Դատավորների գիրք

2

1Եւ ել հրեշտակ Տեառն ՚ի Գաղգաղա ՚ի Լալե՛տղն, եւ ՚ի Բեթէղ՚, եւ ՚ի տունն Իսրայէլի, եւ ասէ ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Տէր եհան զձեզ յԵգիպտոսէ, եւ ած զձե՛զ յերկիրդ՝ յոր երդուաւ հարցն ձերոց տալ ձեզ, եւ ասէ ցձեզ. Ո՛չ ցրեցից զուխտն իմ որ ընդ ձեզ յաւիտեան։ 2Եւ մի՛ դնիցէք ուխտ ընդ բնակիչս երկրիդ այդորիկ, եւ մի՛ ընդ դիս նոցա, եւ մի՛ երկիրպագանիցէք նոցա. այլ զդրօշեալս նոցա խորտակեսջի՛ք, եւ զսեղանս նոցա կործանեսջի՛ք. եւ ո՛չ լուարուք ձայնի իմում. քանզի արարէք զայն։ 3Եւ ասացի թէ ո՛չ յաւելից փոխել զժողովուրդն զոր յաւելի սատակել, եւ ո՛չ բարձից զնոսա յերեսաց ձերոց. եւ եղիցին ձեզ ՚ի վտանկս. եւ դիք նոցա եղիցին ձեզ ՚ի գայթագղութիւն։ 4Եւ եղեւ իբրեւ խօսեցաւ հրեշտակն Տեառն զբանս զայսոսիկ առ ամենայն որդիսն Իսրայէլի. ամբարձի՛ն ժողովուրդքն զձայնս իւրեանց՝ եւ լացին. 5եւ վասն այնորիկ կոչեցաւ տեղւոյն այնորիկ Լալօ՛նք. եւ զոհեցին անդ Տեառն։ 6Եւ արձակեա՛ց զժողովուրդսն. եւ գնացին որդիքն Իսրայէլի յիւրաքանչիւր տո՛ւն իւր, եւ յիւրաքանչի՛ւր ժառանգութիւն իւր՝ ժառանգել զերկիրն։

7Եւ ծառայեա՛ց ժողովուրդն Տեառն զամենայն աւուրս Յեսուայ, եւ զամենայն աւուրս ծերոցն, որ միանգամ երկայնակեացք եղեն ընդ Յեսուայ. որ գիտա՛կ լեալ էին ամենայն մեծամեծ գործոցն Տեառն՝ զոր արար յԻսրայէլ։ 8Եւ վախճանեցա՛ւ Յեսու որդի Նաւեայ ծառայ Տեառն. որդի հարիւր եւ տասն ամաց. 9եւ թաղեցին զնա ՚ի լերինն ժառանգութեան նորա, ՚ի Թամնաթարէ՛ս՝ ՚ի լերինն Եփրեմի ՚ի հիւսւսոյ լերինն Գայասու։ 10Եւ ամենայն ազգն այն յաւելա՛ն առ հարս իւրեանց։ Յարեաւ ա՛յլ ազգ որ ո՛չ ճանաչէին զՏէր, եւ ո՛չ զգործսն զոր արար ՚ի մէջ Իսրայէլի։ 11Եւ արարին որդիքն Իսրայէլի չա՛ր առաջի Տեառն. եւ պաշտեցին զԲահաղի՛մ. 12եւ թողին զՏէր հարցն իւրեանց, որ եհան զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ գնացին զհետ աստուածոց օտարաց, աստուածոց ազգա՛ցն որ շուրջ զնոքօք, եւ երկի՛ր պագին նոցա. եւ բարկացուցին զՏէր. 13եւ թողին զնա եւ պաշտեցին զԲահա՛ղ, եւ զԱստարտսն։ 14Եւ բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Տէր Իսրայէլի, եւ մատնեաց զնոսա Տէր ՚ի ձե՛ռս աւարառուացն, եւ աւերեցին զնոսա. եւ ետ զնոսա Տէր ՚ի ձե՛ռս թշնամեաց իւրեանց շուրջանակի. եւ ո՛չ կարացին կալ ընդդէմ թշնամեաց իւրեանց ամենեցունց՝ ընդ որս պոռնկեցան։ 15Եւ ձեռն Տեառն է՛ր նոցա ՚ի չարութիւն՝ որպէս եւ խօսեցա՛ւ Տէր, եւ որպէս երդուաւ Տէր, եւ նեղեա՛ց զնոսա յոյժ։ 16Եւ յարոյց նոցա Տէր դատաւո՛րս, եւ փրկեաց զնոսա Տէր ՚ի ձեռաց աւարառուաց նոցա. սակայն եւ նոցա ո՛չ լուան. 17զի պոռնկեցա՛ն զհետ աստուածոց օտարաց, եւ երկի՛ր պագին նոցա. եւ բարկացուցին զՏէր. եւ խոտորեցան վաղվաղակի ՚ի ճանապարհէն ընդ որ գնային հարք նոցա լսե՛լ պատուիրանաց Տեառն. եւ ո՛չ արարին այնպէս։ 18Եւ յորժամ յարոյց նոցա Տէր դատաւորս. եւ է՛ր Տէր ընդ դատաւորին. եւ փրկեաց զնոսա ՚ի ձեռաց թշնամեաց նոցա զամենայն աւուրս դատաւորին. զի մխիթարեցա՛ւ Տէր ՚ի հեծութենէ նոցա յերեսաց պաշարողացն նոցա որ չարչարէին զնոսա։ 19Եւ լինէր իբրեւ մեռանէ՛ր դատաւորն, դառնային միւսանգամ եղծանել առաւե՛լ քան զհարս իւրեանց, երթալ զհետ աստուածոց օտարաց, պաշտել զնոսա եւ երկիրպագանել նոցա. եւ ո՛չ ընկեցին ՚ի բաց զարուեստս իւրեանց, եւ ո՛չ հատան ՚ի խիստ ճանապարհաց իւրեանց։ 20Եւ բարկացա՛ւ սրտմտութեամբ Տէր Իսրայէլի եւ ասէ. Փոխանակ զի եթո՛ղ ազգդ այդ զուխտ իմ զոր պատուիրեցի հա՛րց դոցա, եւ ո՛չ լուան ձայնի իմում. 21եւ ես ո՛չ յաւելից բառնալ զայր յերեսաց նոցա, յազգացն զոր եթող Յեսո՛ւ որդի Նաւեայ։ 22Եւ եթող փորձե՛լ նովաւ զԻսրայէլ, եթէ զգուշանայցե՛ն ճանապարհին Տեառն գնալ ընդ նա, զոր օրինակ զգուշացա՛ն հարքն նոցա, եւ եթէ ո՛չ։ 23Եւ եթո՛ղ Տէր զազգսն զայնոսիկ, չբառնա՛լ զնոսա վաղվաղակի. եւ ո՛չ մատնեաց զնոսա ՚ի ձեռս Յեսուայ։

Աստվածաշունչ «Գրաբար» Թարգմանություն (1805)