զՍամփսոն թշնամի մեր ՚ի ձեռս մեր։ 24Իբրեւ տեսին ժողովուրդն՝ օրհնէին զաստուածս իւրեանց. զի ասացին թէ մատնեա՛ց աստուած մեր զթշնամիս մեր ՚ի ձեռս մեր. եւ զապականիչ երկրի մերում, որ յաճախեա՛ց զվիրաւորս մեր։ 25Եւ եղեւ իբրեւ զուարթացա՛ն սիրտք իւրեանց, ասեն. Կոչեցէ՛ք զՍամփսոն ՚ի տանէ բանտին, եւ խա՛ղ արասցէ առաջի մեր։ Եւ կոչեցին զՍամփսոն ՚ի տանէ բանտին, եւ խաղային նովաւ. եւ կացուցին զնա ՚ի մէջ երկո՛ւց սեանցն։ 26Եւ ասէ Սամփսոն ցպատանին որ ունէր զձեռանէ նորա. Թո՛յլ տուր ինձ եւ զննեցի՛ց զսիւնս՝ յորոց վերայ տունս հաստատեալ կայ, եւ յեցա՛յց ՚ի նոսա։ 27Եւ տունն լի՛ էր արամբք եւ կանամբք. եւ ա՛նդ ամենայն նախարարք այլազգեացն. եւ ՚ի տանիսն իբրեւ երեք հազարք, արք եւ կանայք որ տեսանէին զխաղն Սամփսոնի։ 28Եւ աղաղակեա՛ց Սամփսոն առ Տէր՝ եւ ասէ. Տէ՛ր Տէր զօրութեանց յիշեա՛ զիս, եւ զօրացո՛ զիս զայս եւս մի նուագ Աստուած՝ եւ խնդրեցի՛ց զվրէժխնդրութիւն իմ փոխանակ երկո՛ւց աչաց իմոց յայլազգեա՛ց աստի։ 29Եւ բո՛ւռն եհար Սամփսոն զերկուց սեանցն միջնոց, յորոց վերայ տունն հաստատեալ կայր, եւ յեցա՛ւ ՚ի նոսա՝ ՚ի մին աջո՛վ իւրով, եւ ՚ի միւսն ձախով իւրով։ 30Եւ ասէ Սամփսոն. Մեռցի՛ անձն իմ ընդ այլազգիսս։ Եւ շարժեաց զօրութեամբ։ Եւ անկա՛ւ տունն ՚ի վերայ ամենայն նախարարացն, եւ ՚ի վերայ ամենայն ժողովոյն որ ՚ի նմա. եւ էին մեռեալքն զորս մեռոյց Սամփսոն ՚ի մահուն իւրում, առաւե՛լ քան զորս սպան ՚ի կենդանութեան իւրում։ 31Եւ իջին եղբարք նորա եւ ամենայն տուն հօր նորա. եւ բարձին, եւ հանին թաղեցին զնա ՚ի մէջ Սարաա՛յ եւ ՚ի մէջ յԵսթաւուղ՚այ՝ ՚ի գերեզմանի Մանովայ հօր իւրոյ։ Եւ նա դատեաց զԻսրայէլ ամս քսան։