1Մեղք Յուդայ գրեալ են գրչա՛ւ երկաթեաւ, ադամանտեա՛յ եղեգամբ. մածեալ է ՚ի տախտակս սրտից նոցա, եւ յեղջեւրս սեղանոց ձերոց 2՚ի ժամանակի յորում յիշեսցեն որդիք նոցա զմեղանս իւրեանց, եւ զանտա՛ռս իւրեանց ՚ի վերայ ծառոց վարսաւորաց՝ եւ ՚ի վերայ բլրոց բարձանց, 3եւ ՚ի վերայ լերանց վայրի. զզօրութիւն քո, եւ զամենայն գանձս քո բաշխեցի՛ց յաւարի. զբարձունս քո մեղօք յամենայն սահմանս քո։ 4Եւ լքջիր եւ նկո՛ւն լիջիր ՚ի ժառանգութենէ քումմէ զոր ետո՛ւ քեզ. եւ հանի՛ց զքեզ ՚ի ձեռս թշնամեաց քոց յերկիր զոր ո՛չ գիտիցես. զի հուր վառեա՛լ է ՚ի սրտմտութեան իմում. մինչեւ յաւիտեա՛ն բորբոքեսցի։ 5Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Անիծեա՛լ լիցի մարդ որ արասցէ զյոյս իւր ՚ի մարդ, եւ ապաստան լինիցի ՚ի մարմին բազկի նորա. եւ ապստամբիցէ ՚ի Տեառնէ սիրտ նորա։ 6Եւ եղիցի իբրեւ զմոշավայրի՛ յանապատի. եւ մի՛ տեսցէ յորժամ գայցէ բարութիւն. եւ բնակեսցէ յաղտաղտուկս անապատի, յերկի՛ր աղտաղտուկ՝ ուր ո՛չ երբէք բնակիցին։ 7Եւ օրհնեա՛լ լիցի մարդն որ յուսացաւ ՚ի Տէր, եւ եղիցի Տէր յոյս նորա։ 8Եւ եղիցի իբրեւ զծառ զուարճացեալ ՚ի գնացս ջուրց. եւ ընդ գնացս ջուրց ձգտեցուսցէ զարմատս իւր. եւ մի՛ երկիցէ յորժամ հասանիցէ տօթ. եւ եղիցի ստեղն նորա անտառացեալ շուրջ զնովաւ. յամէ երաշտութեան մի՛ երկիցէ, եւ մի՛ կասեսցէ ՚ի տալոյ զպտուղ։ 9Խորի՛ն է սիրտ քան զամենայն, եւ մա՛րդ է՝ եւ ո՞վ ծանիցէ զնա։ 10Ես Տէր քննեմ զսիրտս՝ եւ փորձեմ զերիկամունս, տա՛լ իւրաքանչիւր ըստ ճանապարհաց իւրոց, եւ ըստ պտղոյ գործոց իւրոց։ 11Ձա՛յն արար կաքաւ. ժողովեա՛ց զոր ո՛չ իւր ծնեալ. որ ժողովէ զմեծութիւն առանց իրաւանց, ՚ի կէ՛ս աւուրց իւրոց թողցէ զնա, եւ ՚ի վախճանի իւրում եղիցի անզգա՛մ։ 12Աթո՛ռ փառաց բարձրացեալ իսկզբանէ տեղի սրբութեան մերոյ։ 13Ակնկալութիւն Իսրայէլի Տէր. ամենեքեան որ թողին զքեզ՝ ամաչեսցեն. հեռացեալքն՝ յերկրի գերեսցին, զի թողին զՏէր զաղբեւր ջրոյ կենաց։

14Բժշկեա՛ զիս Տէր՝ եւ բժշկեցա՛յց, փրկեա՛ զիս Տէր՝ եւ փրկեցա՛յց. զի պարծանք իմ դո՛ւ ես։ 15Ահաւանիկ նոքա ասեն ցիս. Ո՞ւր է բան Տեառն, եկեսցէ՛ այսր։ 16Բայց ես ո՛չ ձանձրացայց գալ զկնի քո. եւ աւուր մարդոյ ո՛չ ցանկացայ. դո՛ւ իսկ գիտես՝ որ ինչ ելանէ ընդ շրթունս իմ, առաջի երեսա՛ց քոց է։ 17Մի՛ լինիր ինձ յօտարութիւն. խնայեա՛ դու յիս յաւուր չարի։ 18Յամօ՛թ լիցին հալածիչքն իմ, եւ մի՛ ես ամաչեցից. զարհուրեսցին նոքա՝ եւ մի՛ ես զարհուրեցայց. ա՛ծ ՚ի վերայ նոցա օր չար, կրկին բեկմամբ բե՛կ զնոսա։

19Ա՛յսպէս ասէ ցիս Տէր. Ե՛րթ կաց ՚ի դրունս ժողովրդեան քոյ՝ ընդ որ մտանեն եւ ելանեն թագաւորքն Յուդայ, եւ յամենայն դրունս Երուսաղեմի. 20եւ ասասցես ցնոսա. Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն թագաւորք Յուդայ, եւ ամենայն Հրէաստան, եւ ամենայն բնակիչքդ Երուսաղեմի որ մտանէք ընդ դրունդ ընդ այդոսիկ։ 21Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Զգո՛յշ լերուք անձանց ձերոց. եւ մի՛ բառնայք բեռինս յաւուր շաբաթուց. եւ մի՛ ելանէք ընդ դրունս Երուսաղեմի, 22եւ մի՛ հանէք բեռինս ՚ի տանց ձերոց յաւուր շաբաթուց. եւ զամենայն գործ մի՛ գործէք. եւ սրբեցէ՛ք զօրն շաբաթուց որպէս պատուիրեցի հարցն ձերոց։ 23Եւ ո՛չ լուան, եւ ո՛չ խոնարհեցուցին զունկն իւրեանց. եւ խստացուցին զպարանոցս իւրեանց առաւե՛լ քան զհարցն իւրեանց. առ ՚ի չլսելոյ ինձ՝ եւ ընդունելոյ զխրատ։ 24Եւ եղիցի եթէ լսելով լուիցէք ինձ՝ ասէ Տէր, չբերել բեռն ընդ դրունս քաղաքիս այսորիկ յաւուր շաբաթուց. եւ սրբել զօրն շաբաթու, չգործե՛լ ՚ի նմա զամենայն գործ. 25եւ մտցեն ընդ դրունս քաղաքիդ այդորիկ թագաւորք եւ իշխանք՝ որ նստիցին յաթոռն Դաւթի. եւ ելանիցեն ՚ի կառս եւ յերիվարս իւրեանց, եւ իշխանք նոցա՝ արք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղեմի. եւ բնակեսցի՛ քաղաքդ այդ յաւիտեան։ 26Եւ եկեսցեն ՚ի քաղաքացն Յուդայ շուրջանակի յԵրուսաղէմ, եւ ՚ի Բենիամինէ, եւ ՚ի դաշտականաց, եւ ՚ի լեռնակողմանց, եւ ՚ի կողմանց հարաւոյ բերել ողջակէզս՝ եւ խունկս՝ եւ մաննա՝ եւ կնդրուկ. մատուցանելով օրհնութիւն ՚ի տան Տեառն։ 27Ապա թէ ո՛չ լուիցէք ինձ սրբել զօրն շաբաթուց՝ չբառնալ բեռինս եւ մտանել ընդ դրունս Երուսաղեմի յաւուր շաբաթուց. վառեցից հո՛ւր ՚ի դրունս նորա, եւ կերիցէ շուրջ զԵրուսաղեմաւ, եւ մի՛ շիջցի։