1Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Գնա՛ եւ ստացի՛ր քեզ սփածանելի կտաւի, եւ ա՛ծ զմիջով քո. եւ ընդ ջուր մի՛ անցանիցես։ 2Եւ ստացայ սփածանելի ըստ բանին Տեառն, եւ ածի՛ զմիջով իմով։ 3Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս կրկին անգամ՝ եւ ասէ. 4Ա՛ռ զսփածանելիդ զոր ստացա՛ր ՚ի միջոյ քումմէ. եւ արի՛ գնա յափն Եփրատու, եւ թաքուսցես զդա անդ ՚ի ծակ վիմի։ 5Եւ չոգա՛յ եւ թաքուցի զնա յԵփրատ, որպէս պատուիրեաց ինձ Տէր։ 6Եւ եղեւ յետ բազում աւուրց՝ ասէ ցիս Տէր. Արի գնա յափն Եփրատայ, եւ առցես անտի զսփածանելին զոր հրամայեցի քեզ անդ թաքուցանել։ 7Եւ գնացի յափն Եփրատ գետոյ, փորեցի եւ առի զսփածանելին ՚ի տեղւոջէ անդ ուր թաղեցի զնա. եւ ահա ապականեալ էր սփածանելին, եւ ահա չէ՛ր ինչ իմիք պիտանացու։ 8Եւ եղեւ բան Տեառն առ իս՝ 9եւ ասէ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ա՛յդպէս ապականեցից զհպարտութիւն Յուդայ եւ զհպարտութիւն Երուսաղեմի։ 10Զքաղաքն եւ զժողովուրդն իմ չար՝ որք ո՛չ կամէին լսել բանից իմոց. որք գնան ըստ յօժարութեան սրտից իւրեանց չարաց, եւ երթան զհետ աստուածոց օտարաց ծառայե՛լ նոցա՝ եւ երկի՛ր պագանել. եւ եղիցին իբրեւ զսփածանելիդ զայդ՝ որ ոչ իմիք է՛ պիտանացու։ 11Զի զոր օրինակ մածանի սփածանելի զմիջով մարդոյ, նո՛յնպէս մածուցի զինեւ զամենայն տունդ Իսրայէլի, եւ զամենայն տունդ Յուդայ՝ ասէ Տէր. լինե՛լ ինձ ժողովուրդ անուանի, եւ ՚ի պարծանս եւ ՚ի փառս. եւ ո՛չ անսացին ինձ։ 12Եւ ասասցես ժողովրդեանդ զպատգամսդ զայդ. Ա՛յսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայէլի. Ամենայն տիկ գինւով լցցի. եւ եղիցի եթէ ասիցեն ցքեզ. Միթէ չգիտիցե՞մք գիտելով. եթէ ամենայն տիկ գինւով լցցի։ 13Եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Ահա ես լնո՛ւմ զամենայն բնակիչս երկրիդ այդորիկ, եւ զթագաւորս որդիս Դաւթի որ նստին յաթոռ նորա, եւ զքահանայս եւ զմարգարէս, եւ զՅուդա եւ զամենայն բնակիչս Երուսաղեմի արբեցութեամբ։ 14Եւ ցրուեցից զդոսա՝ զայր եւ զեղբայր իւր, զհայր եւ զորդիս իւրեանց ՚ի միասին՝ ասէ Տէր. ո՛չ գթացայց եւ ո՛չ խնայեցից, եւ ո՛չ ողորմեցայց ապականել զդոսա։ 15Լուարո՛ւք եւ ունկնդի՛ր լերուք, եւ մի՛ հպարտանայք՝ զի Տէր խօսեցաւ։ 16Տո՛ւք Տեառն Աստուծոյ ձերում փառս, մինչչեւ՛ խաւարեալ եւ գայթագղեալ ոտից ձերոց ՚ի վերայ խաւարին լերանց. ա՛կն ունիցիք լուսոյ, եւ անդ ստուերք մահու. եւ դնիցիք ՚ի խաւարի։ 17Եւ եթէ ո՛չ լսիցէք նմա՝ գաղտագողի լայցեն անձինք ձեր յերեսաց թշնամեաց, եւ արտասուալի՛ց իցէք արտասուօք. եւ իջուսցեն աչք ձեր արտասուս, զի խորտակեցա՛ւ հօտն Տեառն։ 18Ասացէ՛ք ցթագաւորն եւ ցբռնաւորսն, թէ կորացարո՛ւք եւ նստարո՛ւք. զի անկա՛ւ ՚ի գլխոց ձերոց պսակ փառաց ձերոց։ 19Փակեցան քաղաքք որ ընդ հարաւակողմն, եւ ո՛չ ոք էր որ բանայր. գերեցաւ Յուդա զվախճանեալ գերութիւն, զկատարեալն հատուցմանց։ 20Ամբա՛րձ զաչս քո Երուսաղէմ, եւ տես զարձակեալսդ ՚ի հիւսւսոյ. ո՞ւր է հօտն որ տուաւ ցքեզ, խաշինք փառաց քոց. 21զի՞նչ տացես պատասխանի ՚ի ժամանակի յորում պահանջիցեն ՚ի քէն. դո՛ւ իսկ ուսուցեր զնոսա ուսումն՝ տիրել ՚ի վերայ քո։ Ո՞չ ահա երկունք ունիցին զքեզ իբրեւ կնոջ ծննդականի։ 22Եւ եթէ ասիցես ՚ի սրտի քում, թէ ընդէ՞ր պատահեաց ինձ այս. վասն բազմութեան անիրաւութեան քոյ՝ յայտնեցաւ յետուստ քո խայտառակեալ զկրկունս քո։ 23Եթէ փոխիցէ Հնդիկ զմորթ իւր, եւ ինծ զխայտուցս իւր. եւ դուք կարօղ լինիցիք գործել զբարիս ուսեալք զչարիս։ 24Եւ ցրուեցից զնոսա իբրեւ զխռիւ հողմակոծեալ յանապատի։ 25Ա՛յդ է վիճակ քո՝ եւ մասն չհաւանելդ ձեզ ինձ. զի մոռացար զիս եւ յուսացար ՚ի ստութիւնս։ 26Եւ ես մերկացից զյետուստ քո, եւ արկից զգլխով քո եւ զերեսօք, եւ երեւեսցին անարգանք քո. 27շնութիւն եւ վրընջիւն քո, եւ օտարանալն յինէն պոռնկութեամբ քով. ՚ի բագինս եւ յանդս տեսի զգարշելիս քո։ Վա՛յ քեզ Երուսաղէմ՝ զի ո՛չ սրբեսցիս զկնի իմ. մինչեւ ցե՞րբ իցէ քեզ այդ։