Դատավորների գիրք
8
1Եւ ասեն ցԳեդէոն այր Եփրեմի. Զի՞նչ է բանդ այդ զոր արարեր ընդ մեզ. զի ո՛չ կոչեցեր զմեզ յորժամ երթայիր պատերազմել ընդ Մադիամու։ Եւ վիճէին ընդ նմա սաստկագո՛յնս։ 2Եւ ասէ ցնոսա. Արդ զի՞նչ ինչ արարի իբրեւ զձեզ. ո՞չ ապաքէն լաւագոյն է ճռաքաղութիւնդ Եփրեմի, քան զկութսն Աբիեզերայ։ 3՚Ի ձե՛ռս ձեր մատնեաց Տէր զիշխանս Մադիամու՝ զՈրեբ եւ զԶեբ. եւ զի՞նչ կարացի առնել իբրեւ զձեզ։ Եւ ապա դադարեաց ոգի նոցա ՚ի նմանէ ՚ի խօսել նորա զբանս զայս։ 4Եւ եկն Գեդէոն ՚ի Յորդանան, եւ անց ինքն եւ երեք հարեւր արքն որ ընդ նմա պատրաստեալք եւ քաղցեալք։ 5Եւ ասէ ցա՛րսն Սոքքովթայ. Տո՛ւք աւադիկ հաց ՚ի կերակուր զօրուս այսմիկ որ ընդ իս, զի քաղցեալ են. եւ ես պնդեցա՛յց զհետ Զեբէի եւ Սաղմանայ թագաւորացն Մադիամու։ 6Եւ ասեն իշխանքն Սոքքովթայ. Մի՛ թէ ձեռն Զեբէի եւ Սաղմանայ իցէ ՚ի ձեռին քում, զի տացուք հաց զօրականիդ քում։ 7Եւ ասէ Գեդէոն. Ո՛չ այդպէս, այլ ՚ի տա՛լ Տեառն զԶեբէի եւ զՍաղմանայ ՚ի ձեռս իմ. եւ ես քարշեցի՛ց զմարմինս ձեր փշովք անապատի եւ բորկոնիմաւ։ 8Եւ ե՛լ անտի ՚ի Փանուէղ՚, եւ խօսեցաւ ընդ նոսա նո՛յնպէս. եւ պատասխանի՛ արարին նմա արք Փանուելայ, զոր օրինակ արարին նմա պատասխանի արք Սոքքովթայ։ 9Եւ խօսեցաւ Գեդէոն ընդ արս Փանուելի՝ եւ ասէ. ՚Ի դառնալ իմում այսրէն խաղաղութեամբ, կործանեցի՛ց զաշտարակդ զայդ։ 10Եւ Զեբէի եւ Սաղմանա էին ՚ի Կարկա՛ր, եւ բանակ նոցա ընդ նոսա, իբրեւ հնգետասա՛ն հազար այր՝ ընդ ամենայն որ մնացեալ էին յամենայն բանակէ որդւոցն արեւելից. եւ անկեալք էին հարիւր եւ քսա՛ն հազար արանց սուսերամերկաց։ 11Եւ ել Գեդէոն ընդ ճանապարհս վրանաբնակչացն յարեւելից Նաբաէի, եւ հանդէպ Նաբեայ. եւ եհար զբանակն, զի ահա է՛ր բանակն յանհո՛գս։ 12Եւ փախեան Զեբէէ եւ Սաղմանա, եւ պնդեցան զհետ նոցա. եւ ձերբակա՛լ արար զերկուս թագաւորսն Մադիամու զԶեբէէ եւ զՍաղմանա, եւ զամենայն բանակ նոցա դղրդեցո՛յց։ 13Եւ դարձա՛ւ Գեդէոն որդի Յովասու ՚ի պատերազմէն ՚ի զառիվայրէ՛ անտի Արեսայ։ 14Եւ կալաւ պատանեակ մի յարանց Սոկքովթայ, եւ եհարց զնա. եւ գրեաց առ ինքն զիշխանսն Սոկքովթայ, եւ զծերս նորա եւթանասուն եւ եւթն այր։ 15Եւ եկն Գեդէոն առ իշխանսն Սոկքովթայ, եւ ասէ ցնոսա. Ահա՛ւասիկ Զեբէէ եւ Սաղմանա, վասն որոց նախատեցէք զիս՝ եւ ասացէք. Միթէ ձեռն Զեբէի եւ Սաղմանայ այժմ ՚ի ձեռին քում իցէ, զի տացուք հաց արանց քոց նքթելոց։ 16Եւ ա՛ռ զիշխանսն եւ զծերս քաղաքին, եւ փուշս յանապատէ, եւ զբորկոնիմն. եւ քարշեաց նոքօք զարսն Սոկքովթայ։ 17Եւ զաշտարակն Փանուելի կործանեաց, եւ կոտորեաց զարս քաղաքին։ 18Եւ ասէ ցԶեբէէ եւ զՍաղմանա. Ո՞ւր են արքն զորս