1Եւ ՚ի վաղիւ անդր պատուիրեաց Հողոփեռն զօրաց իւրոց, եւ ժողովեցան որ եկեալն էին նմա յօգնականութիւն, չուել գնա՛լ ՚ի Բետիղուա, եւ ՚ի վերայ ելից լեռնակողմանն, եւ հասանե՛լ տալ պատերազմ ընդ որդիսն Իսրայէլի։ 2Եւ կազմեցան պատրաստեցան՝ գնացին յաւուրն յայնմիկ, ամենայն այր պատերազմի, եւ ամենայն հետեւակազօր պատերազմողացն հարիւր եւթանասուն հազար, եւ հեծելազօրքն վառեալք երկոտասան հազար. թող զայլ ռամիկն ամենայն, եւ զկա՛հ եւ զկարասի բազում սաստիկ յոյժ։ 3Եւ բանակեցան նոքա ՚ի հովիտն որ մե՛րձ էր ՚ի Բետիուղա ՚ի վերայ աղբերն. եւ հանին զառաջս բանակացն ընդ հարաւակողմն ՚ի լայնութիւն մինչեւ ՚ի Դովթայիմ, մինչեւ ՚ի Բեղ՚բեմ. եւ յերկայնութիւն ՚ի Բետիղուա մինչեւ ՚ի Կիամ, որ է ընդդէմ Յեզրայելովմայ, ա՛յս ինքն է Յեզրայէլ։ 4Եւ որդիքն Իսրայէլի իբրեւ տեսին զա՛յնչափ բազմութիւնն խռովեցան յոյժ, եւ ասեն ա՛յր ցընկեր իւր. Այժմ լիզո՛ւն նոքա զամենայն երեսս երկրի, եւ ո՛չ լերինք բարձունք, եւ ո՛չ ձորք եւ բլուրք կարասցեն կա՛լ առաջի զօրութեան դոցա։ 5Եւ առին որդիքն Իսրայէլի ա՛յր իւրաքանչիւր զզէն իւր, եւ լուցանէին ջահս ՚ի վերայ աշտարակացն քաղաքին, եւ կային պահէին զամենայն գիշերն զայն։ 6Եւ յաւուրն երկրորդի եհան Հողոփեռնէս զամենայն զհեծելազօրն դէմ յանդիման որդւոցն Իսրայէլի որ էին ՚ի Բետիղուա, եւ հաս նա ՚ի վերայ ելից քաղաքին նոցա, եւ զաղբերս ջրոցն քննեաց, եւ աճապարէր պաշարել զնոսա. եւ հարկանէր ՚ի վերայ նոցա բանակս բանակս յարա՛նց պատերազմողաց. եւ ինքն չուէր գնայր անդրէն ՚ի բանակն իւր։ 8Եւ մատեան առ նա ամենայն որդիքն Ամովնայ, եւ ամենայն ժողովք եւ առաջնորդք որդւոցն Մովաբու, եւ զօրագլուխք ծովեզերեայցն՝ եւ ասեն. 9Լուիցէ՛ բանից ծառայից իւրոց Տէր մեր, զի մի՛ լիցին հարուածք զօրաց քոց. զի ժողովուրդ որդւոցս Իսրայէլի ո՛չ են յուսացեալ ՚ի նիզակս իւրեանց, եւ ո՛չ ՚ի զէնս, այլ ՚ի վերայ լերանց բարձանց իւրեանց յորում բնակեալ են ՚ի նոսա. ո՛չ իսկ հնա՛ր է հասանել ՚ի նոսա։ Եւ արդ Տէր՝ մի՛ տար դու ընդ նոսա մարտ պատերազմի՝ որպէս եւ լինի պատերազմ. եւ ո՛չ անկցի մի այր ՚ի զօրաց քոց. այլ հանդարտեա՛ եւ մնա՛ դու ՚ի բանակիս քում, եւ ապրեցուսցես դու զզօրս քո. այլ կալցին ծառայք քո զաղբերս ջուրցն որ ելանէ ՚ի լեռնոտանէ անտի. քանզի անտի՛ ըմպեն ամենայն բնակիչք քաղաքիդ. եւ սատակին նոքա ՚ի ծարաւոյ, եւ ապա ինքեա՛նք իսկ մատնեսցեն զքաղաքն ՚ի ձեռս քո. եւ ամենայն զօրավարօք մերովք ելանեմք ՚ի վերայ լերանց բարձանց որ մերձաւորքս իցեն, եւ բանակեսցուք ՚ի վերայ նոցա իբրեւ զայր մի. քանզի սպառեսցին նոքա ՚ի սովոյ եւ ծարաւոյ, ինքեանք եւ կանայք իւրեանց եւ որդիք իւրեանց մինչչե՛ւ եկեալ իցէ ՚ի վերայ նոցա սուր. տապա՛ստ անկցին ՚ի հրապարակս քաղաքին իւրեանց, եւ հատուսցես նոցա զհատուցումն չարութեան նոցա. փոխանակ զի ՚ի կռի՛ւ կացին եւ ո՛չ հնազանդեցան քեզ խաղաղութեամբ։ 10Եւ հաճո՛յ թուեցաւ խորհուրդն՝ Հողոփեռնեայ եւ ամենայն ծառայից նորա, եւ հրամա՛ն ետ առնել որպէս եւ խօսեցանն։ Եւ գնաց