1Յայնժամ ասէ՛ ցիս Տէր. Ե՛րթ ստացիր քեզ կո՛ւժ մի ստեղծեալ ՚ի կաւոյ, եւ ածցես ՚ի ծերոց ժողովրդեանն, եւ ՚ի ծերոց քահանայիցն. 2եւ ելցես ՚ի գերեզմանս որդւոցն նոցա՝ որ է առաջի մտից դրանն Քարսիդեայ, եւ ընթերցցես անդ զամենայն զբանս զոր խօսեցայց ընդ քեզ։ 3Եւ ասասցե՛ս ցնոսա. Լուարո՛ւք զպատգամ Տեառն թագաւորք Յուդայ, եւ արք Հրէաստանի, եւ բնակիչք Երուսաղեմի։ Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւադիկ ես ածի՛ց ՚ի վերայ տեղւոյդ այդորիկ չարի՛ս. որպէս զի ամենայնի որ լսիցէ՝ հնչեսցեն ականջք իւր. 4փոխանակ զի թողին զիս, եւ օտարացուցին զտեղիս զայս յինէն. եւ արկանէին ՚ի սմա խունկս աստուածոց օտարաց, զորս ո՛չ գիտէին ինքեանք եւ հարք իւրեանց։ Եւ թագաւորքն Յուդայ լցին զտեղիս զայս արեամբ անմեղաց. 5եւ շինեցին բագինս Բահաղու, այրե՛լ զորդիս իւրեանց հրով՝ ողջակէզս Բահաղու. զոր ո՛չ պատուիրեցի եւ ո՛չ խօսեցայ, եւ ո՛չ ածի զմտաւ ՚ի սրտի իմում։ 6Վասն այդորիկ ահա աւուրք գա՛ն ասէ Տէր. եւ ո՛չ եւս կոչեսցի անուն տեղւոյդ այդորիկ Գլորումն, եւ գերեզման որդւոցն Ենովմայ, այլ Ձո՛ր կոտորածի։ 7Եւ խափանեցից զխորհուրդն Յուդայ, եւ զխորհուրդն Երուսաղեմի ՚ի տեղւոջն յայնմիկ. եւ արկից զնոսա տապա՛ստ սրով առաջի թշնամեաց իւրեանց, եւ ՚ի ձեռս խնդրողաց անձանց նոցա. եւ տա՛ց զդիակունս նոցա ՚ի կերակուր թռչնոց երկնից, եւ գազանաց երկրի։ 8Եւ կարգեցից զքաղաքն զայն յապականութիւն եւ ՚ի շչիւն. ամենայն որ անցանէ ընդ նա տրտմեսցի՛. եւ շչեսցէ՛ ՚ի վերայ ամենայն հարուածոց նորա։ 9Եւ կերիցեն զմարմինս ուստերաց՝ եւ զմարմինս դստերաց իւրեանց, եւ իւրաքանչիւր զմարմին ընկերի իւրոյ, ՚ի նեղութեան եւ ՚ի պաշարման զոր պաշարեցին զնոսա թշնամիք իւրեանց՝ որք խնդրէին զանձինս նոցա։ 10Եւ խորտակեսցես զկուժն առաջի արանցն որ ելանիցեն ընդ քեզ, 11եւ ասասցես ցնոսա. Ա՛յսպէս ասէ ցիս Տէր զօրութեանց. Ա՛յդպէս խորտակեցից զժողովուրդդ զայդ՝ եւ զքաղաքդ, որպէս խորտակի աման խեցեղէն, որ ո՛չ կարիցէ միւսանգամ բժշկել. եւ ՚ի Տափէ՛թ թաղեսցին առ ՚ի չգոյէ՛ տեղի թաղելոյ։ 12Ա՛յսպէս արարից տեղւոյդ այդմիկ՝ ասէ Տէր, եւ բնակչա՛ցդ որ ՚ի դմա. տա՛ց զքաղաքդ զայդ ՚ի գլորո՛ւմն. 13եւ եղիցին տունք Երուսաղեմի եւ տունք թագաւորացն Յուդայ՝ իբրեւ զտեղի՛ սպանելոց. վասն պղծութեանց զոր արարին յամենայն տունս, յորս արկանէին խունկս ՚ի վերայ տանեաց իւրեանց՝ ամենայն զօրութեանց երկնից, եւ նուիրէին նուէրս աստուածոց օտարաց։ 14Եւ ե՛կն Երեմիա ՚ի գլորմանէն Տափեթայ՝ ուր առաքեաց զնա Տէր անդ մարգարէանալ. եւ եկա՛ց ՚ի սրահի տանն Տեառն, եւ ասէ ցամենայն ժողովուրդն. 15Ա՛յսպէս ասէ Տէր զօրութեանց Աստուած Իսրայէլի. Ահաւասիկ ես ածեմ ՚ի վերայ քաղաքիդ այդորիկ, եւ ՚ի վերայ ամենայն քաղաքաց դորա՝ եւ աւանաց զամենայն չարիս զոր խօսեցայ ՚ի վերայ դորա, զի խստացուցին զպարանոցս իւրեանց չլսել բանից իմոց։