1Եւ իբրեւ դադարեաց Յուդիթ յաղօթից իւրոց, եւ կատարեաց զբանս զայս. եւ յո՛տն եկաց յերեսացն խոնարհելոց. 2եւ կոչեաց զնաժիշտն իւր, եւ էջ ՚ի տուն իւր նա ուր կատարէր զաւուրս շաբաթուց, եւ զաւուրս տօնիցն։ 3Մերկացա՛ւ յիւրմէ զքուրձն զոր զգեցեալն էր, եւ ՚ի բա՛ց եհան զհանդերձն այրութեան իւրոյ, եւ լուաց զմարմինս իւր ջրով, եւ օծա՛ւ իւղով անուշիւ. եւ եհիւս զհեր գլխոյ իւրոյ, եւ կապեաց զապարաւշն ՚ի ճակատ իւր. եւ զգեցա՛ւ զհանդերձ ուրախութեան իւրոյ, զոր զգենոյր առ կենդանութեամբ առն իւրոյ Մանասէի. 4եւ ագանէր կօշիկս ոսկեզօծս. եւ արկանէր ապարանջանս ՚ի ձեռս իւր, եւ արկանէր քայռս յականց պատուականաց ընդելուզեալս մարգարտով ՚ի պարանո՛ց իւր, եւ մատանիս ՚ի մատունս իւր, եւ զգորշապահանգս ՚ի գլուխ իւր. եւ յօրինէր կազմէր ամենայն զարդու իւրով, եւ պայծառանայր առաւել յոյժ առ ՚ի խաբել եւ պատրել զամենեսին ՚ի գեղ երեսաց իւրոց՝ որ տեսանիցենն զնա։ 5Եւ ետ ցաղախինն իւր զմախաղն. եւ ելից զնա փոխնդով եւ պաղատակօք եւ հացիւք սրբովք. եւ զհադաղակն գինւոյ, եւ զսրուակն իւղոյ. եւ սրբէր կազմէր զամենայն ըստ օրինին իւրեանց, եւ տա՛յր ցաղախինն իւր։ 6Եւ ելի՛ն նոքա ընդ դուռն քաղաքին Բետիղուայ. եւ տեսին անդ զՈզիա զի կա՛յր առ դրանն՝ եւ զա՛յլ քահանայս քաղաքին ընդ նմա, եւ զՔարբին, եւ զՔարմին։ 7Եւ իբրեւ տեսին նոքա զՅուդիթ՝ զի էր փոխեալ նորա զգեղ երեսաց իւրոց՝ եւ զգեստ հանդերձին իւրոյ, զարմացան նոքա ընդ գեղ նորա յոյժ։ 8Եւ ասեն ցնա. Աստուած Աստուած հարցն մերոց տացէ՛ քեզ շնորհս, եւ կատարեսցէ՛ զկամս սրտի քոյ ՚ի ցնծութիւն եւ յուրախութիւն որդւոցն Իսրայէլի, եւ ՚ի բարութիւն Երուսաղեմի։ Եւ երկի՛ր պագին Աստուծոյ։ 9Եւ ասէ ցնոսա Յուդիթ. Հրամայեցէ՛ք ինձ բանա՛լ զդրունս քաղաքիս, զի ելից ես՝ կատարե՛լ զբանս զոր խօսեցայք ընդ իս։ Եւ հրամայեցին դռնապանացն բանա՛լ, որպէս եւ խօսեցանն՝ եւ արարին ա՛յնպէս։ 10Եւ ել Յուդիթ ի՛նքն եւ աղախինն իւր ընդ նմա։ Եւ մի՛տ դնէին նմա արք քաղաքին յերթալն նորա, մինչեւ եղեւ նա ընդ լերամբն, մինչեւ անց նա ընդ ծործոր հովտին. եւ ապա ո՛չ եւս տեսին զնա։ 11Եւ ե՛րթային նոքա ընդ ծործոր հովտին ուղի՛ղ ընդ ճանապարհն։ Եւ պատահեցին նոցա պահապանքն Ասորեստանեայցն, 12եւ կալան զնոսա. հարցին եւ ասեն. Ո՞յր ես դու՝ եւ ուստի՛ գաս, կամ յո՞ երթաս։ Եւ ասէ ցնոսա Յուդիթ. Դո՛ւստր եմ ես Եբրայեցւոց, եւ փախուցեալ եմ ես յերեսաց նոցա, զի մատնելո՛ց են նոքա ՚ի կերակուր ձեզ. 13եւ ես եկի կա՛լ առաջի Հողոփեռնեայ իշխանի զօրաց ձերոց՝ պատմել նմա զբանս ճշմարտութեան, եւ ցուցանե՛լ նմա զճանապարհն ընդ որ երթայցէ, եւ տիրեսցէ ամենայն լեռնային կողմանցն. եւ ո՛չ միում ումեք լիցի վնա՛ս ՚ի զօրաց դորա։ 14Եւ իբրեւ լուան արքն զբանսս Յուդթայ, եւ նայեցա՛ն նոքա յերեսս նորա, եւ էր առաջի նոցա գեղեցկութիւն յոյժ. եւ ասեն ցնա. 15Ապրեցուցեր դու զանձն քո այսօր. արդ փութա՛ դու իջանել տեսանե՛լ զերեսս տեառն մերոյ, եւ մատիցե՛ս դու առ խորան նորա մեւք հանդերձ, եւ տացուք զքեզ ՚ի ձեռս նորա։ 16Եւ յորժամ կացցես առաջի նորա, մի՛ երկնչիցիս ՚ի սրտի քում, այլ պատմեսցե՛ս դու նմա ըստ բանիցդ այդոցիկ. եւ բարի՛ արասցէ քեզ։ Եւ ընտրեցին յիւրեանց արս հարիւր՝ եւ յղեցին ընդ նմա։ Եւ ածին զնոսա ՚ի խորանն Հողոփեռնեայ. եւ պատմեցին զգեղեցկութիւն նորա, եւ զգալն՝ յամենայն բանակին. եւ գային ՚ի տեսանել զնա մինչդեռ կա՛յր արտաքոյ խորանին Հողոփեռնեայ, մինչդեռ պատմէին Հողոփեռնեայ. 17եւ զարմանային յոյժ ընդ գեղեցկութիւն նորա, եւ ընդ ամենայն որդւոցն Իսրայէլի։ 18Եւ ասեն այր ցընկեր իւր. Իսկ արդ ո՞ կարէ չար ինչ խորհել ՚ի վերայ ազգիս այսորիկ որք ունին զայդպիսի գեղեցկութիւն կանայք նոցա։ Արդ՝ ո՛չ պարտին ապրել արք նոցա, զի եղիցին դստերք նոցա մեզ կնութեան. զի թէ ապրեն՝ վնա՛ս են նոքա ամենայն երկրի։ Եւ ելին սպասաւորքն Հողոփեռնեայ եւ ամենայն ծառայք նորա, եւ տարան զնա ՚ի խորանն։ 19Եւ Հողոփեռն նստէր ՚ի գահոյսն իւր. եւ էր փակեալ զնա վարագուրօք շուրջանակի. զորս էր ընդելուզեալ ոսկւով եւ մարգարտով՝ եւ ակամբք պատուականօք։ Եւ իբրեւ լուա՛ւ նա զՅուդթայ, ե՛լ նա արտաքս ՚ի սրա՛հ խորանին ջահիւք եւ լապտերօք արծաթեօք, քանզի գիշե՛ր էր։ 20Եւ իբրեւ ետես զնա Հողոփեռնէս, զարմացա՛ւ ընդ տեսիլ գեղոյ նորա։ Եւ անկեալ ՚ի խոնարհ երկի՛ր պագանէր Յուդիթ Հողոփեռնեայ. եւ կանգնեցին զնա ծառայք նորա։