1Իբրեւ զա՛յն լուան որդիքն Իսրայէլի եւ բնակիչքն Հրէաստանի, զոր արար Հողոփեռնէս ընդ ազգս եւ ընդ հեթանոսս, եւ զօրագլուխք արքային Ասորեստանեայց. եւ ո՞րպէս քանդեաց զամենայն մեհեանս նոցա, եւ արա՛ր զնոսա յապականութիւն. 2եւ երկեան նոքա յոյժ յերեսաց նորա. եւ վասն Երուսաղեմի՝ եւ տանն Աստուծոյ իւրեանց խռովեցան. զի ընդ ա՛յն ժամանակս էին դարձեալ ՚ի գերութենէ անտի իւրեանց. եւ իբրեւ նո՛րք էին ժողովեալք ՚ի Հրէաստան. եւ զսեղանն Տեառն Աստուծոյ իւրեանց՝ եւ զսպասսն եւ զտունն ՚ի պղծութենէ անտի դե՛ռեւս էին սրբեալ։ 3Եւ առաքեցին նոքա յամենայն սահմանս Շամրնի, եւ ՚ի Կոնոբեթորովն, եւ ՚ի Բեղ՚մային, եւ յԵրեքով, եւ ՚ի Քովքա, եւ ՚ի Սովմայն, եւ ՚ի հովիտսն Շաղիմայ. 4եւ հասին կալան զամենայն գլուխս լերանց բարձանց, եւ պարսպեցին զգեօղս որ էին ՚ի նոսա. եւ կազմեցին եւ եդին անդ զդարմանս ՚ի գործ պատերազմի. զի ընդ ա՛յն ժամանակս էին հնձեալ զանդս նոցա։ 5Եւ գրեա՛ց Յովակիմ քահանայ մեծ՝ որ էր յաւուրսն յայնոսիկ յԵրուսաղէմ, բնակչաց Բատիղուայ, եւ Բետոմեսթեայ, որ է ընդդէմ Եզրոմելայ, ընդդէմ դաշտին՝ որ է մերձ առ Դովթայիմ. 6եւ ասէ. Ելէ՛ք կալէ՛ք զանցս լեռնային կողմանն։ Զի ընդ ա՛յն էին մուտք ՚ի Հրէաստան. եւ էր դիւրին նոցա արգելուլ զնոսա, քանզի նե՛ղ էին անցք կրճից՝ զոր կարէին պահել ա՛րք երկու։ 7Եւ արարին որդիքն Իսրայէլի՝ որպէս եւ հրամայեաց նոցա Յովակի՛մ քահանայ մեծ, եւ ծերակոյտք ժողովրդեանն Իսրայէլի որ նստէին յԵրուսաղէմ։ 8Եւ կարդացին առ Տէր ամենայն այր Իսրայէլի՝ յամենայն սրտէ իւրեանց. եւ խոնարհեցուցին զանձինս իւրեանց՝ ինքեա՛նք եւ կանա՛յք իւրեանց. 9եւ ամենայն պանդուխտք եւ վարձկանք՝ հանդերձ անասնօք իւրեանց պաշարեցան, եւ արծաթագին ծառայք նոցա արկին քո՛ւրձ զմիջովք իւրեանց։ 10Եւ ամենայն այր Իսրայէլի կանամբք եւ մանկամբք իւրեանց որ բնակեալ էին յԵրուսաղէմ, ՚ի գո՛ւճս իջեալ առաջի տաճարին Տեառն աղաչէին, եւ արկին մոխիր զգլխովք իւրեանց, եւ թօթափէին զքուրձն առաջի Տեառն, եւ զսրբութեան սեղանօքն քո՛ւրձ արկանէին. եւ կարդացին նոքա առ Աստուած Իսրայէլի ՚ի միասին յամենայն սրտէ, զի մի՛ մատնեսցէ ՚ի յափշտակութիւն զտղայս նոցա յաւար, եւ զկանայս նոցա յաւար, եւ զքաղաքս ժառանգութեան նոցա յապականութիւն, եւ զսրբութիւնն ՚ի պղծութիւն եւ ՚ի նախատինս՝ եւ յայպն հեթանոսաց։ Եւ լուաւ Տէր ձայնի՛ նոցա, եւ ետես զնեղութիւնս նոցա. եւ էր ժողովուրդն ՚ի պահս բազումս ընդ ամենայն Հրէաստան եւ յԵրուսաղէմ առաջի սրբութեանցն Տեառն ամենակալի։ 16Եւ Յովակիմ քահանայ մեծ՝ եւ ամենեքեան որ կային առաջի Տեառն՝ քահանայք եւ պաշտօնեայքն Տեառն քո՛ւրձ զգեցեալ էին, եւ մատուցանէին զողջակէզս հանապազորդս եւ զաղօթս, եւ զկամա՛ւ յօժարութեանն, եւ զպատարագս ժողովրդեանն։ 17Եւ էր մոխիրն ՚ի վերայ վարշամակաց նոցա որ կայր ՚ի վերայ գլխոց նոցա. եւ գոչէին առ Տէր յամենայն սրտէ իւրեանց, յայցելութիւն եւ ՚ի բարիս առնել տանն Իսրայէլի։