բանակ որդւոցն Ամոնայ, եւ ընդ նոսա հազարք հինգ յորդւոցն Ասուր, եւ բանակեցան նոքա ՚ի ձոր հովտին, եւ հասին կալան նոքա զաղբերս ջուրցն զորդւոցն Իսրայէլի։ Եւ ելին որդիքն Եսաւայ, եւ որդիքն Ամոնայ, եւ բանակեցան ընդ կողմն լերինն ընդդէ՛մ Դովթայիմայ. եւ առաքեցին ՚ի նոցանէն ՚ի հարաւակողմն կոյս՝ եւ ընդ հիւսւսի ընդդէ՛մ Եգրեբիղ՚այ՝ որ է մերձ ընդ Քուշ, որ է ՚ի վերայ ձորոյն Քումուրայ։ Եւ այլ զօրք Ասորեստանեայցն բանակեցան ՚ի դաշտին՝ եւ ծածկեցին զամենայն երեսս երկրին։ Եւ այլ ռամիկքն՝ կահիւ եւ կարասով եւ խորանօք հանդերձ բանակեցան անդէ՛ն բազում մեծութեամբ։ Եւ որդիքն Իսրայէլի գոչեցին առ Տէր Աստուած իւրեանց, զի զահի հարեալ սպառեալ էին ոգիք նոցա. քանզի պատեալ պաշարեալ էր զնոսա թշնամեաց նոցա. եւ ո՛չ ինչ էր հնար նոցա ելանել ՚ի միջոյ նոցա. եւ կացին պաշարեցին զնոսա զօրքն Ասուրայ զինու կառօք եւ երիվարօք իւրեանց զաւուրս երեսուն եւ չորս։ 11Եւ լքան պարտասեցան ամենայն բնակիչք Բետիղուայ. եւ ամենայն ամանք նոցա սպառեալ էին ՚ի ջրոյ, եւ գուբք սպառեալ թափեալ էին. եւ ո՛չ գոյր ըմպելի միում աւուր, եւ զոր ըմպէին չափով եւ կշռով ըմպէին։ 12Եւ ՚ի վարանի եւ ՚ի տարակուսի կային կանայք եւ մանկունք նոցա. եւ երիտասարդք նոցա լքեալ էին ՚ի ծարաւոյ, եւ գլորեալք կային ընդ հրապարակս քաղաքին, եւ ընդ անցս դրանցն. եւ ո՛չ ուստեք էր նոցա մխիթարութիւն։ Եւ ժողովեցան ամենայն ժողովուրդն ՚ի վերայ Ոզիայ՝ եւ ՚ի վերայ իշխանաց քաղաքին, երիտասարդք եւ կանայք եւ մանկտին, եւ լացին նոքա ձայնիւ մեծաւ, եւ ասեն առաջի ամենայն ծերոց ժողովրդեանն. 13Դա՛տ արասցէ Աստուած ՚ի մէջ մեր եւ ՚ի մէջ ձեր, զի արարէք առ մեզ իրս անիրաւութեան, առ ՚ի չխօսելոյ ձեր ՚ի խաղաղութիւն ընդ որդիսն Ասուր։ 14Եւ արդ՝ ո՛չ ոք է որ օգնէ մեզ, այլ մատնեաց զմեզ Աստուած ՚ի ձեռս նոցա, զի տապա՛ստ անկցուք մեք առաջի նոցա, եւ ՚ի կորուստ մեծի ծարաւոյ։ 15Արդ այժմ աղաչեցէ՛ք դուք զնոսա, եւ տո՛ւք յաւար նոցա զքաղաքս ամենայն։ 16Զի լա՛ւ է մեզ լինել ՚ի յափշտակութիւն նոցա եւ ՚ի ծառայութիւն՝ եւ կեցցեն անձինք մեր. քանզի ո՛չ կարեմք տեսանել զմահ տղայոց եւ զկանանց աչօք մերովք, զի պակասեալ սպառեալ են ոգիք նոցա։ 17Արդ վկայե՛մք ձեզ առաջի երկնից եւ երկրի, եւ Աստուծոյ հարցն մերոց որ խնդրէ զվրէժ անձանց մերոց, եւ ըստ մեղաց հարցն մերոց. զի մի՛ արասցէ ըստ բանիցս այսոցիկ յաւուրս յայսոսիկ։ 18Եւ եղեւ լալումն եւ ողբումն մե՛ծ ՚ի վերայ եկեղեցւոյն ամենեցուն ՚ի միասին, եւ գոչեցին նոքա առ Տէր Աստուած ձայնիւ մեծաւ։ 23Եւ ասէ ցնոսա Ոզիա. Քաջալերեցարո՛ւք եղբարք, եւ համբերեցէ՛ք աւուրս եւս հինգ, յորում աւուր առաքէ Տէր զողորմութիւն իւր ՚ի վերայ մեր. 24զի ո՛չ թողու նա զմեզ ՚ի սպառ. 25եւ յորժամ անցանիցեն ա՛յս աւուրք, եւ ո՛չ եկեսցէ ՚ի վերայ մեր օգնութիւն՝ արարի՛ց ձեզ ըստ բանիցս այսոցիկ։ Եւ արձակեաց զժողովուրդս ՚ի տունս իւրեանց. եւ յաշտարակս եւ ՚ի պարիսպս քաղաքին զգուշանալ ՚ի թշնամեացն։ Եւ էին ՚ի վարանս եւ ՚ի մեծ տարակուսանս։