1Եւ հրամայեաց տանե՛լ զնա ՚ի տուն գանձին։ Եւ հրամայեա՛ց նմա ռոճիկս յիւրո՛ց խորտկացն, եւ ՚ի գինւոյ անտի զոր ինքն ըմպէր։ 2Եւ ասէ Յուդիթ. Ո՛չ կերայց ես ՚ի դոցանէն, զի մի՛ լինիցին ինձ ՚ի գայթագղութիւն, այլ տացե՛ս ինձ հրաման՝ ուտե՛լ ինձ անտի զոր բերին ինձ ՚ի քաղաքէ անտի։ 3Եւ ասէ ցնա Հողոփեռնէս. Եթէ պակասեսցէ այն՝ ուստի՞ տացուք քեզ նմա՛ն նոցա. զի ո՛չ ոք է ընդ մեզ յազգէդ քումմէ։ 4Եւ ասէ ցնա Յուդիթ. Կենդանի՛ է անձն քո տէ՛ր իմ, եթէ ո՛չ ծախէ աղախին քո զկերակուրն որ եկեալն է ընդ իս՝ մինչեւ արասցէ ՚ի ձեռն իմ զոր խօսեցաւն։ Եւ ածի՛ն զնա ծառայքն Հողոփեռնեայ ՚ի խորան անդր. եւ ննջեա՛ց նա անդ մինչեւ ՚ի մէ՛ջ գիշեր։ Եւ յարեաւ Յուդիթ յառաւօտին պահուն. 5եւ առաքեաց առ Հողոփեռնէս եւ ասէ. Հրամայեսցէ՛ տէր իմ թողուլ զաղախին իւր ելանե՛լ կա՛լ յաղօթս։ 6Եւ հրամայեաց Հողոփեռնէս պահապանացն՝ մի՛ արգելուլ զնա։ Եւ եղեւ նա ՚ի բանակի անդ՝ աւուրս երիս։ 7Եւ ելանէր նա ՚ի գիշերին ՚ի ձո՛րն Բետիղուայ. եւ մկրտէր ՚ի բանակի անդ՝ յաղբեւրս ջուրցն ըստ օրինի Հրէիցն։ 8Եւ իբրեւ մկրտէր՝ կայր յաղօթս առ Տէր Աստուած Իսրայէլի զի յաջողեսցէ զճանապարհս նորա, ՚ի փրկութիւն որդւոց ժողովրդեան իւրոյ։ 9Եւ նա մտանէր սրբեալ. եւ լինէ՛ր ՚ի խորանին՝ մինչեւ առնոյր տանէր զիւր կերակուրսն առ ինքն ընդ երեկս։ 10Եւ եղեւ յաւուրն չորրորդի, արար Հողոփեռնէս կոչունս ծառայիցն իւրոց միայն. եւ կոչեա՛ց ՚ի կոչունսն եւ ո՛չ զմի ոք յօտարա՛ց անտի։ Եւ ասէ ցԲագու ցներքինին իւր, որ էր հազարապետ հաւատարիմ ՚ի վերայ ամենայն ընչից նորա. Ե՛րթ հաւանեցո՛ դու ասէ զկինն Հեբրայեցի որ է՛ առ քեզ, ուտե՛լ եւ ըմպե՛լ ընդ մեզ։ 11Եւ զի՞նչ է այդ այպն կատականաց, թողուլ մեզ զայդպիսի կին, եւ ո՛չ բնաւ խօսել ընդ նմա. արդ եթէ ո՛չ առցուք զմարդդ եւ մերձեցուսցուք առ մեզ, գուցէ ծա՛ղր ինչ առնիցէ զմեզ։ 12Եւ ել Բագու յերեսաց Հողոփեռնեայ. եւ եմո՛ւտ առ նա եւ ասէ ցնա. Մի՛ դանդաղեսցի աղախինդ գեղեցիկ գա՛լ առ տէր իմ՝ եւ փառաւորել ՚ի նմանէն. եւ ըմպել ընդ նմա զգինի ուրախութեանն մեւք հանդերձ. եւ եղիցիս դու այսօր իբրեւ զդո՛ւստր մի յորդւոց Ասուրայ, որք կա՛ն ՚ի սպասու Նաբուքոդոնոսորայ արքայի։ 13Եւ ասէ ցնա Յուդիթ. Եւ ո՞վ ոք եմ ես որ ընդդէմ դառնամ տեառն իմում։ 14Զի զամենայն որ ինչ հաճո՛յ է առաջի աչաց քոց փութալո՛վ առնեմ. եւ եղիցի ինձ ՚ի ցնծութիւն մինչեւ յօր մահուան իմոյ։ 15Եւ յարեա՛ւ զարդարեցաւ զարդու իւրով՝ ըստ զարդու կանանց։ Եւ մատեաւ նաժիշտ իւր, եւ արկ նմա բազմական ՚ի գետնի դէմ յանդիման Հողոփեռնեայ զակումբն մաշկեայ, զոր ա՛ռ նա ՚ի Բագուայ ՚ի հանապազորդ սպաս նմա. եւ բազմեցաւ Յուդիթ ՚ի վերայ նորա։ 16Եւ յիմարեցաւ Հողոփեռնէս ՚ի գութ երեսաց նորա, եւ խռովեցաւ անձն նորա. եւ է՛ր ՚ի ցանկութեան մեծի լինել ընդ նմա. եւ խնդրէր Հողոփեռնէս խաբե՛լ զնա յօրէն յայնմանէ յորմէ ետես զնա։ 17Եւ ասէ ցնա Հողոփեռնէս. Ա՛րբ դու եւ լե՛ր առ մեզ ուրախ։ Եւ ասէ Յուդիթ. Այո՛ տէր, զի մեծացան յիս կեանք իմ այսօր՝ քան զամենայն աւուրս ՚ի ծննդենէ իմմէ։ 18Եւ ա՛ռ կերաւ եւ արբ առաջի նորա զոր պատրաստեաց նմա աղախինն իւր։ 19Եւ ուրա՛խ եղեւ Հողոփեռնէս ՚ի վերայ նորա. եւ արբ նա գինի սաստիկ յոյժ. որչափ ո՛չ էր արբեալ նորա այնչափ յաւուրս իւրում, յօրէ ծննդենէ իւրմէ։