1Եւ յորժամ դադարեցին ՚ի խօսելոյ իւրեանց, որ շուրջ էին զխորանաւն իւրեանց. եւ ասէ Հողոփեռնէս զօրագլուխ զօրացն Ասուր՝ ցԱքիովր, առաջի ամենայն զօրացն այլացգեաց. Ո՞վ ե՛ս դու Աքիովր, որ դիմակա՛ց ես ժողովրդեանն այլազգեաց ամենեցուն՝ եւ առ որդիս Մովաբայ, եւ որ վարձկանքս են յԵփրեմայ. 2զի մարգարէացար մեզ որպէս եւ օրս այս, եւ ասես եթէ մի՛ տացուք պատերազմ ընդ որդիսն Իսրայէլի. զի Աստուածն նոցա պաշտպանէ նոցա. եւ ո՞վ է Աստուած բաց ՚ի Նաբուքոդոնոսորայ։ Նա՛ առաքէ զզօրութիւն իւր, եւ սատակէ զնոսա յերկրէ. եւ ո՛չ փրկէ զնոսա Աստուածն նոցա։ 3Այլ մեք ծառայք նորա վանե՛մք զնոսա իբրեւ զայր մի. եւ ո՛չ կարասցեն կա՛լ ընդդէմ հեծելազօր երիվարաց մերոց, եւ ջնջեսցո՛ւք զնոսա նոքօք. եւ զլերինս նոցա արբուցանե՛մք յարենէ նոցա. եւ դաշտք նոցա լցցի՛ն դիակամբք նոցա. եւ ո՛չ եւս կարասցեն կալ առաջի մեր, այլ կորնչելով կորնչիցին. 4ասէ արքայ Նաբուքոդոնոսոր տէ՛ր ամենայն երկրի. քանզի ասաց՝ եւ ո՛չ ընդունայնացան բանք բերանոյ նորա։ 5Այլ դու Աքիովր վարձկան Ամոնայ՝ եւ խօսեցար զբանս զայս յանիրաւութեան քում. եւ ո՛չ եւս յաւելցես տեսանել զերեսս իմ յօրէս յայսմանէ մինչեւ խնդրեցից վրէ՛ժ յազգէն որ յԵգիպտոսէն ելին. եւ ապա՛ անցցէ սուր զօրաց իմոց ընդ կողս քո. 6եւ կործանեսցիս ընդ վիրաւորս բազումս յորժամ դարձայց։ Այլ այժմ դարձուսցեն զքեզ ծառայք իմ ՚ի լեռնակողմն՝ եւ պահեսցեն զքեզ յանցս քաղաքի միոյ որ յանցս ճանապարհացն է, եւ մի՛ կորնչիցիս մինչեւ սատակեսցիս նոքօք հանդերձ. եւ եթէ յուսաս սրտիւ քով եթէ ո՛չ մատնին՝ յայդ ինչ մի՛ վստա՛հ լինիցիս. զի խօսեցայ՝ եւ ո՛չ անցանէ բան մի ՚ի բանից իմոց։ 7Եւ ե՛տ հրաման Հողոփեռնէս ծառայից իւրոց որ կային առաջի նորա, կապե՛լ զԱքիովր, եւ տանել զնա ՚ի Բետիուղա, եւ մատնել զնա ՚ի ձեռս որդւոցն Իսրայէլի։ 8Եւ կալան զնա ծառայք նորա, եւ ածին զնա արտաքոյ բանակին ՚ի դաշտ անդր, եւ գնացին նոքա ՚ի դաշտէ անտի, եւ եկին ՚ի լեռնակողմն աղբերցն ՚ի ներքոյ Բետիուղայ, որ է Շամրին։ Եւ իբրեւ տեսին զնոսա արք քաղաքին ՚ի վերայ գլխոյ լերինն, առին նոքա զզէնս իւրեանց եւ յարձակեցան ՚ի վերայ նոցա ՚ի գլուխ լերինն. եւ ամենայն այր պարսաւոր կալան զելս նոցա եւ քարաձի՛գ արարին ՚ի վերայ նոցա։ 9Եւ մտին նոքա ընդ լեռնոտամբն, եւ կապեցին զԱքիովր, եւ ընկեցին զնա առ լեռնոտինն. եւ նոքա գնացին դարձան առ տէրն իւրեանց։ 10Եւ իջին որդիքն Իսրայէլի ՚ի քաղաքէ անտի եւ հասին ՚ի վերայ նորա՝ եւ լուծին զնա, եւ տարան ՚ի Բետուղա. եւ կացուցին զնա ընդ իշխանս քաղաքին իւրեանց 11որք էին յաւուրսն յայնոսիկ՝ Ոզիա որդի Միքեայ յազգէ Շմաւոնի, եւ Քարմի որդի Եղ՚քիէլի։ 12Եւ ժողովեցին զամենայն զծերս քաղաքին՝ եւ զամենայն երիտասարդս, եւ զամենայն կանայս յեկեղեցին. եւ կոչեցին զԱքիովր ՚ի մէջ ամենայն ժողովրդեանն. եւ հարցանէ՛ր զնա Ոզիա, եթէ՝ Վասն է՞ր եղեւ ընդ քեզ ա՛յդ անցք։ Եւ նա տա՛յր պատասխանի, եւ պատմէր զբանս խորհրդոյն Հողոփեռնեայ. եւ զամենայն բանսն զոր խօսեցաւ ինքն ՚ի մէջ իշխանացն որդւոցն Ասուր. 13զոր ինչ միանգամ մեծաբանեալ խօսեցաւ Հողոփեռնէս վասն տանն Իսրայէլի։ 14Եւ ՚ի գո՛ւճս իջեալ ամենայն ժողովուրդն երկրին երկի՛ր պագանէին Աստուծոյ, աղաղակէին եւ ասէին. 15Տէր Աստուած երկնից՝ տե՛ս զամբարտաւանութիւն նոցա, եւ ողորմեա՛ց խոնարհութեան ազգիս մերում, եւ նայեա՛ց ՚ի սրբութիւն քո Տէր յաւուրս յայսմիկ։ 16Եւ աղաչեցին։ Եւ մխիթարեցին զԱքիովր, եւ գովեցի՛ն յոյժ զնա։ 19Եւ ա՛ռ զնա Ոզիա յեկեղեցւոյ անտի եւ տարա՛ւ ՚ի տուն իւր. 20եւ արար նմա կոչունս ծերոցն եւ քահանայիցն։ Եւ կարդացին զգիշերն զայն ամենայն առ Տէր Աստուած Իսրայէլի։