1Եւ իբրեւ երեկո՛յ եղեւ փութացո՛յց զծառայսն իւր գնա՛լ արտաքս. եւ Բագու փակեաց զդուրս խորանին։ Եւ գնացին նոքա յիւրաքանչիւր անկողինս իւրեանց արտաքո՛յ քան զխորանն. 2քանզի էին ամենեքեան խո՛նջք եւ վաստակք ՚ի բազում գիներբուաց անտի։ 3Եւ մնացին Յուդի՛թ եւ Հողոփեռնէս միա՛յն ՚ի խորանին։ 4Եւ Հողոփեռնէս մտեալ ՚ի գահոյս իւր ՚ի քո՛ւն եղեւ, եւ էր թմբրեալ յոյժ ՚ի գինւոյ անտի։ 5Եւ ասէ Յուդիթ ցաղախինն իւր, զի կացցէ արտաքոյ խորանին եւ սպասեսցէ նմա՝ յորժամ ելանիցէ արտաքս որպէս եւ յա՛յլ աւուրսն. զի ասաց նմա թէ երթամ կալ յաղօթս ըստ սովորութեանն. եւ ընդ Բագուայ խօսեցաւ ըստ բանիցս այսոցիկ։ 6Եւ գնացին ամենեքեան ՚ի սենեկէ անտի, եւ ո՛չ ոք մնաց ամենեւին անդ։ Եւ եկաց Յուդիթ առ գահոյս նորա՝ եւ ասէ. Տէր Աստուած զօրութեանց՝ նայեա՛ց ՚ի ժամուս յայսմիկ ՚ի գործս ձեռաց իմոց՝ եւ ՚ի բարձրութիւն Երուսաղեմի. 7զի ա՛յժմ է ժամանակ ա՛յց առնել քեզ ժառանգութեան քում, եւ առնել զգործս զայս ՚ի ձեռս իմ, ՚ի սատակումն թշնամեաց մերոց որք յարուցեալ են ՚ի վերայ մեր։ 8Եւ մատեա՛ւ առ քանուն գահոյիցն, որ էր ընդ սնարսն Հողոփեռնեայ, եւ եհան զդաշոյն նորա յազդերէ՛ նորա. 9եւ կալա՛ւ զհերաց նորա՝ եւ ասէ. Զօրացո՛ զիս Աստուած Իսրայէլի յաւուրս յայսմիկ։ 10Եւ եհա՛ր ՚ի պարանոցի նորա երկիցս զօրութեամբ իւրով։ Եւ հատեալ եբարձ զգլուխ նորա. 11եւ թաւալեցոյց ընկէ՛ց զմարմին նորա ՚ի գահոյից անտի։ Եւ յետ ժամու միոջ՝ ել եւ ետ նաժշտին իւրում զգլուխն Հողոփեռնեայ. 12եւ ընկէց ՚ի մախաղ կերակրոյն իւրոյ։ Եւ ելին երկոքին ՚ի միասին ըստ սովորութեանն իւրեանց, եւ անցին նոքա ըստ բանակն, եւ շրջեցան եկին ընդ ձորն. եւ ելին նոքա ՚ի լեառնն Բետիղուայ. 13եւ եկին նոքա ՚ի դրունս քաղաքին։ Եւ ասէ Յուդիթ ՚ի հեռաստանէ ցպահապանս դրանցն. Բացէ՛ք բացէ՛ք արդ զդրունսդ, զի ընդ մե՛զ է Տէր Աստուած մեր, արասցէ՛ եւս զօրութիւն յԻսրայէլի, եւ ՚ի բեկումն թշնամեաց մերոց. որպէս եւ արա՛ր այսօր։ 14Եւ եղեւ իբրեւ լուան արք քաղաքին նորա զձայն նորա, փութացա՛ն իջանել ՚ի դրունս քաղաքին իւրեանց. եւ կարդացին նոքա զքահանայսն եւ զծերս ժողովրդեանն։ 15Եւ ժողովեցան ՚ի փոքուէ մինչեւ ցմեծամեծս, քանզի զարմացեալ էին նոքա յոյժ ընդ գնալն նորա։ Եւ բացի՛ն զդուռն քաղաքին, եւ առին զնոսա ՚ի ներքս. 16եւ լուցին զլապտերս իւրեանց, եւ կացի՛ն շուրջ զնոքօք։ 17Եւ ասէ Յուդիթ բարձրաձա՛յն բարբառով. Ո՛րդիք Իսրայէլի օրհնեցէ՛ք զԱստուած, 18որ ո՛չ մերժեաց զողորմութիւն իւր ՚ի տանէս Իսրայէլի. այլ եհար վանեաց զթշնամիս մեր ՚ի ձեռն իմ ՚ի գիշերիս յայսմիկ։ 19Եւ եհան զգլուխն ՚ի մախաղէն եւ եցոյց նոցա. եւ ասէ ցնոսա. Ահաւասիկ գլուխն Հողոփեռնեայ զօրագլխի զօրացն Ասուրայ. եւ ահա վարագո՛յրքն պատուականք ընդ որով անկեալ դնէր յարբեցութեան իւրում՝ եւ սատակեաց զնա Տէր Աստուած ՚ի ձեռն կնոջս։ 20Կենդանի՛ է Տէր որ պահեաց զիս ՚ի ճանապարհին յայնմիկ յորում գնացին. զի խաբեաց զնա տեսիլ երեսաց իմոց ՚ի կորո՛ւստ նմին, եւ ո՛չ արար նա ընդ իս պղծութիւն ՚ի նախատինս անձին իմոյ։ 22Եւ գոհացան ամենայն ժողովուրդքն, եւ խոնարհեալ երկի՛ր պագին Աստուծոյ. եւ ասեն միաձայն ամենեքին. Օրհնեա՛լ ես դու Տէր Աստուած մեր, որ յամօ՛թ արարեր այսօր զթշնամիս ժողովրդեան քոյ։ 23Եւ ասէ Ոզիա ցՅուդիթ. Օրհնեալ ես դու դուստր՝ յԱստուծոյ բարձրելոյ, քան զամենայն կանայս որ ՚ի վերայ երկրի. 24եւ օրհնեալ Տէր Աստուած որ արար զերկինս եւ զերկիր. որ յաջողեացն քեզ ՚ի վերայ գլխոյ իշխանիդ այդորիկ թշնամւոյ մերոյ։ 25Եւ ո՛չ պակասեսցէ անունդ քո ՚ի մարդկանէ, առ ՚ի յիշելոյ զքեզ առաջի Աստուծոյ մինչեւ յաւիտեան. եւ արասցէ զքեզ Տէր Աստուած իմ ՚ի բարձրութիւն անձին քո. եւ այցելո՛ւ լիցի քեզ ՚ի բարիս. փոխանակ զի ո՛չ խնայեցեր դու յանձն քո վասն տառապանաց ազգի մերոյ. այլ խնդրեցեր զվրէժ կործանման հարուածոցս մեր. գնացեալ քո ուղիղ զճանապարհս առաջի Տեառն մերոյ։ 26Եւ ասէ ամենայն ժողովուրդն. Եղիցի՛ եղիցի։