1Բանն որ եղեւ առ Երեմիա՝ ՚ի Տեառնէ եւ ասէ. 2Լուարո՛ւք զբան ուխտիս այսորիկ, եւ խօսեցարո՛ւք ընդ արսդ Յուդայ՝ եւ ընդ բնակիչսդ Երուսաղեմի։ 3Եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Անիծեա՛լ լիցի մարդն որ ո՛չ լուիցէ բանից ուխտիս այսորիկ. 4զոր պատուիրեցի հարցն ձերոց, յաւուր յորում հանի զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց՝ ՚ի հնոցէ երկաթոյն. եւ ասեմ. Լուարո՛ւք ձայնի իմում, եւ արարէ՛ք զայդ ըստ ամենայնի զոր ինչ պատուիրեմ ձեզ. եւ եղիջիք ինձ ՚ի ժողովո՛ւրդ, եւ ես եղէց ձե՛զ յԱստուած։ 5Եւ հաստատեցից զերդումն իմ զոր երդուայ հարցն ձերոց, տա՛լ նոցա զերկիրն որ բղխէ զմեղր եւ զկաթն. որպէս եւ այսօր։ Պատասխանի՛ ետու՝ եւ ասեմ. Այո՛ Տէր՝ եղիցի՛։ 6Եւ ասէ ցիս Տէր. Ընթերցի՛ր զամենայն զբանսդ զայդոսիկ ՚ի քաղաքսդ Յուդայ՝ եւ արտաքոյ Երուսաղեմի, եւ ասասցես. Լուարո՛ւք զպատգամ ուխտիդ այդորիկ, եւ արարէ՛ք զդոսա։ 7Զի վկայութեամբ եդի զվկայութիւն հարցն ձերոց՝ յաւուրն հանելոյ իմոյ զնոսա յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ մինչեւ ցայսօր. կանխել ընդ առաւօտս՝ եւ դնել վկայութիւն՝ եւ ասել. Լուարո՛ւք ձայնի իմում, եւ ո՛չ լուան։ 8Եւ խոտորեցուցին զլսելիս իւրեանց, եւ գնացին այր ըստ յօժարութեան սրտից իւրեանց ՚ի չարիս. եւ ածից ՚ի վերայ նոցա զամենայն բանս ուխտիս այսորիկ՝ զոր պատուիրեցի նոցա առնել՝ եւ ո՛չ արարին։ 9Եւ ասէ ցիս Տէր. Գտա՛ւ կնճիռն յարսդ յայդոսիկ՝ եւ ՚ի բնակիչսդ Երուսաղեմի. 10դարձան յանիրաւութիւնս հարցն իւրեանց առաջնոց, որք ո՛չ կամեցան լսել բանից իմոց. եւ ահաւադիկ երթան զհետ աստուածոց օտարաց ծառայե՛լ նոցա. եւ ցրեցին տունն Իսրայէլի եւ տունն Յուդայ զուխտն իմ, զոր ուխտեցի ընդ հարս նոցա։ 11Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահաւադիկ ես ածի՛ց ՚ի վերայ դոցա չարիս, յորոց ո՛չ կարասցեն ելանել. եւ աղաղակեսցեն առ իս՝ եւ ո՛չ լուայց նոցա։ 12Եւ գնասցեն քաղաքք Յուդայ՝ եւ բնակիչք Երուսաղեմի, եւ աղաղակեսցեն առ դիսն իւրեանց որոց արկանէին խունկս. եւ փրկելով ո՛չ փրկեսցեն զնոսա ՚ի ժամանակի չարեաց իւրեանց։ 13Զի ըստ թուոյ քաղաքացն քոց էին դիքն քո Յուդայ, եւ ըստ թուոյ անցիցն Երուսաղեմի կարգեցէք բագինս եւ սեղանս ամօթոյ, արկանել խո՛ւնկս Բահաղու։ 14Եւ դու՝ մի՛ կար յաղօթս վասն ժողովրդեանդ այդորիկ, եւ մի՛ աղաչեր վասն դոցա խնդրուածովք, եւ պաղատիր. զի ո՛չ լսեմ ՚ի ժամանակի յորում կարդասցեն առ իս՝ ՚ի ժամանակի չարեա՛ց իւրեանց։ 15Զի ընդ սիրելին ասեմ՝ զի ՚ի ներքս ՚ի տաճարին իմում արա՛ր գարշելիս. միթէ աղօ՞թք, եւ մի՛ս նուիրեալ՝ անցուցանիցեն ՚ի քէն զչարիս քո. կամ թէ այնպիսեօ՞ք ապրիցիս։ 16Ձիթենի գեղեցիկ վարսաւոր տեսլեամբ կոչեաց Տէր զանուն քո. ՚ի ձայնէ թլփատութեան նոցա. մե՛ծ է նեղութիւն ՚ի վերայ քոյ, անպիտանացա՛ն ոստք քո։ 17Եւ Տէր Աստուած զօրութեանց որ տնկեաց զքեզ՝ խօսեցաւ ՚ի վերայ քոյ չարի՛ս փոխանակ չարեաց տանն Իսրայէլի, եւ տանն Յուդայ. զի արարին անձամբ անձանց ՚ի բարկացուցանե՛լ զիս, յարկանել նոցա խունկս Բահաղու։

18Տէր ծանո՛ ինձ եւ ծանեայց. յայնժամ տեսի զգործս նոցա։ 19Ես իբրեւ զգառն անմե՛ղ վարեալ ՚ի սպանդ. ո՛չ գիտացի թէ զինէն խորհեցան խորհուրդ չար, եւ ասեն. Եկա՛յք արկցուք փա՛յտ ՚ի հաց նորա, եւ ջնջեսցուք զնա յերկրէն կենդանեաց. եւ անուն նորա մի՛ եւս յիշեսցի։ 20Տէր զօրութեանց որ ընտրե՛ս զիրաւունս, եւ քննե՛ս զերիկամունս եւ զսիրտս, տեսից առ ՚ի քէն զվրէժխնդրութիւն առ ՚ի նոսա. զի քե՛զ յայտնեցի զիրաւունս իմ։ 21Վասն այնորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր ՚ի վերայ արանցն Անաթովթայ որ խնդրեն զանձն քո, եւ ասեն մի՛ մարգարէանար վասն մեր, ապա թէ ոչ՝ մեռանի՛ս ՚ի ձեռաց մերոց։ 22Վասն այդորիկ ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց. Ահաւասիկ ես ա՛յց արարից ՚ի վերայ նոցա. երիտասարդք նոցա սրո՛վ մեռցին, եւ ուստերք եւ դստերք նոցա սովո՛վ վախճանեսցին։ 23Եւ մնացորդք ո՛չ եղիցի նոցա. զի ածից չարի՛ս ՚ի վերայ բնակչացն Անաթովթայ յամի՛ այցելութեան նոցա։