կոտորեցէք ՚ի Թաբովր։ Եւ ասեն. Որպէս դու, նո՛յնպէս եւ նոքա նման քեզ, եւ դու նմա՛ն նոցա, իբրեւ զտեսիլ որդւոց թագաւորի։ 19Եւ ասէ Գեդէոն. Եղբա՛րք իմ եւ որդիք մօր իմոյ էին ※։ Եւ երդուաւ նոցա եւ ասէ. Կենդանի՛ է Տէր, եթէ կենդանի պահեալ էր ձեր զնոսա, ո՛չ սպանանէի զձեզ։ 20Եւ ասէ ցԵթեր ցանդրանիկ իւր. Արի՛ սպան զդոսա։ Եւ ո՛չ եհան պատանեակն զսուր իւր, զի երկեաւ՝ քանզի մանո՛ւկ էր։ 21Եւ ասեն Զեբէէ եւ Սաղմանա. Արի՛ եւ դու քեզէ՛ն պատահեա մեզ, զի ըստ առն՝ եւ զօրութիւն իւր։ Եւ յարեա՛ւ Գեդէոն եւ սպա՛ն զԶեբէէ եւ զՍաղմանա. եւ ա՛ռ զմանեակսն ՚ի պարանոցաց ուղտուց նոցա։ 22Եւ ասեն այր Իսրայէլի ցԳեդէոն. Իշխեա՛ մեզ դո՛ւ եւ որդիք քո, եւ որդիք որդւոց քոց. զի փրկեցեր զմեզ ՚ի ձեռաց Մադիամու։ 23Եւ ասէ ցնոսա Գեդէոն. Ո՛չ իշխեցից ես ձեզ, եւ ո՛չ իշխեսցէ ձեզ որդի իմ. այլ Տէր իշխեսցէ ձեզ։ 24Եւ ասէ ցնոսա Գեդէոն. Խնդրեցից ՚ի ձէնջ հայցուածս ինչ, եւ տո՛ւք ինձ՝ առ այր գի՛նդ մի յաւարէ անտի. զի գինդք ոսկի՛ք էին նոցա, քանզի Իսմայէլացի՛ք էին։ 25Եւ ասեն. Տալո՛վ տացուք։ Եւ տարածեցին զհանդերձս նորա. եւ ընկեցին անդր այր իւրաքանչիւր զգինդս ոսկիս զաւարի իւրոյ։ 26Եւ եղեւ կշիռ գնդացն ոսկեաց զոր խնդրեաց՝ հազար եւ եւթն հարիւր սիկղ ոսկւոյ, թո՛ղ զշռնչանունսն եւ զմեհեւա՛նդս, եւ զպսակակա՛լս, եւ զծիրանի՛ս, եւ որ ինչ ՚ի թագաւորսն Մադիամու. եւ թո՛ղ զմանեակս ոսկիս պարանոցաց ուղտո՛ւց նոցա։ 27Եւ արար զայն Գեդէոն յեփո՛ւդ, եւ հաստատեաց զայն ՚ի քաղաքի՛ իւրում յԵփրա. եւ պոռնկեցա՛ւ ամենայն Իսրայէլ զկնի նորա անդր. եւ եղեւ Գեդէոնի եւ տան նորա ՚ի գայթագղութիւն։ 28Եւ վանեցա՛ւ Մադիամ առաջի որդւոցն Իսրայէլի, ※ եւ ո՛չ եւս յաւելին ամբառնալ զգլուխս իւրեանց. եւ դադարեա՛ց երկիրն ամս քառասուն յաւուրս Գեդէոնի։ 29Եւ գնաց Յերոբոաղ որդի Յովասու, եւ բնակեաց ՚ի տան իւրում։ 30Եւ Գեդէոնի էին եւթանասուն որդիք ելեալք յերանաց նորա. զի կանայք բազո՛ւմք էին նորա. 31եւ հարճ նորա որ ՚ի Սիկիմայ, ծնաւ նմա եւ նա՛ որդի. եւ ե՛դ անուն նմա Աբիմեղ՚էք։ 32Եւ մեռա՛ւ Գեդէոն որդի Յովասու ՚ի բարւո՛ք ծերութեան, եւ թաղեցա՛ւ ՚ի գերեզմանի Յովասու հօր իւրոյ յԵփրա հօրն Եսրեայ։
33Եւ եղեւ իբրեւ մեռաւ Գեդէոն, դարձան որդիքն Իսրայէլի՝ եւ պոռնկեցան զհետ Բահաղիմայցն. եւ եդին զուխտ իւրեանց ընդ Բահաղուն Բերիթայ, լինել նոցա նմա յաստուած։ 34Եւ ո՛չ յիշեցին որդիքն Իսրայէլի զՏէր Աստուած իւրեանց որ փրկեաց զնոսա յամենայն թշնամեաց իւրեանց շուրջանակի։ 35Եւ ո՛չ արարին ողորմութիւն ընդ տանն Յերոբոաղայ՝ որ նա՛ ինքն է Գեդէոն, ըստ ամենայն բարութեանն զոր արար ընդ Իսրայէլի։
Գրաբար, 1805 · HYGRB1805