1Եւ սկսաւ Յուդիթ օրհնել զօրհնութիւնս զայս. եւ ամենայն Իսրայէլ նուագէի՛ն ընդ նմա։ 2Եւ ասէ Յուդիթ. Երգեցէ՛ք Տեառն թըմբկօք, եւ օրհնեցէ՛ք զնա ծնծղայիւք. եւ ուղղեցէ՛ք նմա երգս եւ օրհնութիւնս։ Բա՛րձր արարէք զնա եւ կարդացէ՛ք զանուն նորա։ 3Զի Աստուած խորտակէ զպատերազմունս Տէր. 4եւ զբանակս նորա ՚ի մէջ ժողովրդոց. փրկեաց զիս ՚ի ձեռաց հալածչաց իմոց։ 5Ե՛կն Ասուր ՚ի լերանցն հիւսւսոյ. ե՛կն ՚ի բիւրաւորս զօրօք իւրովք, որոց բազմութիւնն ծածկեաց զձորս. եւ բազմութիւն երիվարաց նորա ծածկեաց զբլուրս։ 6Եւ ասաց հրձի՛գ առնել զսահմանս իմ, եւ զերիտասարդս իմ ընդաթո՛ւր հարկանել. եւ զտղայս իմ աւա՛ր հարկանել. եւ զկուսանս իմ վարե՛լ ՚ի գերութեան։ 7Տէր Աստուած ամենակալ կործանեա՛ց զնոսա ՚ի ձեռն կնոջ։ 8Զի ո՛չ անկաւ հզօրն նոցա յերիտասարդաց, եւ ո՛չ որդիք տիտանացւոց սատակեցին զնա, եւ ո՛չ բարձունք հսկայք յարեան ՚ի վերայ նորա. այլ Յուդիթ դուստր Մերարեայ, գեղեցկութիւն երեսաց յո՛յժ խաբեաց զնա։ 9Զի մերկացաւ զհանդերձն այրութեան իւրոյ՝ ՚ի բարձրութիւն այնոցիկ որք կռփեալք էին յԻսրայէլի։ 10Եւ օծ զերեսս իւր յանոյշ իւղոց. եւ յօրինեաց զգլուխ իւր զարդու իւրով. եւ ա՛ռ զշղաշատեռն ՚ի խաբէութիւն նորա. 11եւ ՚ի գեղ ոտից կօշկաց նորա մոլորեցաւ սիրտ նորա. եւ գեղեցկութիւն նորա գերեա՛ց զանձն նորա. եւ էա՛նց դաշոյնն ընդ փողս նորա։ 12Դողացա՛ն Պարսիկք ՚ի քաջասրտութենէ նորա. եւ Մա՛րք ՚ի քաջութենէ նորա խռովեցան։ 13Յա՛յս ժամ աղաղակեցին տառապեալքն իմ, եւ գոչեցին հիւանդքն իմ, եւ յաղթեցա՛ն. բարձրացուցին զձայնս իւրեանց եւ լքան։ 14Որդիք աղջկանց խոցոտեցին զնոսա. եւ որպէս զորդիս տնանկաց պանդխտաց կոտորէին. եւ կորեա՛ն ՚ի պատերազմէ Տեառն իմոյ։ 15Օրհնեցից զՏէր Աստուած իմ յօրհնութիւն նոր։ 16Տէր մե՛ծ ես դու եւ փառաւորեալ. սքանչելի՛ ես զօրութեամբ անպակաս։ 17Քե՛զ ծառայեսցեն ամենայն ստացուածքս քո. զի ասացե՛ր եւ եղեն. առաքեցեր զհոգի՛դ քո՝ եւ ստացան եւ շինեցա՛ն, եւ ո՛չ ոք է որ ընդդէ՛մ կայ ձայնի քոյ։ 18Քանզի լերինք ՚ի հիմանէ ջրովքն հանդերձ սասանեցան. եւ վէմք առաջի երեսաց քոց իբրեւ զմոմ հալեցան. եւ երկիւղածա՛ց քոց քաւիչ լինիս դու նոցա։ Եւ ամենայն սակաւիկ զոհ ՚ի հո՛տ անուշութեան, եւ չնչի՛ն ճարպն՝ քեզ յողջակէզս է։ 19Այլ որ երկիւղածն է՝ նա մե՛ծ է յաւիտեան։ 20Վա՛յ ազգացն այնոցիկ որք յարուցեալ են ՚ի վերայ ազգիս մերոյ. եւ Տէր ամենակալն խնդրեսցէ վրէ՛ժ ՚ի նոցանէ յաւուրն դատաստանի։ 21Եւ տայ հուր եւ զորդունս ՚ի մարմինս նոցա, եւ լացցեն նոքա ՚ի սգման մինչեւ յաւիտեան։ 22Եւ իբրեւ չոգա՛ն նոքա յԵրուսաղէմ, երկի՛ր պագին Աստուծոյ. եւ յորժամ սրբեցաւ ժողովուրդն, հանի՛ն զողջակէզսն իւրեանց, եւ զկամայականսն եւ զպատարագս իւրեանց։ 23Եւ եհան նուիրեա՛ց Յուդիթ զամենայն զկահն եւ զկարասին Հողոփեռնեայ, եւ ե՛տ զայն ՚ի նուէրս Տեառն Աստուծոյ։ 24Եւ ուրա՛խ լինէր ժողովուրդն յԵրուսաղէմ դէ՛մ յանդիման սրբոցն զամիսս երիս։ Եւ Յուդիթ մնա՛յր ընդ նոսա։ 25Եւ յետ աւուրցս այսոցիկ՝ չուեցին գնացին իւրաքանչիւր ՚ի ժառանգութիւնս իւրեանց։ Եւ Յուդիթ գնաց ՚ի Բետիղուա, եւ դարմանէ՛ր զտուն իւր։ 26Եւ եղեւ ՚ի ժամանակէ անտի յայնմանէ փառաւորէր անուն նորա ընդ ամենայն երկիր։ 27Եւ բազումք ցանկացան նմա զամենայն աւուրս կենաց նորա, յորմէ հետէ մեռաւ Մանասէ այրն նորա եւ յաւելաւ ՚ի ժողովուրդ իւր։ 28Եւ լինէր Յուդիթ մեծացեալ եւ պատուեալ օր քան զօր։ Եւ ծերացա՛ւ նա անդէն ՚ի տան առնն իւրոյ ամս հարիւր հինգ. եւ ազատեաց նա զնաժիշտն իւր։ Եւ մեռաւ նա ՚ի Բետիղուա. եւ թաղեցին զնա ՚ի շիրմի առն իւրոյ Մանասէի։ 29Եւ սո՛ւգ առին ՚ի վերայ նորա ամենայն տունն Իսրայէլի զաւուրս եւթն։ Եւ բաժանեա՛ց նա զինչս իւր՝ մինչչեւ՛ մեռեալ էր ինքն՝ ամենեցուն որ ազգականք էին Մանասէի առն նորա, եւ ամենեցուն որք մերձաւորք էին իւր, սո՛յնպէս բաժանեաց։ 30Եւ ո՛չ ոք էր որ զարհուրեցուցանէր զորդիսն Իսրայէլի յաւուրս Յուդթայ, եւ յե՛տ մեռանելոյ նորա զաւուրս բազումս։