1Եւ եղեւ բա՛ն Տեառն առ իս՝ եւ ասէ. 2Ե՛րթ եւ ընթերցի՛ր յականջս որդւոցն Երուսաղեմի՝ եւ ասասցես. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Յիշեցի զքեզ՝ եւ զգութ մանկութեան քոյ, եւ զսէր կատարման քոյ՝ ՚ի գալն քեզ զհետ Սրբոյն Իսրայէլի։ Ասէ Տէր, 3Սուրբն Իսրայէլի. Տեառն է սկիզբն արմտեաց նորա. ամենեքեան որ ուտեն զնա զղջասցին. չարի՛ք հասցեն ՚ի վերայ նոցա՝ ասէ Տէր։

4Լուարո՛ւք զբան Տեառն տունդ Յակոբայ՝ եւ ամենայն ազգ տանդ Իսրայէլի։ 5Ա՛յսպէս ասէ Տէր. Զի՞նչ վնաս գտին յիս հարքն ձեր զի հեռացան յինէն, եւ գնացին զհետ սնոտեաց եւ սնոտի եղեն. 6եւ ո՛չ ասացին. Ուր է Տէր որ եհան զմեզ յերկրէն Եգիպտացւոց, եւ առաջնորդեաց մեզ յանապատին, յանբաւ՝ եւ յանկո՛խ՝ եւ յանջուր՝ եւ յանպտուղ երկրին եւ ՚ի ստուերս մահու. յերկիր՝ ընդ որ ո՛չ անց մարդ, եւ ո՛չ բնակեաց ՚ի նմա որդի մարդոյ. 7եւ տարաւ զմեզ ՚ի Քերմէլ, ուտել զպտուղ նորա եւ զբարութիւնս։ Եւ մտէք եւ պղծեցէք զերկիրն իմ, եւ զժառանգութիւն իմ եդիք ՚ի պղծութիւն։ 8Եւ քահանայքն ո՛չ ասացին. Ուր է Տէր. եւ վերակացուք օրինաց իմոց ո՛չ ծանեան զիս, եւ հովիւքն ամպարշտեցան յիս. եւ մարգարէքն մարգարէանային Բահաղու. եւ զկնի անշահիցն երթային։ 9Վասն այնորիկ տակաւին դատեցա՛յց ընդ ձեզ՝ ասէ Տէր, եւ ընդ որդի՛ս որդւոց ձերոց դատեցայց։ 10Արդ անցէ՛ք ընդ կղզիս Քետիմացւոց եւ տեսէ՛ք. եւ ՚ի Կեդա՛ր առաքեցէք՝ եւ խելամո՛ւտ եղերուք յոյժ. եւ տեսէ՛ք եթէ եղեւ՛ այսպիսի ինչ. 11եթէ փոխեցին ազգքն զաստուածս իւրեանց, եւ նոքա ո՛չ են Աստուածք. եւ ժողովուրդ իմ փոխեաց զՓառս իւր, ուստի ո՛չ օգտիցին։ 12Յիմարեցա՛ն երկինք վասն այսորիկ եւ սոսկացան յոյժ՝ ասէ Տէր. 13զի երկուս չարիս գործեաց ժողովուրդ իմ. զիս թողին զաղբեւրս ջրոյ կենդանւոյ. եւ փորեցին իւրեանց գուբս ծակոտս, որք ո՛չ կարացին ունել ջուր։ 14Միթէ ծառա՞յ իցէ Իսրայէլ, կամ ստրո՞ւկ Յակոբ, զի եղեն յաւար. 15՚ի վերայ նորա գոչեցին առեւծք, եւ ետուն զձայնս իւրեանց, որ արարին զերկիր նորա աւերակ. եւ քաղաքք նորա կործանեցա՛ն առ ՚ի չգոյէ բնակչաց. 16եւ որդիքն Մեմփացւոց եւ Տափնացւոց՝ ծանեան զքեզ եւ այպանեցին։ 17Ոչ ապաքէն թողո՞ւլն զիս արար քեզ զայդ ասէ Տէր Աստուած քո. ՚ի ժամանակի ածելոյն զքեզ ընդ անապատն։ 18Եւ արդ՝ զի՞նչ կայ քո եւ ճանապարհին Եգիպտացւոց, ըմպել քեզ զջուր Գեհոնի. եւ զի՞նչ քո եւ ճանապարհին Ասորեստանեայց ըմպել զջուրն գետոց։ 19Խրատեսցէ՛ զքեզ ապստամբութիւնդ քո, եւ չարիք քո կշտամբեսցեն զքեզ. եւ ծանիցես եւ տեսցես, թէ չա՛ր եւ դառն է քեզ թողուլն զիս՝ ասէ Տէր Աստուած քո. եւ ո՛չ հաճեցայ ընդ քեզ՝ ասէ Տէր Աստուած քո։ 20Զի յաւիտենի՛ց խորտակեցեր զլուծն քո, եւ խզեցե՛ր դու զկապանս քո. եւ ասացեր թէ ոչ ծառայեցից. այլ գնացից ՚ի վերայ ամենայն բլրոց բարձանց, եւ ՚ի ներքոյ ամենայն հովանաւոր ծառոց՝ եւ անդ շռայլեցա՛յց ՚ի պոռնկութիւն։ 21Եւ ես տնկեցի զքեզ ո՛րթ պտղաբեր ամենեւին ճշմարիտ. զիա՛րդ դարձար ինձ ՚ի դառնութիւն ո՛րթդ օտարացեալ։ 22Եթէ լուասցիս բարակաւ, եւ յաճախեսցես քեզ աճառս. սակայն ծրդեա՛լ կաս յանիրաւութիւնս քո առաջի իմ՝ ասէ Տէր Տէր։ 23Զիա՞րդ ասիցես թէ ո՛չ պղծեցայ, եւ զհետ Բահաղու ո՛չ գնացի. տե՛ս զճանապարհս քո ՚ի գերեզմանս, եւ ծանի՛ր զինչ գործեցեր։ 24Ընդ երեկոյս ձայն լալոյ նորա գուժեա՛ց ՚ի ճանապարհս իւր. յաճախեա՛ց ՚ի ջուրս անապատի. ըստ ցանկութեան անձին իւրոյ այսակիր եղեւ։ Մատնեցաւ, եւ ո՞ դարձուսցէ զնա. ամենեքեան որ խնդրիցեն զնա ո՛չ աշխատեսցին. ՚ի տառապանս նորա գտցես զնա։ 25Դարձո՛ զսիրտ քո ՚ի խի՛ստ ճանապարհէ, եւ զկոկորդ քո ՚ի ծարաւոյ. եւ նա ասէ կարօ՛ղ եմ. քանզի սիրէր զօտարոտիս՝ եւ երթայր զհետ նոցա։ 26Որպէս ամաչիցէ՛ գող յորժամ ըմբռնիցի, ա՛յնպէս ամաչեսցեն որդիքն Իսրայէլի, ինքեանք եւ թագաւորք իւրեանց, եւ իշխանք իւրեանց, քահանայք իւրեանց, եւ մարգարէք իւրեանց։ 27Ցփայտն ասացին թէ հա՛յր իմ ես դու. եւ քարին՝ թէ դո՛ւ ծնար զիս. եւ դարձուցին յիս՝ զթիկունս եւ ո՛չ զերեսս իւրեանց. եւ ՚ի ժամանակի չարեացն իւրեանց ասասցեն. Արի՛ եւ փրկեա՛ զմեզ։ 28Եւ ո՞ւր են աստուածքն քո զոր արարեր քեզ. յարիցեն եւ փրկեսցեն զքեզ ՚ի ժամանակի չարեաց քոց. զի ըստ թուոյ քաղաքացն քոց էին քեզ աստուածքն քո Յուդա, եւ ըստ թուոյ անցիցն Երուսաղեմի զոհէիք Բահաղու։ 29Արդ՝ ընդէ՞ր խօսիք ընդ իս. զի ամենեքեան դուք ամպարշտեցայք, եւ ամենեքեան դուք անօրինեցա՛յք յիս՝ ասէ Տէր։ 30Զո՛ւր հարի զորդիսն ձեր, եւ խրատ դուք ո՛չ ընկալարուք, սո՛ւր եկեր զմարգարէսն ձեր. իբրեւ առեւծ սատակէր, եւ ո՛չ զարհուրեցարուք։ 31Լուարո՛ւք զպատգամս Տեառն. Ա՛յսպէս ասէ Տէր. միթէ անապա՞տ եղէ տանդ Իսրայէլի, կամ աւեր երկիր խոպանացեա՞լ. զի ասաց ժողովուրդ իմ. Անտերո՛ւնչք շրջեսցուք՝ եւ առ քեզ ո՛չ եկեսցուք։ 32Միթէ մոռասցի՞ հարսն զզարդ իւր, կամ կոյս զլանջագեղ կամա՛ր իւր. բայց ժողովուրդ իմ մոռացաւ զիս զաւուրս անթիւս։ 33Զի՞նչ եւս բարի հնարեսցիս ՚ի ճանապարհս քո խնդրել զհաշտութիւն. ո՛չ այդպէս, այլ եւ դո՛ւ իսկ անզգամեցար պղծել զճանապարհս քո։ 34Եւ ՚ի ձեռս քո գտաւ արիւն անձանց տնանկաց անմեղաց. ո՛չ ՚ի վիհս գտի զնոսա, այլ առ ամենայն կաղնեօք։ 35Եւ ասացեր թէ անմե՛ղ եմ, դարձցի՛ սրտմտութիւն նորա յինէն։ Ահաւասիկ ե՛ս դատեցայց ընդ քեզ, զի ասացեր թէ ո՛չ մեղայ։ 36Զի արհամարհեցեր յոյժ կրկնեալ զճանապարհս քո. եւ յԵգիպտոսէ՛ ամաչեսցես՝ որպէս ամաչեցերն յԱսորեստանւոյն. 37զի եւ անտի՛ եւս ձեռս ՚ի գլուխ ելցես. զի մերժեա՛ց Տէր զյոյսն քո, եւ ո՛չ եւս աջողեսցիս ՚ի նմա։